“เพี๊ยะ!”
เสียงตบฉาดหนึ่งดังขึ้นในห้องพัก กู้เชียนสะดุ้งตื่นจากฝัน ใบหน้าปวดแสบปวดร้อน แต่ความเจ็บปวดทั่วร่างราวกับกระดูกจะแหลกเป็นชิ้น ๆ ยิ่งทำให้เขาทรมานกว่า
เมื่อลืมตาขึ้น ก็เห็นใบหน้าเย็นชาคู่หนึ่งที่มีน้ำตาคลอ จ้องมองเขาเขม็ง ราวกับต้องการสลักรูปร่างหน้าตาของเขาไว้ในกระดูก
“ตื่นแล้วหรือ กู้เชียน มีอะไรจะพูดไหม?”
“อาจารย์หวัง ผม...”
หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างเตียง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเข้มงวดและรังเกียจ พอได้ยินกู้เชียนพูด ก็ชี้หน้าเขาแล้วด่าทันที
“สมองโดนหมูแทะไปแล้วหรือไง ถึงได้ทำเรื่องแบบนี้ออกมา!”
“ครูอุตส่าห์คิดว่าเธอเป็นนักเรียนดี ๆ แต่เธอกลับวางยาหลินเหยา เธอเคยคิดถึงผลที่จะตามมาบ้างไหม เคยคิดบ้างหรือเปล่าว่ามันจะส่งผลต่อชีวิตของหลินเหยาอย่างไร?”
สมองที่ก่อนหน้านี้ปั่นป่วนราวกับระเบิด ในที่สุดก็เริ่มแจ่มชัดขึ้น กู้เชียนไม่ได้โต้เถียงหรือแก้ตัว เพียงก้มหน้าลงต่อใบหน้าเย็นชานั้น
“ขอโทษนะ หลินเหยา”
“ขอโทษแล้วจบแค่นี้หรือไง? เดิมทีหลินเหยาฝึกเคล็ดวิชาชิงหยวน ตอนนี้เสียพรหมจรรย์ไป วิชาที่ฝึกมาก็สูญเปล่า แล้วการสอบเข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์เดือนหน้าจะทำยังไง?”
กู้เชียนกำหมัดแน่น เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองซึ่งมีชีวิตมาสองชาติ ยังจะโดนเล่นงานด้วยวิธีต่ำช้าแบบนี้ วางยาในเหล้าแล้วส่งผู้บริสุทธิ์ขึ้นเตียงเขา เท่านี้สิทธิ์โควตาเข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์ดาวสีน้ำเงินก็ต้องถูกยกเลิก
แต่คนที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนวางแผน หากเป็นเพื่อนที่คบหาและเรียกกันว่าพี่น้องมาหลายปี
ความทรงจำเริ่มแจ่มชัดขึ้นทีละน้อย เมื่อคืนมีงานเลี้ยงอะไรสักอย่าง หลังจากถูกกรอกเหล้าจนเมา เรื่องราวบางส่วนขาดหายไป แต่เศษเสี้ยวความทรงจำบางอย่างเขายังจำได้
เขาทำตัวราวกับสัตว์ป่า ฝืนกำลังอยู่ตลอดทั้งคืน ไม่สนใจว่าหลินเหยาจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร แม้ฤทธิ์ยาของหลินเหยาจะหมดไปแล้ว เสียงกรีดร้องของเธอก็ยังดังก้องอยู่ในหู
“อาจารย์ครับ ผมยินดีรับผลที่ตามมาทั้งหมด”
นี่ไม่ใช่โลกที่เขาจากมา เขาข้ามมิติมาอยู่ที่นี่ได้ 18 ปี ย่อมรู้ดีว่าโลกนี้แตกต่างออกไป ต่อให้เป็นแค่ยาปลุกกำหนัด แม้เขาจะบอกว่าตัวเองบริสุทธิ์และถูกวางยา ก็ไม่มีใครเชื่อ
ด้วยความรอบคอบของอีกฝ่าย จะไม่คิดเผื่อเรื่องนี้ได้อย่างไร? ต่อให้ตรวจสอบ ก็ไม่มีทางพบร่องรอยการใช้ยา
“เธอหรือ? เธอรับไหวหรือไง? เรื่องเกิดขึ้นแล้ว พรุ่งนี้มาที่โรงเรียนสักครั้ง กองรักษาความสงบจะมาด้วย ควรชดเชยก็ชดเชย ควรรับโทษก็รับโทษ”
“ครับ อาจารย์หวัง ผมมีเรื่องอยากคุยกับหลินเหยาตามลำพังสักสองสามคำ ได้ไหมครับ?”
