ทั้งสองต่างเข้าใจดีว่า ชีวิตของตนตกอยู่ในกำมืออีกฝ่ายแล้ว หากอีกฝ่ายคิดจะเอาชีวิตพวกตน พวกตนก็ไร้หนทางขัดขืน
ดังนั้นจึงมีเพียงต้องนำสิ่งล้ำค่าที่สุดออกมา มิฉะนั้นวันนี้คงต้องตายอย่างแน่นอน!
ได้ยินคำพูดของทั้งสอง หลี่เทียนหยวนหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วถามว่า “ความลับอะไร?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักพรตโยวก็รีบเอ่ยขึ้นทันทีว่า “เป็นเรื่องเกี่ยวกับภูเขาหมื่นปีศาจ...”
“หืม? ภูเขาหมื่นปีศาจหรือ?”
แววตาของหลี่เทียนหยวนไหววูบเล็กน้อย คล้ายเริ่มสนใจขึ้นมา
“ถูกต้อง พวกเราสองคนพบว่ามีคนจากภูเขาหมื่นปีศาจจำนวนมากแฝงตัวอยู่ในขบวนที่เดินทางมาร่วมอวยพรวันคล้ายวันเกิดมหาจักรพรรดิถานไถ คนเหล่านั้นล้วนเป็นยอดฝีมือ มีทั้งมหาอำนาจผู้ยืนหยัดมานับหมื่นปีมากมาย กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับว่าที่จักรพรรดิก็ยังมี”
นักพรตโยวเริ่มอธิบาย เขาไม่กล้าปิดบังแม้แต่น้อย
ถึงอย่างไรชีวิตของตนก็อยู่ในกำมืออีกฝ่าย
“หืม? มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?”
หลังได้ฟัง หลี่เทียนหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า “พวกเจ้าพบได้อย่างไร?”
นักพรตหมิงรีบตอบว่า “พวกเราสองคนเป็นนักฆ่าที่หาเลี้ยงชีพด้วยการสังหารคน ย่อมมีความสามารถบางอย่าง สามารถตรวจพบรายละเอียดที่ผู้อื่นไม่ทันสังเกตได้ แม้ไม่กล้าอวดว่ารู้ทุกสิ่ง แต่เรื่องที่คนทั่วไปมองไม่ออก พวกเราก็พอจะล่วงรู้ได้บ้าง”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ นับเป็นความลับอยู่เหมือนกัน แต่สำหรับข้าแล้วไม่มีประโยชน์อะไร คนจากภูเขาหมื่นปีศาจลอบเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ แล้วเกี่ยวอะไรกับข้า?”