คนที่น่าสนใจหรือ?
หลิ่วหรูเยียนได้ยินเช่นนั้น แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตา
นางไม่คิดเลยว่าจะมีใครทำให้น้องหญิงร่วมสำนักเอ่ยชมว่า “น่าสนใจ” ได้ นี่เป็นครั้งแรกทีเดียว
ดูท่าอีกฝ่ายคงมีฝีมืออยู่บ้าง ไม่แปลกที่บุตรเทพปีศาจสวรรค์จะมองเป็นศัตรูตัวฉกาจและอยากกำจัดให้พ้นทาง
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลิ่วหรูเยียนก็อดไม่ได้ที่จะพินิจหลี่เทียนหยวนอย่างละเอียดสองครา มองท่าทีสงบนิ่ง ไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใดของอีกฝ่าย
ไม่รู้เพราะเหตุใด นางพลันรู้สึกถึงลางร้ายบางอย่างในใจ ราวกับอีกฝ่ายจะส่งผลต่อแผนการที่จะทำต่อจากนี้ของนาง
ไม่รู้เพราะเหตุใด นางพลันรู้สึกถึงลางร้ายบางอย่างในใจ ราวกับอีกฝ่ายจะส่งผลต่อแผนการที่จะทำต่อจากนี้ของนาง
“อะไรหรือ? หรือว่าศิษย์พี่ก็สนใจคนผู้นี้เช่นกัน?”
มหาจักรพรรดิถานไถสังเกตเห็นความผิดปกติของหลิ่วหรูเยียนเช่นกัน จึงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ
หลิ่วหรูเยียนได้ยินดังนั้นก็พลันได้สติ นางส่ายหน้าแล้วตอบว่า “ไม่มีอะไร”
มหาจักรพรรดิถานไถไม่ได้ซักถามต่อ แต่นางเปลี่ยนเรื่องว่า “จริงสิ คราวนี้ภูเขาหมื่นปีศาจส่งบุตรเทพปีศาจสวรรค์มาอวยพรวันเกิดข้าได้อย่างไร ทั้งยังมอบของขวัญชิ้นใหญ่ถึงสองชิ้น ความสัมพันธ์ระหว่างสองขุมอำนาจของเรายังไม่ถึงขั้นสนิทสนมกันเพียงนั้นมิใช่หรือ”
น้ำเสียงของนางเจือแววซักไซ้ ดวงตาทอประกายลึกลับ
เมื่อได้ยินมหาจักรพรรดิถานไถเอ่ยถึงภูเขาหมื่นปีศาจ หลิ่วหรูเยียนก็ใจหายวาบ ทว่าสีหน้าภายนอกยังคงสงบนิ่ง นางเพียงเอ่ยว่า “บางทีภูเขาหมื่นปีศาจอาจยังต้องการเป็นพันธมิตรกับพวกเราเพื่อต่อต้านราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ซานไห่ จึงส่งบุตรเทพปีศาจสวรรค์มามอบของขวัญชิ้นใหญ่เพื่อแสดงความจริงใจกระมัง!”