เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 496 มีพรรคพวกมุงได้ จะมัวหาเรื่องสู้ตัวต่อตัวทำไม

6 นาที· 1.3K คำ

เมื่อเห็นเสือฟันร้าวนับร้อยตัวโผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทุกคนแรกเริ่มก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไร เพราะเพิ่งฆ่าเสือฟันร้าวไปแล้วไม่ล้านก็เจ็ดสิบ-แปดสิบหมื่นตัว

ถึงเสือฟันร้าวจะเก่งกาจพอสมควร แต่สำหรับบอสทั้งหลายก็เป็นแค่เรื่องเด็กเล่นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ไม่ช้าทุกคนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ บอสทั้งหลายกลับไม่สามารถกำจัดเสือฟันร้าวเหล่านี้ได้อย่างรวดเร็ว กลับถูกแยกออกจากกัน ทำให้ไม่สามารถรุมล้อมเสือฟันร้าวราชาได้

ขณะที่เสือฟันร้าวราชาก็บุกโจมตีมังกรดินเพลิงชาดอย่างบ้าคลั่ง

เฉินมั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย เปิดตาวิเศษมองไปหนึ่งครั้ง..

[ทหารรักษาพระองค์แห่งราชาเสือ]สิ่งอัญเชิญ

ระดับ: 60

พลังชีวิต: 1,500,000

โจมตี: 90000

ป้องกันกายภาพ: 50000

ป้องกันเวท: 40000

ความเร็ว: 600

สกิล: .......

"พวกนี้เก่งกว่าเสือฟันร้าวก่อนหน้านี้ต่างกันมาก นี่แหละที่บอสทั้งหลายถึงกำจัดพวกมันไม่ทันทันที"

"ดูท่าต้องข้าลงมือเองแล้ว ไม่งั้นบอสพวกนี้อาจไม่จำเป็นต้องฆ่าเสือฟันร้าวราชาตัวนี้ได้"

ถึงจะมีเจียวมังกรธารณมหาสมุทรอยู่ การแพ้ย่อมไม่มีทางเกิดขึ้น แต่ถ้าสู้แบบนี้ต่อไปก็ไม่รู้จะต้องสู้ไปอีกนานแค่ไหน

"หลิงเอ๋อร์ ช่วยใส่บัฟให้หน่อย" เฉินมั่วหันไปบอกหลิงเอ๋อร์

หลิงเอ๋อร์พยักหน้าน่ารัก คทาเวทมนตร์ปัดหนึ่งครั้ง พรนักบุญวิญญาณและบัฟเสริมพลังนักบุญวิญญาณก็ตกลงบนตัวเฉินมั่ว ทำให้ทุกสถานะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป