เย่เฉิน มู่หรงหมิงเยว่ เจียงเยว่หลี และเซี่ยหานอีทั้งสี่คนมารวมตัวกัน พยุงกันและกันไว้พลางเงยหน้ามองขึ้นไป
“อาจารย์...จะชนะหรือไม่?” เซี่ยหานอีถามเสียงสั่น
นางมีระดับพลังต่ำที่สุด จึงสัมผัสได้ลึกซึ้งที่สุด
บารมีมหาจักรพรรดิทั้งสามสายผสานกัน ทำให้นางรู้สึกประหนึ่งเรือลำน้อยท่ามกลางพายุคลั่ง พร้อมพลิกคว่ำได้ทุกเมื่อ
“ต้องชนะแน่” เย่เฉินกัดฟัน แววตาแน่วแน่ “อาจารย์ไม่เคยทำเรื่องที่ไม่มั่นใจ”
มู่หรงหมิงเยว่พยักหน้า เจตจำนงกระบี่หงเฉินหมุนเวียนรอบกายนาง คอยต้านแรงกดดันจากบารมีมหาจักรพรรดิอย่างเต็มกำลัง “จงเชื่อมั่นในอาจารย์”
เจียงเยว่หลีประคองโลกเฉียนคุนไว้ ดวงตะวันและจันทราส่องประกายพร้อมกันภายในโลกนั้น ค้ำจุนดินแดนบริสุทธิ์ผืนหนึ่งให้นาง “ในเมื่ออาจารย์กล้าออกมา ก็ย่อมมั่นใจว่าจะคว้าชัยได้แน่”
“หลี่เทียนหยวน จงรับความตาย!”
ตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวสูงตระหง่านถึงล้านจั้งสองร่าง พุ่งเข้าใส่หลี่เทียนหยวนพร้อมกันด้วยอานุภาพทำลายฟ้าดิน!
เงาเทพปีศาจสะบัดแขนทั้งสิบสองข้างพร้อมกัน แต่ละมือกำศาสตราปีศาจไว้ชิ้นหนึ่ง บ้างเป็นขวาน บ้างเป็นง้าว บ้างเป็นแส้ บ้างเป็นค้อน...ศาสตราปีศาจทั้งสิบสองชิ้นฟาดลงมาพร้อมกัน ห้วงมิติแตกสลายประหนึ่งแก้วเคลือบ!
มารฟ้าอิสระทั้งสามเศียรส่งเสียงคำราม แขนทั้งหกประสานมุทรา ดอกบัวดำใต้ฝ่าเท้าเบ่งบาน แผ่แสงมารไร้ขอบเขต ก่อนแปรเป็นแดนมารครอบคลุมพื้นที่นับหมื่นลี้ หมายกลืนกินหลี่เทียนหยวนให้สิ้นซาก!
เมื่อต้องเผชิญการระเบิดพลังเต็มกำลังของมหาจักรพรรดิทั้งสอง สีหน้าของหลี่เทียนหยวนยังคงสงบนิ่ง
เขาถึงกับ...ไม่แม้แต่จะเหลือบมองพวกมัน
กลับหันไปมองเย่เฉินทั้งสี่คนแทน
“จงดูให้ดี”
เสียงของหลี่เทียนหยวนอ่อนโยนและชัดเจน ดังก้องถึงหูทั้งสี่คน
“วันนี้ อาจารย์จะสอนพวกเจ้าให้รู้ว่า วิถีกระบี่คือสิ่งใด”
สิ้นเสียงนั้น—
“หึ่ง—!!!”
ห้วงมิติด้านหลังหลี่เทียนหยวนเริ่มสั่นไหว
ระลอกคลื่นแผ่ออกเป็นวงซ้อนกันดุจผิวน้ำ กลางห้วงมิติมีหีบกระบี่โบราณใบหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
หีบกระบี่ใบนั้นยาวราวสามฉื่อ กว้างหนึ่งฉื่อ ทั้งใบเป็นสีทองหม่น บนผิวสลักลวดลายดวงตะวัน จันทรา ดวงดาว ขุนเขา สายน้ำ พฤกษา และพงไพร