“เธอยังคิดจะทำอะไรอีก... ช่างเถอะ ฉันจะรอพวกเธออยู่หน้าประตู”
หวังเชี่ยนเป็นครูประจำชั้นของเขา ส่วนกู้เชียนก็เป็นนักเรียนที่โดดเด่นที่สุดที่เธอเคยสอน อายุเพียง 18 ปีก็มีระดับเปิดวิถียุทธ์ 17% เป็นอัจฉริยะ ทั้งยังได้รับโควตาแนะนำเข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์ชั้นนำจากทางโรงเรียน
แต่ใครจะคิดว่า...
ภายในห้องเหลือเพียงสองคน กู้เชียนมองรอยบนลำคอของหลินเหยา รอยใต้เสื้อผ้าคงมีมากกว่านี้แน่
“เจ็บไหม?”
“...นายอยากพูดอะไร?” หลินเหยาไม่ร้องไห้อีกแล้ว สีหน้าเย็นชา ทว่าแฝงความคับแค้นและโกรธเกรี้ยวเต็มเปี่ยม
ครอบครัวของเธอไม่ได้ร่ำรวย มีเพียงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์เท่านั้นที่จะช่วยให้เธอปรับปรุงฐานะครอบครัว และรักษาอาการป่วยของแม่ได้
แต่ตอนนี้พรหมจรรย์ที่เคล็ดวิชาชิงหยวนกำหนดไว้ถูกทำลาย ระดับเปิดวิถียุทธ์ของเธอซึ่งเดิมสูงถึง 15% กลับลดลงจนต่ำกว่า 10% อีกครั้ง กำแพงใหญ่ที่ขวางเส้นทางการสอบยุทธ์อยู่ตรงหน้าแล้ว
“ถึงฉันจะเป็นคนลงมือ แต่ก็ยังอยากพูดว่าเรื่องนี้ฉันเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน ถ้าฉันหมายปองเธอจริง ๆ ก็จีบเธอตรง ๆ ได้”
กู้เชียนพูดไม่ผิด ผลการเรียนของเขายอดเยี่ยม แม้ฐานะครอบครัวจะธรรมดาเหมือนกัน แต่เขาได้สิทธิ์เข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์ชั้นนำโดยไม่ต้องสอบแล้ว พูดได้ว่าชีวิตของเขาไม่ธรรมดาอีกต่อไป
“ฉันไม่หวังให้เธอยกโทษให้ แต่อยากให้วันหนึ่งตอนที่เธอมีพลังพอจะแก้แค้น ลองคิดให้ดีว่าใครเป็นศัตรูของเธอบ้าง นอกจากฉัน”
“...”
หลินเหยาสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว เธอไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสา ไม่นานก็จับใจความสำคัญจากคำพูดของกู้เชียนได้หลายอย่าง
เมื่อคืน ไม่ใช่กู้เชียนที่เรียกเธอออกไป แต่เป็นเพื่อนร่วมชั้นหญิงที่สนิทกับเธอคนหนึ่ง
“ฉันจะสืบให้กระจ่าง”
หลินเหยาเดินกะเผลกออกไป ในห้องเหลือเพียงกู้เชียน เขาไม่ได้คิดจะหนีหรือหลบซ่อน เพราะทำไปก็ไร้ประโยชน์
อาจารย์หวังไม่สนใจเขาอีก พาหลินเหยาออกจากโรงแรมไป
“เฉินฮ่าวเสวียนเอ๋ย เฉินฮ่าวเสวียน ฉันประเมินนายต่ำไปจริง ๆ ตั้งแต่ตอนเข้าเรียนเมื่อสามปีก่อน นายก็คงวางแผนเรื่องนี้ไว้แล้วสินะ?”
“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้ คุณชายตระกูลร่ำรวยอย่างนาย ทำตัวเป็นลูกกระจ๊อกโง่ ๆ อยู่ข้างฉันทุกวัน ก็เพื่อโควตาแนะนำเข้านี่เอง คาดหวังในตัวฉันไว้สูงจริง ๆ นะ”
เพราะกู้เชียนมีความทรงจำจากชาติก่อนติดตัวมาตั้งแต่เกิด ความเร็วในการเรียนรู้หลายด้านจึงเหนือกว่าคนทั่วไป
ตอนที่คนรุ่นเดียวกันยังเรียนวิชาความรู้ทั่วไป เขาก็เริ่มทดลองฝึกวิถียุทธ์แล้ว
ทั้งเมืองชิงเจียงมีโควตาแนะนำเข้าเรียนเพียงสามที่ วิทยาลัยของพวกเขาได้มา 1 ที่ ตอนนี้หากกำจัดเขาซึ่งมีอันดับสูงสุด และหลินเหยาที่เป็นอันดับรองลงมาได้ ลำดับถัดไปก็ย่อมเป็นของอีกฝ่าย
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
ส่วนเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย
【ตรวจพบว่าผู้เป็นเจ้าของระบบมีทายาทแล้ว เริ่มการจำลอง จำนวนครั้งที่จำลองได้ในขณะนี้: 1】
【ต้องการเริ่มจำลองชีวิตหรือไม่】
“หืม?”
