ยุทธภพระดับสูง: ข้าจำลองวิถีบู๊สู่จุดสูงสุดผ่านลูกหลาน

ตอนที่ 5 บริการจากบริษัทต่าง ๆ

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

กู้เชียนถูกพาตัวไปยังสถานีตำรวจ บนใบหน้ามีรอยฝ่ามือเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งรอย

“ยัยหนูนี่มือตีนหนักเอาเรื่อง”

ก่อนจากกัน เมื่อเห็นหลินเหยาลังเลไม่ยอมรับเงินห้าล้าน เขาก็เลียนแบบท่านประธานเผด็จการในนิยาย คว้าตัวเธอมาจูบชิดกำแพง ทว่ายังไม่ทันได้ลิ้มรสอะไร ก็โดนตบอีกฉาด

แต่ผลลัพธ์ก็ออกมาดี หลินเหยาถือบัตรใบนั้น ใบหน้าแดงก่ำแล้วหนีลงจากดาดฟ้าไป

ตอนแรกกู้เชียนตั้งใจจะแบ่งเงินให้หลินเหยาเพียงส่วนหนึ่งเป็นค่าชดเชย แต่หลังจากจำลองเหตุการณ์เมื่อคืน เขาก็เปลี่ยนใจ

หากต้องการจำลองครั้งต่อไปและเปลี่ยนแปลงทุกอย่างจากก่อนหน้า เขาจำเป็นต้องทำให้ลูกชายมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่าเดิม เพื่อแก้ปัญหาความบกพร่องแต่กำเนิด

มีเพียงแบบนี้ เขาถึงจะแข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยชีวิตของลูกชาย

เรียกว่าพ่อได้ดีเพราะลูกก็ว่าได้

พ่อกับแม่ของเขามีรายได้เดือนละหมื่นกว่าหยวน เพียงพอจะส่งน้องชายเข้าเรียนมหาวิทยาลัยยุทธ์ ความปรารถนาสูงสุดของพวกเขาคือให้ลูกชายคนเล็กแข็งแกร่งและมีชีวิตรอด

รถลอยฟ้าแล่นมุ่งสู่ห้วงฟ้า การส่งคนเพียงคนเดียวอย่างกู้เชียนไปบุกเบิกดาวต่างถิ่นย่อมไม่คุ้มค่า โดยปกติจึงต้องจัดส่งไปเป็นรุ่น ๆ

แต่ก่อนอื่นพวกเขาต้องพักอยู่บนดาวบริวารที่ไม่สมบูรณ์ดวงนั้นระยะหนึ่ง

“เข้าไปเถอะ หนุ่มน้อย อายุยังน้อยก็ทำผิดเสียแล้ว ขอเงินจากที่บ้านมาสักหน่อยสิ ตรงนั้นมีพนักงานขายจากบริษัทต่าง ๆ ซื้อของช่วยชีวิตติดตัวไปบ้าง จะได้มีโอกาสรอดกลับมามากขึ้น”

กู้เชียนเดินตามเจ้าหน้าที่รักษาความสงบสูงวัยเข้าไปในห้องขัง รอบด้านปิดล้อมด้วยโลหะ เขามองผ่านกระจกใสออกไปเห็นจักรวาลอันกว้างใหญ่และมืดมิด

ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่อยู่ตรงใต้เท้าคือดาวสีคราม เป็นดาวเคราะห์ที่มีพื้นที่มหาสมุทรกว้างใหญ่กว่าโลก ทรัพยากรน้ำคือทรัพยากรสำคัญที่สุดของดาวดวงนี้

【ตราบใดที่หัวใจยังเต้น ชีวิตย่อมไม่ดับสูญ การแพทย์ฉุกเฉินคอยปกป้องประกายชีวิตสุดท้ายของคุณ】

【ร่างกายกลจักร เลือกอี้ไซ เทคโนโลยีอี้ไซ เติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปในชีวิตคุณ】

【สู้ศัตรูไม่ไหวหรือ? อย่ากลัวไปเลย ยุทโธปกรณ์เฟิงเหอคือโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดและหอกที่คมกริบที่สุดของคุณ ซื้อวันนี้แถมดาบศึกโลหะผสมพิเศษหนึ่งเล่ม】

【......】

ทันทีที่เข้าไป โฆษณาหลากหลายรูปแบบก็ดังขึ้นข้างหู พอรู้สึกตัวอีกที ก็มีชายสวมสูทเรียบร้อยยืนอยู่ตรงหน้าแล้ว

“หนุ่มหล่อ สนใจประกันจากการแพทย์ฉุกเฉินไหมครับ? เราไม่สนว่าคุณเป็นใครหรืออยู่ที่ไหน ขอแค่มีเงิน ทีมแพทย์ฉุกเฉินของเราก็จะเข้าไปช่วยเหลือได้ทันทีหลังคุณบาดเจ็บ”

“เอ่อ... ราคาเท่าไรครับ?”

