คามีลลงจากสังเวียนไปไม่นาน เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนสังเวียนอีกครั้ง และคราวนี้ก็ยังเป็นสาวงามอีกคน
เฉินซือหนิง
"น้องหลิงเอ๋อร์ ฉันจะไม่เอาตัวเองไปอับอายหรอกนะ สู้ๆ ละกัน" เฉินซือหนิงยิ้มให้หลิงเอ๋อร์ แล้วเลือกยอมแพ้ทันที
หลังเฉินซือหนิงลงไป เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏบนสังเวียนอีก
เฟิร์ส!
"ไฮ สาวสวย พบกันอีกแล้วนะ" เฟิร์สยิ้มแฉ่งเข้าหาหลิงเอ๋อร์
หลิงเอ๋อร์ไม่แยแส เพียงพูดเรียบ ๆ ว่า "สู้ หรือยอมแพ้"
"สู้ หรือยอมแพ้..." มุมปากเฟิร์สกระตุก
เขาอยากสู้สิ แต่ก็ไม่มีทางชนะอยู่ดี
"จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องสู้กันเลยใช่ไหม ยากนักที่จะได้เจอกัน คุยเล่นกันสักหน่อยก็ดีนี่" เฟิร์สยิ้มพูด
สาวสวยระดับนี้ ต้องหาทางสร้างการมีตัวตนให้เธอเห็นบ้างแล้ว
แต่สิ่งที่ตอบรับเขากลับเป็นสายฟ้าที่พุ่งตกจากฟ้า
ผลาด!
สายฟ้าถล่มลงมาบนตัวเฟิร์สอย่างเที่ยงตรง ตัวเลขความเสียหายมหึมาลอยขึ้นเหนือหัวของทั้งสองคนพร้อมกัน
เห็นว่าหลิงเอ๋อร์ยังตั้งใจจะลงมือต่อ เฟิร์สรีบร้อบขึ้นทันที "หยุด! ไม่คุยก็ไม่คุย ทำไมต้องดุขนาดนั้น ฉันยอมแพ้!"
เคยสู้กันมาแล้วครั้งหนึ่ง เฟิร์สย่อมรู้ว่าตัวเองไม่ใช่คู่มือของอีกฝ่าย เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมคุยกับเขา ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะอยู่ต่อไป
รอกิจกรรมจบแล้ว ค่อยหาทางขอเฟรนด์กันทีหลังก็แล้วกัน
ไม่ช้า ร่างของเฟิร์สก็หายไปจากสังเวียน หลิงเอ๋อร์ยังคงอยู่บนสังเวียนต่อ