“รีบดูเร็ว! โลงจักรพรรดิกำลังจะเปิดแล้ว!” หลงอ้าวเทียนตะโกนอย่างตื่นเต้น น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความฮึกเหิมและคาดหวัง
เมื่อได้ยินเสียงร้องของหลงอ้าวเทียน ทุกคนต่างเร่งเร้าพลังเพิ่มขึ้น แววตาของพวกเขาส่องประกายคลุ้มคลั่ง ราวกับมองเห็นสมบัติในโลงจักรพรรดิกำลังกวักมือเรียกอยู่เบื้องหน้าแล้ว
เย่เฉินมองท่าทางบ้าคลั่งของทุกคน พลางหัวเราะเย็นชาในใจ เขารู้ดีว่าการแย่งชิงที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เขาปรับพลังของตนอย่างเงียบเชียบ เตรียมฉกฉวยวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่สุดทันทีที่โลงจักรพรรดิเปิดออก
ขณะที่ทุกคนเร่งเร้าตำแหน่งดาราอย่างสุดกำลัง ผนึกของโลงจักรพรรดิก็คลายออกจนหมด ฝาโลงค่อย ๆ เลื่อนเปิด
ตูม!!!
ทว่าเสียงนั้นมิใช่เสียงระเบิดกึกก้อง หากเป็นแรงสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัวไร้สุ้มเสียง ซึ่งมาจากระดับกฎเกณฑ์แห่งจักรวาล!
แสงจักรพรรดิอันไร้ขอบเขตปะทุออกมาจากช่องแคบ ๆ ที่โลงจักรพรรดิเปิดออก—อย่างถาโถม!
ยากจะบรรยายความเจิดจรัสในชั่วขณะนั้น
มันเกินขอบเขตที่ภาษาจะพรรณนาได้
ประหนึ่งดวงตะวันนับหมื่นล้านดวงลุกโชนพร้อมกันใต้พิภพแห่งเก้าแดนยมโลก!
ประหนึ่งแสงแรกแห่งการสร้างโลกในยามความโกลาหลเริ่มคลี่คลาย กวาดผ่านทั่วหล้า!
พื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาลของตำหนักไท่หยวนพลันสว่างไสวไปทั่ว แสงจักรพรรดินี้แฝงด้วยอำนาจและพลังไร้สิ้นสุด จนทุกคนไม่อาจจ้องมองตรง ๆ ได้
“อ๊าก! นี่มันพลังอะไรกัน?” หลงอ้าวเทียนร้องลั่นด้วยความหวาดผวา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกลัวและตื่นตะลึง
ทุกคนต่างยกมือขึ้นบังดวงตา พยายามต้านทานแสงจักรพรรดิอันเจิดจ้านี้
ทว่าพลังของแสงจักรพรรดิแข็งแกร่งเกินไป มีเพียงเย่เฉินที่หรี่ตาลงเล็กน้อย ร่างยืนหยัดไม่ไหวติงท่ามกลางแสงนั้น
ส่วนแปดอัจฉริยะที่เหลือ รวมถึงหลงอ้าวเทียน กู้จิ่วเกอ และเซี่ยหานอีผู้มีระดับบำเพ็ญสูงสุด ล้วนถูกคลื่นกระแทกจากบารมีจักรพรรดิอันน่าสะพรึงซัดเข้าใส่ตรงหน้า ร่างของพวกเขาถูกแรงปะทะจากแสงจักรพรรดิบังคับให้ถอยไปโดยไม่อาจขัดขืน
แสงจักรพรรดิแผ่ซ่านอาละวาด กาลเวลาคล้ายผ่านไปเพียงชั่วพริบตา แต่ก็คล้ายยาวนานเหลือคณา