“ไม่~แพงครับ!”

ชายคนนั้นลากเสียงยาว พลางวางรายการเสมือนจริงลงตรงหน้ากู้เชียน

【บัตรสมาชิกการแพทย์ฉุกเฉิน】

【สมาชิกทองแดง: 15,000 เหรียญสหพันธ์/เดือน, 150,000 เหรียญสหพันธ์/ปี】

【บริการที่ได้รับ: ส่งเวชภัณฑ์ให้ทุกเดือน ตรวจวัดสัญญาณชีพจากระยะไกล ส่งทีมแพทย์ไปรักษาอาการบาดเจ็บสาหัสได้ในเขตปลอดภัยใจกลางเมือง และบริการตรวจสุขภาพทุกเดือน】

สรุปว่าจ่ายเงินหมื่นกว่าเหรียญสหพันธ์แล้วซื้อได้แค่เวชภัณฑ์นิดหน่อยสินะ!

กู้เชียนอ่านต่อไป การแพทย์ฉุกเฉินเป็นอย่างที่ชายคนนั้นพูดไว้ ขอแค่มีเงิน ต่อให้เกิดสงครามบนดาวต่างถิ่น พวกเขาก็มีวิธีช่วยชีวิตคุณได้

แต่การรักษาทั้งหมดจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อการต่อสู้จบลงและอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย พนักงานของการแพทย์ฉุกเฉินจะไม่เข้าร่วมการต่อสู้ในรูปแบบใดทั้งสิ้น

บริการในสงครามเป็นธุรกิจของบริษัทอื่น

【......】

【สมาชิกแพลทินัม: 3,500,000 เหรียญสหพันธ์/เดือน, 40,000,000 เหรียญสหพันธ์/ปี】

【บริการที่ได้รับ: จัดส่งเวชภัณฑ์ตามที่ระบุ ตรวจจับสัญญาณชีพแบบเรียลไทม์ตลอด 24 ชั่วโมง ให้บริการรักษาทันทีหลังการสู้รบในเขตดาวต่างถิ่นที่ทราบตำแหน่ง ตอบรับและไปถึงภายใน 3 นาที ผูกสิทธิพิเศษสมาชิกเงินให้ญาติได้ 3 คน...】

จ่าย 3,500,000 เหรียญสหพันธ์ ก็จะได้รับบริการรักษาหลังสงครามบนดาวต่างถิ่นที่อยู่ในเขตซึ่งสหพันธ์มนุษย์ทราบตำแหน่ง

กู้เชียนไม่ได้คิดว่าพอมีตัวช่วยติดตัวแล้วตนจะกลายเป็นตัวเอกไร้เทียมทาน ไม่ต้องพึ่งพาทรัพยากรภายนอก และใช้พลังของตัวเองเอาชนะทุกสิ่งได้ ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็เป็นแค่มือใหม่ในขั้นเปิดวิถียุทธ์เท่านั้น

น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาไม่มีเงินติดตัวแม้แต่แดงเดียว บริการพวกนี้ซื้อไม่ไหวสักอย่าง

“ขอโทษนะครับ ขอผมคิดดูก่อนได้ไหม?”

“ได้แน่นอนครับ แต่ราคาของอีกหลายบริษัทก็พอ ๆ กัน ส่วนราคาของการแพทย์ป๋อคังทางนั้นถูกกว่าอยู่บ้างก็จริง แต่ชื่อเสียงบริษัทเขาน่ะ...”

ชายคนนั้นขยับเข้ามาใกล้แล้วกระซิบ

“น้องชาย ของอย่างอื่นจะประหยัดหน่อยก็ได้ แต่ชีวิตมีแค่ครั้งเดียว การรักษาหลังสงครามของบริษัทนั้นต้องใช้เวลาถึงสิบนาทีกว่าจะไปถึง”

“ลองคิดดูสิ สิบนาทีศพคงเย็นชืดไปแล้ว ยังจะรักษาบ้าอะไรได้อีก บริษัทการแพทย์ฉุกเฉินของเราใช้เวลาแค่สามนาที ขอเพียงอยู่ในเขตที่สหพันธ์มนุษย์รู้ตำแหน่ง เราก็ไปถึงได้ทันเวลา”

“......”

