เย่เฉินจมดิ่งอยู่ในความลึกลับของบันทึกตัดเซียนไท่หยวน การสั่นพ้องระหว่างดาวจักรพรรดิเป่ยโต่วกับวิถีตัดเซียนของจักรพรรดิสวรรค์ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
แสงจากดาวจักรพรรดิเปล่งประกายดุจธารดารา ส่องสว่างทั่วฟ้าดิน รัศมีไร้สิ้นสุดนั้นประหนึ่งแฝงความลึกลับของจักรวาล ชวนให้ผู้คนเกิดความยำเกรง
ท่ามกลางแสงเจิดจ้านี้ เย่เฉินสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งกำลังหลอมรวมเข้าสู่ร่างกาย นั่นคือมรดกจักรพรรดิสวรรค์ ทั้งยังเป็นความเข้าใจและการควบคุมมหาวิถีอย่างลึกซึ้ง
พลังนี้ดั่งคลื่นสมุทรโหมซัดเข้าใส่เส้นลมปราณของเขาระลอกแล้วระลอกเล่า ทุกครั้งที่ปะทะจะก่อให้เกิดความรู้สึกชาซ่านและเจ็บแปลบ เย่เฉินกัดฟันแน่น อดทนรับการชำระล้างจากพลังสายนี้
เขารู้ดีว่านี่คือกุญแจสำคัญของการทะลวงขั้น มีเพียงผ่านกระบวนการอันเจ็บปวดนี้ไปได้ เขาจึงจะเข้าใจแก่นแท้ของบันทึกตัดเซียนไท่หยวนอย่างแท้จริง และได้รับมรดกสูงสุดนี้
เมื่อเวลาผ่านไป แสงทั่วร่างเย่เฉินยิ่งเจิดจ้าขึ้น วงแหวนดาราลี้ลับชั้นนั้นก็ยิ่งมั่นคง
จุดดาราภายในวงแหวนดาราเปล่งประกายลึกลับ เคลื่อนโคจรไปตามวิถีอันเร้นลับ ประหนึ่งกำลังบอกเล่าถึงต้นกำเนิดและวิวัฒนาการของจักรวาล
จุดดาราเหล่านี้มิใช่เพียงการรวมตัวของแสง หากยังเป็นสัญลักษณ์แห่งพลัง พวกมันดูดซับพลังแห่งกาลเวลาจากแม่น้ำกาลเวลาอย่างต่อเนื่อง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานที่เย่เฉินดูดซับได้
ภายใต้อำนาจของวงแหวนดารา พลังแห่งกาลเวลากลับอ่อนโยนและนุ่มนวลลง ดุจธารน้ำสายเล็กที่ไหลรินเข้าสู่ร่างเย่เฉินอย่างช้า ๆ หล่อเลี้ยงเส้นลมปราณและอวัยวะภายในของเขา
เย่เฉินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ร่างกายของตนแข็งแกร่งขึ้นภายใต้การหล่อเลี้ยงจากพลังแห่งกาลเวลา ประสาทสัมผัสก็เฉียบคมขึ้น ราวกับสามารถมองทะลุความลึกลับของสรรพสิ่งในโลก