แววตาของเย่เฉินฉายความตื่นเต้นขึ้นวูบหนึ่ง นี่คือกลิ่นอายแห่งวาสนาที่มีคุณภาพสูงสุดเท่าที่เขาเคยพบมาในยามนี้
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วโคจรมหาคัมภีร์ดารารอบฟ้า แผนผังดวงดาวทั่วร่างพลันเปล่งประกายเจิดจ้า ก่อเป็นชั้นคุ้มกันที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
จากนั้นเขาก็ใช้เคล็ดอักษรสิง พุ่งเข้าไปใกล้กลิ่นอายแห่งวาสนาขั้นสองอย่างรวดเร็ว
ขณะที่เขากำลังจะสัมผัสกลิ่นอายแห่งวาสนา พลันเกิดคลื่นผันผวนของมิติอย่างรุนแรงขึ้นจากด้านหลัง ในที่สุดหลงอ้าวเทียนก็ตามมาทัน
เมื่อเห็นว่ากลิ่นอายแห่งวาสนาขั้นสองกำลังจะถูกเย่เฉินชิงไป เขาก็ร้อนรนขึ้นมาทันที
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
เขาคำรามอย่างเกรี้ยวกราด พลังมังกรบนร่างพลุ่งพล่าน ก่อนพุ่งเข้าใส่เย่เฉิน
ทว่าเย่เฉินกลับทำราวกับไม่ได้ยิน ความเร็วของเขาไม่ลดลงแม้แต่น้อย มือหนึ่งคว้ากลิ่นอายแห่งวาสนาไว้ได้
ชั่วพริบตา พลังอันบริสุทธิ์และแข็งแกร่งสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ร่างของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้า
เมื่อเห็นเย่เฉินแย่งกลิ่นอายแห่งวาสนาที่ตนหมายตาไปอีกครั้ง หลงอ้าวเทียนก็ระงับโทสะในใจไว้ไม่อยู่ เขาแหงนหน้าคำรามลั่น พลังมังกรบนร่างระเบิดออกถึงขีดสุด เกล็ดมังกรสีทองส่องประกายเจิดจ้า ราวกับจะส่องสว่างไปทั่วทั้งโลก
เขาพุ่งเข้าใส่เย่เฉินอย่างไม่คิดชีวิต พลางรวบรวมพลังมังกรอันแข็งแกร่งไว้ในมือ แล้วฟาดใส่เย่เฉินอย่างหนักหน่วง
“ไอ้หนู จงรับความตายเสีย!” หลงอ้าวเทียนคำราม
เย่เฉินสัมผัสได้ถึงการโจมตีของหลงอ้าวเทียน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มดูแคลน
เขาโคจรเคล็ดอักษรสิงอย่างไม่รีบร้อน ร่างพลันหายวับไปจากจุดเดิม ทำให้การโจมตีของหลงอ้าวเทียนพลาดเป้า