นอกจากบริการทางการแพทย์แล้ว ยังมีพนักงานขายสินค้าอีกสารพัด ดูแล้วไม่ค่อยเหมือนคุก กลับคล้ายงานซื้อขายขนาดใหญ่มากกว่า

ในคุกยังมีบริการโทรศัพท์ข้ามดวงดาวให้ใช้ฟรีด้วย นักโทษบางคนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้พลางขอยืมเงินจากคนอื่น เพียงเพื่อคว้าโอกาสรอดชีวิตอันริบหรี่นั้นไว้

กู้เชียนไม่เสียใจที่ยกเงินให้หลินเหยา มีเพียงเมื่อสภาพความเป็นอยู่ของเธอดีขึ้น การจำลองครั้งต่อไปของเขาถึงจะเดินหน้าต่อได้

ไม่เช่นนั้นก็ได้แต่จำลองเหตุการณ์เดิมซ้ำไปซ้ำมา

เขาไม่สนใจบริเวณลานกว้างที่ครึกครื้นอีก กินอะไรง่าย ๆ เสร็จแล้วก็ติดต่อพ่อแม่ที่อยู่บนดาวสีคราม

พ่อแม่ไม่ได้ออกไปทำงาน สีหน้าดูอิดโรยกว่าเดิม พอเห็นเขาก็ฝืนยิ้มออกมา

“เชียนน้อย พ่อกับแม่เก็บเงินมาหลายปีได้อยู่บ้าง ได้ยินอาของลูกบอกว่าถ้าจะไปบุกเบิกดาวต่างถิ่น ควรซื้ออุปกรณ์ป้องกันกับบริการจากบริษัทการแพทย์ไว้บ้าง พ่อของลูกกะว่าจะซื้อสมาชิกทองคำให้ลูก”

“ไม่ต้องหรอกแม่ เก็บเงินไว้ให้น้องเถอะ จะให้ผมควักเงินเก็บทั้งบ้านจนหมดได้ยังไงล่ะ? ถึงตอนนั้นจะให้น้องออกไปทำงานสายการผลิตหรือไง?”

“พี่ ทำงานสายการผลิตก็ไม่ใช่ว่าจะ...”

“หุบปากไปเลย”

พรสวรรค์ของกู้เซียวแม้จะสู้เขาไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้แย่นัก หากตั้งใจสอบเข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์ระดับรองก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ไม่จำเป็นต้องควักเงินเก็บทั้งหมดของครอบครัวเพราะเขา

อีกอย่าง สมาชิกทองคำไม่ได้รับประกันบริการรักษาทันทีระหว่างบุกเบิกดาวต่างถิ่น ซื้อไปก็มีประโยชน์แค่ตอนเขาคลานกลับไปยังแนวหลัง จะได้รับการส่งอุปกรณ์รักษาให้บ้างเท่านั้น

“พอแล้ว ไม่ต้องห่วง ผมมีวิธีของตัวเอง แค่นี้ก่อนนะ ใกล้ถึงเวลาอาหารแล้ว”

“น้อง อย่าทำอะไรไม่คิดนะ อย่าให้แม่กับคนอื่นขายบ้านขายของไปหมด ถ้ารอดไม่ได้จริง ๆ ซื้อของพวกนั้นไปก็ช่วยไม่ได้หรอก”

“เลิกทำหน้าอมทุกข์ได้แล้ว ไม่แน่ว่าผมอาจฆ่าล้างดาวต่างถิ่นจนได้เป็นเทพสงคราม แล้วกลับมาอย่างสมเกียรติก็ได้”

“......”

กู้เชียนไม่ได้คุยต่อมากนัก เขาวางสายลง คนในรอบนี้ยังไม่เต็มจำนวน และพนักงานขายพวกนั้นก็ไม่อยากให้พวกเขาจากไปแบบนี้ ยิ่งอยู่ที่นี่นานเท่าไร คนซื้อก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ต่อให้เป็นคนที่ไม่คิดจะซื้อ พอเห็นคนรอบข้างซื้ออุปกรณ์กับบริการต่าง ๆ กันไม่หยุด ก็อาจกัดฟันควักเงินซื้อสินค้าหรือบริการสักอย่าง

คาดว่าพวกเขาคงต้องอยู่ที่นี่อีกอย่างน้อยสามถึงห้าวัน

หลังจากกินมื้อเย็นง่าย ๆ แล้ว กู้เชียนไม่ได้กังวลมากนัก กลับไปยังเตียงของตัวเอง

สิ่งที่เขาทำในวันนี้เป็นการเปลี่ยนแปลงเพียงอย่างเดียวที่ทำได้ เมื่อมีเงินแล้ว หลินเหยาก็จะไม่ขาดสารอาหารระหว่างตั้งครรภ์จนทำให้ลูกของเขามีพัฒนาการบกพร่องแต่กำเนิด

หวังว่าครั้งนี้จะไม่เดินซ้ำรอยเดิมอีก

“ระบบ เริ่มจำลองได้”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป