เจตจำนงของเจียงเทียนอวี่คล้ายชะงักไปชั่วขณะ เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะตรงไปตรงมาและแข็งกร้าวถึงเพียงนี้
ภายในห้วงมิติ เจตจำนงระดับจักรพรรดิไร้รูปร่างสองสายปะทะกันอีกครั้งอย่างดุเดือดในช่วงเวลาสั้น ๆ
“หึ่ง—!”
คราวนี้แรงสะท้อนจากการปะทะชัดเจนยิ่งกว่าเดิม ท้องฟ้าเหนือเขตบรรพชนของตระกูลเจียงมืดสลัวลงฉับพลัน ก่อนจะกลับคืนสู่สภาพปกติ ทว่าทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านที่มาจากส่วนลึกของวิญญาณ ราวกับกฎฟ้าดินแปรปรวนไปชั่วขณะเมื่อครู่
ผู้บำเพ็ญบางคนที่มีพลังต่ำถึงกับครางอู้อี้ เลือดไหลซึมจากมุมปาก เห็นได้ชัดว่าได้รับแรงกระแทกที่มองไม่เห็น
การปะทะไร้รูปร่างครั้งนี้ยากจะตัดสินแพ้ชนะ แต่ทุกคนต่างเข้าใจว่า หลี่เทียนหยวนผู้ลึกลับคนนี้มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะสนทนากับมหาจักรพรรดิแห่งตระกูลเจียงอย่างเท่าเทียม หรือแม้แต่…ต่อกรกันได้อย่างสูสี!
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงกึกก้องของเจียงเทียนอวี่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงคล้ายอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงแฝงบารมีแห่งจักรพรรดิเอาไว้
“สหายเต๋าหลี่เทียนหยวน…”
ในที่สุดเขาก็ยอมรับสถานะอันเท่าเทียมของอีกฝ่าย “เรื่องนี้ ข้าพอทราบความเป็นมาแล้ว การขัดแย้งระหว่างคนรุ่นหลังย่อมมีเหตุและผลของมัน เจียงหลานต้องพบจุดจบเช่นนี้ ก็เป็นเพราะนางก่อกรรมไว้เอง ทั้งยังมีโชควาสนาไม่เพียงพอ”
ถ้อยคำนี้ดังกึกก้องดุจสายฟ้าฟาดกลางใจผู้คนในตระกูลเจียง!
บรรพชนถึงกับยอมรับว่าเจียงหลานเป็นฝ่ายก่อกรรมเองอย่างนั้นหรือ? นี่มิเท่ากับยอมรับกลาย ๆ ว่าการแก้แค้นของเจียงเยว่หลีชอบธรรมแล้วหรอกหรือ?
วันนี้ตระกูลเจียงเสียหน้าอย่างสิ้นเชิงแล้ว!
“ท่านบรรพชน!”
เจียงหวยอันทนไม่ไหว ร้องตะโกนด้วยเสียงแหบพร่า ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมและคับแค้นใจ
“หุบปาก!”
เจตจำนงของเจียงเทียนอวี่แค่นเสียงเย็นชาคราหนึ่ง ราวกับค้อนหนักทุบลงกลางใจเจียงหวยอัน ทำให้เขาราวกับถูกฟ้าผ่า เลือดลมปั่นป่วน ถ้อยคำที่เหลือพลันติดคอ