ครืน……
ในเวลานั้น เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง ทัณฑ์สวรรค์แปรเปลี่ยนอีกครา สายฟ้าสายแล้วสายเล่าฉีกผ่านห้วงอากาศ ราวกับอสรพิษยักษ์ยาวหมื่นจั้งเริงระบำ แผ่กลิ่นอายชวนขนพองสยองเกล้าออกมา
ทัณฑ์สวรรค์มีทั้งหมด 49 ชั้น แต่ละชั้นน่าสะพรึงกลัวกว่าชั้นก่อนหน้า
โดยเฉพาะหลังผ่านชั้นที่ 45 ไปแล้ว ทุกครั้งที่กิเลนเก้าสีทิ้งตัวลงมาพร้อมอำนาจสวรรค์อันเกรียงไกร ก็ประหนึ่งจะทำลายทุกสรรพสิ่งในโลกให้พินาศ
พลังอันน่าสะพรึงกล้านั้นทำให้เหล่าอัจฉริยะที่ยืนอยู่ไกลออกไปหวาดหวั่น พวกเขานึกไม่ออกเลยว่าเย่เฉินเอาชีวิตรอดจากทัณฑ์สวรรค์เช่นนี้มาได้อย่างไร
ในสายตาของพวกเขา ร่างของเย่เฉินช่างเล็กจ้อยท่ามกลางทัณฑ์สวรรค์อันน่าสะพรึงกล้า ทว่ากลับแน่วแน่อย่างยิ่ง
เขาโคจรมหาคัมภีร์ดารารอบฟ้า ชักนำพลังสายฟ้าให้แล่นพล่านอยู่ภายในร่าง คอยกระแทกขีดจำกัดของตนอย่างไม่หยุดยั้ง
“อ๊าก!”
เย่เฉินคำรามก้อง ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อยภายใต้แรงกระแทกของสายฟ้า
พลังอันมหาศาลนั้นทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ไม่เคยประสบมาก่อน ราวกับร่างกำลังถูกฉีกกระชาก
แต่เขากัดฟันแน่น ฝืนทนความเจ็บปวดไว้ ในใจมีเพียงความมุ่งมั่นที่จะก้าวแกร่งยิ่งขึ้น
เมื่อผ่านการหลอมร่างครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายของเย่เฉินก็แปรเปลี่ยนท่ามกลางความเจ็บปวด แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ทั้งพละกำลัง ความเร็ว และพลังป้องกัน ล้วนเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาลจากการหลอมร่างแต่ละครั้ง
ในที่สุด หลังผ่านทัณฑ์สวรรค์ครบทั้ง 49 ชั้น ร่างกายของเย่เฉินก็มาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญ
กล้ามเนื้อของเขาเกร็งแน่นดุจเหล็กกล้า แต่ละมัดประหนึ่งแฝงพลังไร้สิ้นสุด เปี่ยมด้วยแรงระเบิดที่ชวนให้ผู้คนหวาดหวั่น