บารมีมหาจักรพรรดิอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ปกคลุมเขตดาราและกดทับกาลนาน ถอยร่นหายไปดุจคลื่นทะเล ไม่เหลือร่องรอยแม้แต่น้อย
เหลือเพียงเศษฝุ่นธุลีจากดวงดาวที่แตกสลาย กับศาสตราจักรพรรดิสูงสุดทั้งสามชิ้นซึ่งลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ราวกับสูญสิ้นวิญญาณและแสงสว่าง—ง้าวมังกรป่า หอคอยหมื่นมาร และกระบี่เทพไท่ซวี ทั้งหมดต่างเงียบงัน ราวกับกำลังบอกเล่าศึกสะเทือนหล้าที่เหนือจินตนาการและพลิกผันความเข้าใจเมื่อครู่
พ่ายแล้ว…
กองกำลังพันธมิตรจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก ว่าที่จักรพรรดิขั้นสูงสุด 12 คน ศาสตราจักรพรรดิสูงสุดสามชิ้นที่ฟื้นคืนพลังเต็มที่และมีร่างธรรมจักรพรรดิหนุนเสริม…กระทั่งร่างธรรมของมหาจักรพรรดิสององค์ยังเสด็จลงมาด้วยตนเอง…
พลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้เพียงพอจะกวาดล้างสวรรค์ทั้งปวง ทำให้หมื่นแดนยอมสยบ กลับ…พ่ายแพ้แล้ว!
พ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของบุรุษสวมอาภรณ์สีคราม ผู้ดูเรียบง่ายสามัญ
พ่ายแพ้อย่างหมดรูปและเหลือเชื่อถึงเพียงนี้!
ใช้มือเปล่าต้านศาสตราจักรพรรดิ กิ่งไผ่ฟันเงาจักรพรรดิ เพียงดีดนิ้วก็ทำร้ายร่างจักรพรรดิได้!
ทุกสิ่งช่างคล้ายความฝันอันเหลวไหลเกินจริง ทว่ากลับเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาอย่างแท้จริง ประทับลึกลงในวิญญาณของผู้รอดชีวิตทุกคน กลายเป็นตราความหวาดกลัวที่ไม่อาจลบเลือนได้ชั่วกาล
หลี่เทียนหยวนยืนเดี่ยวอยู่กลางห้วงเวหา อาภรณ์สีครามพลิ้วไหวเล็กน้อย สีหน้าราบเรียบดุจบ่อน้ำลึกนิ่งสงบ
เขาเพียงโบกมือ ศาสตราจักรพรรดิสูงสุดทั้งสามชิ้นที่มากพอจะทำให้ทุกขุมอำนาจเข่นฆ่ากันอย่างบ้าคลั่ง ก็ลอยละลิ่วลงมาตรงหน้าอย่างว่าง่ายดุจลูกแกะ ก่อนถูกแสงใสสายหนึ่งปกคลุมและหายวับไป