“จงเชื่อมั่นในอาจารย์ และเชื่อมั่นในผู้อาวุโสหวังด้วย” มู่หรงหมิงเยว่เอ่ยเสียงต่ำ ทว่าแฝงความหนักแน่นที่ไม่อาจโต้แย้ง “พวกเราทำหน้าที่ของตนให้ดี หากมีคนถ่อยฉวยโอกาสเข้าใกล้ยอดเขากระบี่ สังหารโดยไม่ละเว้น!”
เจียงเยว่หลี เย่เฉิน และเซี่ยหานอีพยักหน้าหนักแน่น ต่างตั้งสมาธิเต็มที่ จิตสัมผัสแผ่กวาดทุกซอกมุมรอบยอดเขากระบี่อย่างละเอียดประหนึ่งเรดาร์อันแม่นยำที่สุด
บริเวณรอบนอกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่แอบจับตามองนับไม่ถ้วนต่างตื่นตะลึงจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง เมื่อได้เห็นการปะทะกันของศาสตราจักรพรรดิซึ่งหาได้ยากยิ่งในยุคนี้
“สี่... ศาสตราจักรพรรดิสี่ชิ้นรุมโจมตีกระบี่จักรพรรดิสวรรค์หลิงเซียว! นี่... นี่คิดจะทำลายสายสืบทอดมรรคาของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวให้สิ้นซากหรือ?”
“น่ากลัวเกินไปแล้ว! นี่คือรากฐานของขุมอำนาจชั้นยอดหรือ? ศาสตราจักรพรรดิเชียวนะ ปกติแค่ชิ้นเดียวยังพบเห็นได้ยาก วันนี้กลับปรากฏพร้อมกันถึงห้าชิ้น!”
“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวตกอยู่ในอันตรายแล้ว! ต่อให้หวังฉางเซิงกับพวกเขาสู้จนตัวตาย ก็ไม่มีทางต้านศาสตราจักรพรรดิทั้งสี่ได้นาน!”
“หลี่เทียนหยวน... น่าเสียดายจริง ๆ แม้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ศิษย์ก็โดดเด่นเกินใคร แต่เมื่อต้องเผชิญกับพลังที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด สุดท้ายก็...”
จิตสัมผัสที่เต็มไปด้วยเสียงอุทาน เสียดาย และสมน้ำหน้าปะปนกัน สอดประสานอยู่ในห้วงมิติ
บนรถศึกแห่งรังบรรพมังกร จักรพรรดิมังกรมองกระบี่จักรพรรดิสวรรค์หลิงเซียวที่กำลังฝืนต้านอย่างยากลำบาก แสงสีทองในดวงตาส่องประกายเจิดจ้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา “หวังฉางเซิง พวกเจ้าจะต้านได้นานเพียงใด? เผาผลาญโลหิตต้นกำเนิด ทำลายรากฐานมรรคา? ก็แค่ยืดเวลาความพ่ายแพ้ออกไปเท่านั้น!”
เขาเร่งกระตุ้นง้าวมังกรป่าในมือทันที แสงง้าวพลันเพิ่มพูนขึ้นอีกสามส่วน ราวกับมังกรร้ายบรรพกาลที่ฟื้นคืนชีพ พุ่งฉีกทึ้งเงากระบี่อย่างดุดัน
ราชันมังกรไท่ซวีก็แค่นหัวเราะเช่นกัน ตราประทับหมื่นมังกรฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง วิญญาณมังกรนับร้อยล้านคำรามสะเทือนจนเงากระบี่สั่นไหวเป็นระลอก