“กระบี่เดียวแห่งโลกมนุษย์!”
เสียงเย็นใสของมู่หรงหมิงเยว่ดังก้องทั่วหุบเขา ประหนึ่งเสียงสวรรค์แห่งมหาวิถี
นางฟันกระบี่ออกไปหนึ่งครั้ง!
ไร้ซึ่งอานุภาพสะเทือนฟ้าดิน มีเพียงแสงกระบี่สีทองหม่นสายหนึ่งที่ดูสามัญ ทว่าคล้ายแฝงไว้ด้วยชีวิตหลากหลายรูปแบบบนโลกมนุษย์ โลกีย์หมื่นจั้ง ความรักความชัง ความสุขและโศกเศร้า การพลัดพรากและความตาย ค่อย ๆ มุ่งเข้าหาลมหายใจมังกรทำลายล้างอย่างเงียบงัน
ทุกแห่งหนที่แสงกระบี่พาดผ่าน กาลเวลาและมิติดูคล้ายหยุดนิ่ง จิตใจของทุกคนถูกดึงดูดไปยังแสงกระบี่สายนั้นอย่างมิอาจหักห้าม จมดิ่งอยู่ภายในและได้เห็นอารมณ์ความรู้สึกที่ลึกสุดในใจตน
“ฉึก—!”
แสงกระบี่สีทองหม่นปะทะเข้ากับลมหายใจมังกรทำลายล้าง
ไร้ซึ่งแรงระเบิด ไร้ซึ่งแรงปะทะ ลมหายใจมังกรที่มีพลังพอจะกลืนกินขุนเขา เพียงแตะแสงกระบี่ก็สลายตัวลงอย่างเงียบงัน ดุจหิมะที่ละลายใต้แสงตะวัน!
ราวกับพลังอันบ้าคลั่งและเจตจำนงสังหารที่แฝงอยู่ในลมหายใจมังกร ล้วนถูกชำระล้างและสลายไปด้วยพลังแห่งเคราะห์กรรมโลกีย์ซึ่งแฝงอยู่ในแสงกระบี่ อันยิ่งใหญ่และลึกล้ำกว่า!
แสงกระบี่ยังคงพุ่งทะยานไปข้างหน้า!
มันคล้ายข้ามผ่านระยะทางแห่งมิติ ปรากฏขึ้นตรงหน้าหัวมังกรขนาดมหึมาของสิงโตมังกรปีกทองในพริบตา!
นัยน์ตาสีทองของสิงโตมังกรปีกทองเผยความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ราวกับมีอารมณ์ความรู้สึกเช่นมนุษย์!
มันคิดจะหลบ คิดจะต้าน แต่ปราณรอบกายกลับถูกเจตจำนงกระบี่หงเฉินอันเร้นลับสุดหยั่งถึงตรึงไว้ จนมิอาจหลีกหนี!
“ไม่—!”
“ฉัวะ!”
แสงกระบี่เฉียดผ่านหัวมังกรอันแข็งแกร่งของมันอย่างแผ่วเบา
ห้วงเวลาราวกับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
อึดใจถัดมา ร่างมหึมาของสิงโตมังกรปีกทองพลันแข็งทื่อ แววตาค่อย ๆ หม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว
เส้นโลหิตบางละเอียดปรากฏขึ้นกลางหว่างคิ้ว ก่อนจะแผ่ลามลงมาอย่างรวดเร็ว
“ครืน!!!”
ราชันสัตว์ระดับกึ่งปราชญ์แท้ร่างมหึมาล้มครืนลงกับพื้น ก่อเกิดฝุ่นควันฟุ้งกระจายทั่วฟ้า
จิตวิญญาณของมันถูกพลังแห่งเคราะห์กรรมโลกีย์ที่แทรกซึมไปทุกหนแห่งทำลายจนสิ้นภายใต้กระบี่เมื่อครู่!
กระบี่เดียว สังหารผู้ที่อยู่ห่างจากขั้นปราชญ์แท้เพียงครึ่งก้าว!