สมรภูมิระดับทองมืด..
เฉินมั่วก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ...
สิ่งที่ทำให้รู้สึกแปลกใจคือ ย่างเข้าสมรภูมิมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่กลับไม่เจอผู้เล่นสักคน
สมรภูมิทุกครั้งที่ผ่านมา ครึ่งชั่วโมงก็ต้องเจอผู้เล่นสักหนึ่งสองคนแล้ว ไม่รู้ว่าสมรภูมินี้ใหญ่เกินไป หรือว่าหลายคนถูกสัตว์มารระดับทองมืดกำจัดออกไปแล้ว
สัตว์มารระดับทองมืดเหล่านี้ฝีมือไม่ธรรมดา ถ้าเจอทีเดียวหลายตัว คนทั่วไปคงสู้ไม่ได้
เงยหน้ามองตารางจัดอันดับคะแนน คนที่ชื่อเซิ่งอวี่นำโดดออกมาเป็นชั้นเดียวแล้ว
ไอ้นี่คะแนนขึ้นเร็วมาก เกือบจะพันคะแนนแล้ว อันดับสองยังแค่หกร้อยกว่า ส่วนเฉินมั่วคะแนนยังไม่ถึงสามร้อย ไม่รู้ตกไปอยู่อันดับไหนแล้ว
แต่นั่นคือการตั้งใจของเฉินมั่ว ไม่อยากดึงดูดความสนใจใคร ทุกครั้งที่จัดการมอนสเตอร์หนึ่งระลอกก็ต้องพักสักพัก
ครั้งนี้ก็ไม่ได้คิดแย่งอันดับหนึ่งอยู่แล้ว แค่อยากดูว่าสเตตัสของผู้เล่นเผ่าระดับสูงสุดที่ว่านั้นเป็นยังไง
ต่อเมื่อรู้จักคู่ต่อสู้แล้ว ถึงจะรู้ว่าช่องว่างมันใหญ่แค่ไหน
ตอนที่เฉินมั่วกำจัดมอนสเตอร์อีกระลอกเสร็จ ก็ในที่สุดก็เจอผู้เล่นคนแรกของสมรภูมินี้
เป็นชายหนุ่มผมสีแดง แม้แต่ผิวกายก็แดงฉาน
เฉินมั่วเปิดตาวิเศษมองไปหนึ่งครั้ง ใบหน้าก็ผุดสีหน้าแปลกประหลาดขึ้นทันที
เพราะเผ่าของไอ้หนุ่มตรงหน้านี่คือ...เผ่าเพลิงแดง!
เผ่านี้เฉินมั่วแม้ไม่เคยเจอ แต่ก็มีความเกี่ยวพันไม่น้อยกับเผ่าเพลิงแดง