กาลเวลาผันผ่านรวดเร็วดุจม้าขาวพุ่งลอดช่อง ประเดี๋ยวเดียวก็ล่วงเลยสิบวันนับแต่หลี่เทียนหยวนมาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ
ตลอดช่วงเวลานี้ หลี่เทียนหยวนเอาแต่นั่งจิบชา ชมเมฆอยู่ในหอเมฆา และชี้แนะการฝึกฝนให้ศิษย์สองคนเป็นครั้งคราว ชีวิตช่างสุขสบายยิ่งนัก
แม้ทุกวันจะเอาแต่นอนนิ่งไม่ทำอะไร แต่พลังบำเพ็ญของเขากลับเพิ่มพูนขึ้นทุกขณะ นอกเหนือจากที่มู่หรงหมิงเยว่ได้รับวาสนามากมายในคลังสมบัติสูงสุด แล้วส่งผลให้เขาได้รับพลังบำเพ็ญคืนมามหาศาล
สาเหตุสำคัญที่สุดคือศิษย์ทั้งสองอย่างถานไถเสินซีและเจียงเยว่หลีกำลังฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง เพราะเป้าหมายของพวกนางชัดเจนยิ่ง นั่นคือการกลายเป็นผู้แข็งแกร่งเช่นเดียวกับอาจารย์!
หลี่เทียนหยวนยินดีที่เห็นเช่นนี้ อย่างไรเสียศิษย์เหล่านี้ก็ทำไปด้วยความสมัครใจ มิใช่เขาบีบบังคับขูดรีดเสียหน่อย
ในบรรดาศิษย์หลายคน เย่เฉินกลับไม่ค่อยมีความเคลื่อนไหว นอกจากฝึกฝนเป็นครั้งคราวแล้วส่งพลังบำเพ็ญคืนมาให้เขาบ้าง ก็ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
แต่หลี่เทียนหยวนไม่กังวลเรื่องความปลอดภัยของเย่เฉิน ด้วยนิสัยของเจ้าหนูนี่ ยามออกไปข้างนอกย่อมไม่ยอมเสียเปรียบใครแน่
ที่ตอนนี้ไม่มีความเคลื่อนไหวใด คงเพียงกำลังอดทนเก็บงำตัว ฝึกฝนพัฒนาตนอย่างเงียบเชียบ ยังไม่ถึงเวลาระเบิดพลังออกมา
อีกด้านหนึ่ง แม้ภูเขาหมื่นปีศาจจะยังไม่มีความเคลื่อนไหวในช่วงนี้ แต่หลี่เทียนหยวนสัมผัสได้ว่าสายลับของภูเขาหมื่นปีศาจยังคงลอบปฏิบัติการอยู่ใกล้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ คาดว่ากำลังสะสมกำลังเพื่อรอจังหวะลงมือ
เมื่อเทียบกับกระแสใต้น้ำที่ปั่นป่วนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถแล้ว ภายนอกกลับคึกคักเป็นพิเศษ นับแต่บัญชีสวรรค์หงเหมิงปรากฏขึ้นครั้งก่อน หัวข้อสนทนาของผู้คนทั่วเขตดาราจื่อเวยก็วนเวียนอยู่กับรายชื่อบนบัญชีสวรรค์หงเหมิงเสมอ