ทว่าคนทั้งสองบนลานประลองยังคงต่อสู้กันไม่หยุด การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวปะทะประสาน พลังวิญญาณปั่นป่วนแผ่กระจายออกมาไม่ขาดสาย บรรยากาศทั่วแท่นสูงยิ่งกดดันขึ้นเรื่อย ๆ
“ตูม!”
การโจมตีอีกระลอกปะทะกัน แสงดาบสีเลือดแตกสลาย กลิ่นคาวโลหิตฟุ้งกระจายไปทั่ว
ทันใดนั้น เหลยเป้าก็คว้าดาบยาวของบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่าไว้ แล้วออกแรงกระชาก
“กร๊อบ!”
ดาบยาวในมือของเขาแตกหัก รอยร้าวแผ่ขยายไปตามคมดาบ ชั่วพริบตา ดาบทั้งเล่มก็พังทลาย กลายเป็นผงละเอียดนับไม่ถ้วนปลิวกระจายไปในห้วงอากาศ
“พรวด!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่ากระอักเลือดออกมา ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด แววตาเผยความไม่ยินยอม
“การประลองครั้งนี้ ข้าชนะแล้ว”
เหลยเป้าคำราม ก่อนจะเตะบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่าจนกระเด็นออกไป
ร่างของบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่าลอยเป็นเส้นโค้ง ก่อนตกลงบนลานประลอง เขาพยายามยันกายลุกขึ้น ดวงตาจับจ้องเหลยเป้าเขม็ง
“อย่างไร? แพ้แล้วรับไม่ได้หรือ?”
เหลยเป้าเอ่ยเย้ยหยัน
“เจ้า!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่าชี้หน้าเหลยเป้า แต่พูดอะไรไม่ออก ท้ายที่สุดก็หันหลังจากไปทั้งที่กัดฟันแน่น
แม้ในใจจะไม่ยินยอม แต่เขาก็รู้ดีว่าฝีมือตนด้อยกว่าอีกฝ่าย
เมื่อเห็นสภาพน่าเวทนาของบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่า ผู้คนไม่น้อยต่างพากันทอดถอนใจ ไม่มีใครคาดคิดว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่าผู้เพิ่งมีชื่อเสียงโด่งดังในช่วงนี้ จะพ่ายแพ้อย่างหมดสภาพด้วยน้ำมือของเขา
เหลยเป้าผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ช่างซ่อนคมได้ลึกล้ำ!
ดูเหมือนการที่เหลยเป้าเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนซ่าได้อย่างง่ายดายจะทำให้มหาจักรพรรดิถานไถชื่นชม เพียงเห็นต้นกำเนิดมรรคานิรันดร์ชิ้นหนึ่งค่อย ๆ ลอยมาอยู่เบื้องหน้าเขา