“โอหังนัก!”
“รนหาที่ตาย!”
“รับความตายเสีย!”
ตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสามลงมือพร้อมกัน!
ร่างแท้จริงของมังกรปฐพีกาลที่จักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์แปลงกายเป็น อ้าปากมังกรพ่นเปลวเพลิงมังกรบรรพกาลที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 100,000 จั้ง!
เปลวเพลิงมังกรนั้นมีสีสันแห่งความโกลาหล ภายในแปรเปลี่ยนเป็นดิน ไฟ น้ำ และลม ราวกับจักรวาลขนาดย่อมกำลังลุกไหม้ ทุกแห่งที่เปลวเพลิงพาดผ่าน ห้วงมิติไม่ได้แตกสลาย หากแต่ถูกลบเลือนจนสิ้น กลับคืนสู่สภาวะความโกลาหลดั้งเดิม!
เงาบรรพชนปีศาจที่มหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจอัญเชิญขึ้นมา ยกกรงเล็บมหึมาข้างหนึ่งบดบังฟ้าดิน ตะปบใส่หลี่เทียนหยวน
กรงเล็บนั้นดูเชื่องช้า ทว่าแท้จริงกลับผนึกกาลเวลาและมิติทั่วทั้งบริเวณไว้ กลางฝ่ามือปรากฏนรกโลหิตขึ้นมา ภายในมีวิญญาณแค้นของเผ่าปีศาจนับหมื่นล้านส่งเสียงคำราม หมายลากหลี่เทียนหยวนลงสู่นรก ให้จมอยู่ชั่วนิรันดร์!
มหามารไร้เทียมทานที่มหาจักรพรรดิมารฟ้าแปลงกายเป็น ขยับแขนทั้งหกพร้อมกัน ศาสตรามารทั้งหกฟาดฟันออกมา!
ทวนแทงห้วงมิติ ง้าวผ่าดวงดาว แส้ฟาดฟ้าดิน ค้อนทุบทั่วสารทิศ ขวานแยกความโกลาหล กระบี่ฟันวัฏสงสาร!
การโจมตีทั้งหกสาย แต่ละสายล้วนแฝงกฎมหาวิถีอันถึงขีดสุด เมื่อผสานเข้าด้วยกันก็แปรเป็นแดนมารแผ่ไพศาลนับล้านลี้ หมายหลอมหลี่เทียนหยวนให้สิ้นซาก!
การโจมตีทั้งสามสายถาโถมลงมาพร้อมกัน
อานุภาพน่าสะพรึงกลัวจนแทบเทียบเท่าการโจมตีเต็มกำลังของมหาจักรพรรดิขั้นกลาง!
หากการโจมตีนี้ตกลงในเขตดาราจื่อเวย ก็เพียงพอจะทำให้แคว้นเต้าพังทลายไปถึงหนึ่งในสิบส่วน!
ผู้ชมการต่อสู้ทุกคนต่างกลั้นหายใจ
การโจมตีนี้ หลี่เทียนหยวนจะยังรับมือไหวหรือไม่?
ทว่าเมื่อเผชิญการรุมโจมตีที่ทำลายฟ้าถล่มดิน หลี่เทียนหยวนกลับไม่ถอยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม...เขายังยิ้มออกมา
รอยยิ้มนั้นจางเบา แต่แฝงความคาดหวังไว้เล็กน้อย
หลี่เทียนหยวนค่อย ๆ ยกมือซ้ายขึ้น กางนิ้วทั้งห้าออก กลางฝ่ามือปรากฏอักขระโบราณตัวหนึ่ง
อักขระนั้นเป็นสีทอง รูปร่างคล้ายคำว่า “ต่อสู้” แผ่เจตจำนงต่อสู้อันไร้เทียมทาน ราวกับจะท้ารบสวรรค์พิชิตปฐพี ทำลายหมื่นวิชาให้สิ้น!
“เคล็ดเก้าอักษรเร้นลับ เคล็ดลับอักษรโต้ว”