ไท่เสวียนเจินเหรินทรงกายให้มั่น สีหน้าเคร่งขรึมถึงขีดสุด แววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
มหาจักรพรรดิ... นี่สินะมหาจักรพรรดิ
แม้เงามหาจักรพรรดิที่อยู่เบื้องหน้าจะมีพลังเพียงหนึ่งในสิบของมหาจักรพรรดิองค์จริง แต่ก็ยังยิ่งใหญ่เกรียงไกรถึงเพียงนี้
ทว่าเรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เขาหวาดกลัว ตรงกันข้าม กลับยิ่งทำให้ความตั้งใจแน่วแน่ขึ้น ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องปกป้องหลี่เทียนหยวนกับเจียงเยว่หลีเอาไว้ให้ได้
ยามนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวไร้มหาจักรพรรดิคอยบัญชาการ ตระกูลเจียงจึงกล้ากำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้
หากดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวมีผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิอยู่ ตระกูลเจียงจะกล้ากำเริบเช่นนี้ได้อย่างไร? เจ้าพวกแมวหมาสองสามตัวกล้ามาก่อเรื่อง ก็แค่ตบให้ตายด้วยฝ่ามือเดียวเท่านั้น
ในบรรดาศิษย์ทั้งหมดของสำนัก แม้จะมีอัจฉริยะมากมาย แต่ผู้ที่มีวาสนาจะเป็นมหาจักรพรรดินั้นมีไม่มากนัก
มีเพียงศิษย์ไม่กี่คนจากยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋นที่มีพรสวรรค์จะเป็นมหาจักรพรรดิ และมีหวังได้ก้าวขึ้นเป็นผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิในวันหน้า
โดยเฉพาะเจียงเยว่หลีที่ยังเยาว์วัย มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด โอกาสที่นางจะบรรลุเป็นมหาจักรพรรดิในภายภาคหน้ามีสูงยิ่ง จะปล่อยให้เกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อยไม่ได้เด็ดขาด
เมื่อนึกถึงตรงนี้ แววตาของไท่เสวียนเจินเหรินก็ฉายประกายเด็ดเดี่ยว
ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่มีอะไรต้องกลัว อย่างมากก็แค่สู้จนตัวตาย!
ตูม!
ไท่เสวียนเจินเหรินโคจรเคล็ดวิชาอย่างฉับพลัน เปลวพลังมหาศาลพวยพุ่งขึ้นสู่ฟากฟ้า ทำให้เมฆลมทั่วทั้งนภาปั่นป่วน ราวกับวันสิ้นโลกมาเยือน
“กระบี่ต้าเหยี่ยนพิฆาตสวรรค์!”
เขาตวาดเสียงต่ำ มือทั้งสองประสานมุทรา พลังวิญญาณไร้สิ้นสุดหลั่งไหลมารวมกันบนฝ่ามือ ก่อนแปรเป็นกระบี่ยาวเจิดจรัสเล่มหนึ่ง
“ไป!”
กระบี่ยาวพุ่งผ่านนภา เปล่งแสงสีครามเจิดจ้าจนแสบตา พร้อมพลังอันน่าสะพรึงกลัว ฟาดเข้าใส่เจียงเหอและพวกอย่างรุนแรง!
การโจมตีครั้งนี้แฝงไว้ด้วยเคล็ดกระบี่ต้าเหยี่ยนพิฆาตสวรรค์ ทั้งยังเป็นการทุ่มพลังทั้งหมดของไท่เสวียนเจินเหริน