เสียงชัดเจนที่ดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน ทำให้กู้เชียนฝืนลุกขึ้นนั่ง กระดูกทั่วร่างเจ็บจนเขาแยกเขี้ยว โดยเฉพาะช่วงล่างที่แทบไร้ความรู้สึก
แต่ตอนนี้จิตใจของเขาจดจ่ออยู่กับหน้าจอแสงตรงหน้า
เทพชั่วร้ายนอกอาณาเขต?
เทพชั่วร้ายนอกอาณาเขตคงไม่ล้อเล่นกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งเปิดวิถียุทธ์อย่างเขาหรอก กู้เชียนใจหายวาบ แล้วรีบมองแผงข้อมูลที่ปรากฏขึ้น
【กู้เชียน】
【ระดับ: เปิดวิถียุทธ์ 17%】
【ความสามารถ: เคล็ดชักนำกายาดารา (19%), วิชาสังหารศึกทหาร (10%), หมัดพลังระเบิดหนึ่งชุ่น (5%)】
【คู่สมรส: หลินเหยา】
【ทายาท: 1】
【จำนวนครั้งที่จำลองได้ในขณะนี้: 1】
【รีเฟรชได้วันละครั้ง หรือเติมพลังต้นกำเนิดด้วยการล่าสิ่งมีชีวิต】
เข้าใจง่ายจริง ๆ ไม่เพียงเปลี่ยนข้อมูลวิชาที่เขาฝึกให้เป็นตัวเลข แม้แต่หลินเหยาที่มีสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับเขาก็ยังถูกนับเป็นคู่สมรส
ป่านนี้อีกฝ่ายคงอยากฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ แล้ว
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาศึกษาการจำลองอะไรนี่ กู้เชียนรู้สึกว่าร่างกายฟื้นตัวขึ้นบ้าง จึงยันตัวลุกออกจากโรงแรม
“คุณชายเฉิน โควตาแนะนำเข้าของฉัน ไม่ใช่ของที่นายจะคว้าไปได้ง่าย ๆ หรอก”
“...”
ทันทีที่กลับถึงบ้าน เขาก็เห็นแม่กำลังร้องไห้ ส่วนพ่อนั่งหน้าหม่นอยู่ข้าง ๆ น้องชายแอบอยู่ในห้อง โผล่หน้าออกมานิดหนึ่ง พอเห็นเขาก็รีบส่งสายตาให้
กู้เฉินซานผู้เป็นพ่อเห็นเขา กู้เชียนไม่ได้หลบหน้า ปิดประตูแล้วเดินเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้น ที่ครูกับคนอื่นโทรมาบอกเป็นเรื่องจริงหรือ?”
“ครับ”
กู้เชียนพยักหน้ายอมรับ พ่อของเขาเป็นเพียงพนักงานบริษัทธรรมดา ส่วนแม่ทำงานขายของในห้าง ต่อให้เล่าให้พวกท่านฟัง ก็มีแต่จะทำให้คู่สามีภรรยาสูงวัยคู่นี้ยิ่งรู้สึกผิด
“ลูกไม่ใช่คนจิตใจชั่วร้าย ตั้งแต่เด็กก็รู้ความ บอกพ่อมาสิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“พ่อกู้ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว รู้เรื่องอื่นไปก็ไม่มีประโยชน์ ผมจะจัดการเอง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด กองรักษาความสงบคงส่งผมไปอยู่ในหน่วยนักโทษบุกเบิกแน่นอน”
“ถ้าผมไม่อยู่ พ่อกับแม่ช่วยดูแลน้องให้ดี ให้เขารอบคอบขึ้นอีกหน่อย แล้วตั้งใจเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยยุทธ์”
“แล้วลูกล่ะ?”
นักโทษบุกเบิก หน่วยที่มีอัตราเสียชีวิตสูงถึง 99% เป็นหน่วยพลีชีพที่ใช้บุกเบิกดินแดนต่างดาว หัวใจกู้เฉินซานหนักอึ้ง เขาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแทบจะทันที
“ผมหรือ? พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วง ผมจะรอดกลับมาให้ได้”