เมื่อเห็นท่าทางของบุตรเทพปีศาจสวรรค์ เจียงเยว่หลีก็เดือดดาลอยู่ในใจ ใบหน้าเย็นชาแข็งกระด้าง
แต่นางมิได้หวั่นไหว กลับเพียงขยับความคิด พลังแห่งกฎกระบี่อันยิ่งใหญ่และหนักแน่นกว่าเดิมก็หลั่งไหลมารวมตัว ก่อนจะควบแน่นเป็นกระบี่ล้ำค่ายาวร้อยจั้งกลางห้วงอากาศ
“ฟัน!”
เสียงตวาดดังกึกก้อง เจียงเยว่หลีถือกระบี่ล้ำค่าฟาดฟันลงอย่างหนักหน่วง กระบี่อันน่าสะพรึงฉีกท้องฟ้า พุ่งตรงเข้าโจมตีสังหารบุตรเทพปีศาจสวรรค์
“เหอะ ก็แค่วิชาเล็กน้อย”
เมื่อเผชิญหน้ากระบี่ที่จู่โจมเข้ามา บุตรเทพปีศาจสวรรค์แค่นเสียงเย้ยหยัน จากนั้นก็สะบัดแขนขวาอย่างแรง พลังปีศาจอันน่าสะพรึงพวยพุ่งออกมา รวมตัวเป็นสิงโตปีศาจตนหนึ่งที่คำรามกึกก้อง พุ่งเข้าหากระบี่
เสียงกระทบกังวานใสดังขึ้น กระบี่ฟาดปะทะสิงโตปีศาจ ก่อนจะแตกสลายเป็นสายฝนกระบี่โปรยปรายทั่วฟ้าในพริบตา
บุตรเทพปีศาจสวรรค์เงยหน้ามองเจียงเยว่หลี แล้วกล่าวเยาะเย้ยว่า “เจียงเยว่หลี เคล็ดกระบี่ของเจ้าถูกข้าทำลายจนหมดสิ้นแล้ว ถึงตาข้าโต้กลับบ้าง”
เขากางแขนทั้งสองข้าง เงยหน้าคำรามก้องฟ้า ชั่วพริบตานั้นพลังปีศาจอันน่าหวาดหวั่นก็แผ่ปกคลุมทั่วห้วงอากาศ ก่อนถาโถมเข้าหาเจียงเยว่หลีอย่างเกรี้ยวกราด
“ครืน ครืน...”
พลังปีศาจนับไม่ถ้วนแปรเปลี่ยนเป็นอสูรปีศาจอันน่าสะพรึง พุ่งโจมตีเจียงเยว่หลีประหนึ่งคลื่นมหึมาปกคลุมฟ้าดิน ราวกับจะกลืนกินนางให้สิ้น
สีหน้าของเจียงเยว่หลีค่อย ๆ เคร่งขรึม แววตาหนักแน่นอย่างยิ่ง ดวงตาคู่งามจับจ้องเงาปีศาจที่โถมเข้ามา นางตวาดเสียงใสว่า “เคล็ดเก้าอักษรเร้นลับ—เคล็ดอักษรโต้ว!”
หึ่ง หึ่ง...
สิ้นเสียงนาง แสงสีทองเจิดจ้าก็เปล่งประกายออกมารอบกาย อักขระโบราณตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากแสงนั้น วนเวียนรอบตัวนาง ทำให้นางดูไม่ธรรมดายิ่ง เปี่ยมความศักดิ์สิทธิ์ดุจนางเซียน ทั้งสูงส่งและสง่างาม