“แต่เซี่ยหานอีผู้นั้นกลับมีตราราชโองการเซียนไท่หยวนด้วย เรื่องนี้ช่างน่าประหลาดใจนัก ได้ยินว่าตระกูลเซี่ยตกต่ำลงจนหมดสิ้นแล้ว นางได้ตราเซียนมาได้อย่างไรกัน?” ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งเอ่ยถามอย่างสงสัย
“นั่นสิ ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลเซี่ยยังถูกตระกูลลั่วล่มสลาย นางเป็นคนจากตระกูลที่ตกต่ำ กลับได้ตราราชโองการเซียนไท่หยวนมา ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ”
“ข้าเดาว่าตระกูลเซี่ยคงทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง หวังอาศัยจวนเซียนไท่หยวนพลิกสถานการณ์ แต่ความยากนั้นมากเกินไปกระมัง”
“นางจะได้ตราราชโองการเซียนไท่หยวนมาอย่างไรก็ช่าง ขอเพียงเข้าไปในจวนเซียนไท่หยวนได้ ก็แสดงว่านางมีฝีมืออยู่บ้าง พวกเราประมาทนางไม่ได้”
ทุกคนพากันวิพากษ์วิจารณ์ การที่ยอดอัจฉริยะชั้นสูงเหล่านั้นครอบครองตราราชโองการเซียนไท่หยวนและมีสิทธิ์เข้าไปในจวนเซียนไท่หยวนหาได้ทำให้พวกเขาประหลาดใจไม่ อย่างไรเสีย คนเหล่านั้นล้วนเป็นอัจฉริยะเลิศล้ำที่มีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วหล้า อีกทั้งเบื้องหลังแต่ละคนยังมีสายสืบทอดมรรคสูงสุดหนุนหลัง
โดยเฉพาะหลงอ้าวเทียนกับลั่วชิงเหยา เบื้องหลังของทั้งสองมีสายสืบทอดจักรพรรดิสูงสุดหนุนหลัง ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งคู่ยังติดสิบอันดับแรกในบัญชีพลังต่อสู้ยอดอัจฉริยะ กล่าวได้ว่าเป็นคู่แข่งตัวฉกาจที่สุดในการชิงวาสนาครั้งนี้ ณ จวนเซียนไท่หยวน
แต่การที่เซี่ยหานอีครอบครองตราราชโองการเซียนไท่หยวนกลับทำให้พวกเขาประหลาดใจอย่างยิ่ง
ขณะเดียวกัน พวกเขาก็อยากรู้เรื่องตราราชโองการเซียนไท่หยวนดวงสุดท้ายที่ยังไม่ทราบที่มาเป็นอย่างยิ่ง
“พวกเจ้าว่า ผู้ครอบครองตราราชโองการเซียนไท่หยวนดวงสุดท้ายเป็นใครกันแน่?”