เพราะลุยรบร่วมกันไป จึงไม่มีการปลดล็อกเฟิร์สคิล
เฉินมั่วก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร จัดการเจ้าตัวนี้ให้จบได้ก็ถือว่าเยี่ยมแล้ว เฟิร์สคิลขั้นปