“โฮก! ข้าขอสู้ตายกับเจ้า! เพลิงมังกรเผาโลก!”
ราชันมังกรสวรรค์สัมผัสได้ถึงการจับจ้องหมายเอาชีวิต สัญชาตญาณเอาตัวรอดเข้าครอบงำทุกสิ่ง มันเผาผลาญโลหิตแท้อย่างบ้าคลั่ง ก่อนอ้าปากพ่นลมหายใจมังกรสีทองหม่นสายหนึ่ง ซึ่งรวมพลังบำเพ็ญทั้งชีวิตของมันเอาไว้!
ลมหายใจมังกรสายนี้ร้อนแรงยิ่ง จนเผาผลาญห้วงมิติให้พังทลายและหลอมละลายดวงดาวได้ นี่คืออิทธิฤทธิ์ช่วยชีวิตที่มันเก็บงำไว้เป็นไม้ตาย!
ในเวลาเดียวกัน หางมังกรมหึมาของมันก็กวาดฟาดใส่มู่หรงหมิงเยว่ราวกับแส้เทพบรรพกาล ฉีกมิติพร้อมพลังมหาศาล!
มันพยายามขัดขวางไม่ให้นางชักกระบี่
สัญชาตญาณดุร้ายของราชันหมาป่าจันทร์ชาดพลันปะทุขึ้นอย่างเต็มที่ มันแผดเสียงคำรามยาว ก่อนแปรเป็นสายฟ้าสีเลือด พุ่งกรงเล็บคมกริบเข้าใส่แผ่นหลังของมู่หรงหมิงเยว่ หมายทุ่มสุดกำลังในการเดิมพันชีวิต!
เผชิญหน้ากับการโต้กลับสุดชีวิตของว่าที่จักรพรรดิทั้งสอง มู่หรงหมิงเยว่ยังคงสงบนิ่ง แววตาไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
นางถึงกับไม่เหลียวมองเพลิงมังกรเผาโลก หางมังกรที่ฉีกมิติ หรือราชาหมาป่าซึ่งลอบโจมตีจากด้านหลัง
ในดวงตาของนาง มีเพียงเจตจำนงกระบี่ที่กำลังจะปะทุขึ้นตรงปลายนิ้ว
“โลกีย์หมื่นจั้ง วัฏสงสารล้วนลวงตา”
นางร่ายถ้อยคำแผ่วเบา ประหนึ่งวาทะมหาวิถี
ปลายนิ้วของนางปลดปล่อยปราณกระบี่สีเทาสายที่สองพุ่งออกไป
ปราณกระบี่สายนี้ควบแน่นและลึกล้ำกว่าสายก่อน ราวกับแฝงจักรวาลที่เกิดดับแล้วนับไม่ถ้วนเอาไว้
ปราณกระบี่ไม่สนใจระยะห่างของมิติ ออกทีหลังแต่ถึงก่อน พุ่งทะลุเพลิงมังกรเผาโลกที่มีพลังพอจะเผาผลาญดวงดาวได้โดยตรง!
เปลวเพลิงมังกรราวกับถูกโยนลงสู่ห้วงคืนสู่ความว่างเปล่า ก่อนมอดดับไปอย่างไร้สุ้มเสียง
ปราณกระบี่ไม่ลดความเร็ว พุ่งเข้าหาหางมังกรยักษ์ที่ฟาดเข้ามา
“ฉัวะ!”
ไม่มีการปะทะสะเทือนฟ้าดิน มีเพียงเสียงทึบของคมมีดที่เฉือนผ่านหนัง
หางมังกรซึ่งปกคลุมด้วยเกล็ดแข็งแกร่งและมีพลังพอจะฟาดแยกชั้นทวีป ถูกตัดขาดตรงกลางอย่างเรียบร้อย รอยตัดเรียบเนียนราวกระจก ไม่มีเลือดไหลแม้แต่หยดเดียว พลังชีวิตทั้งหมดถูกพลังวัฏสงสารกัดกร่อนจนสิ้นซากในชั่วพริบตาที่สัมผัสปราณกระบี่!
“อ๊าก——!!!”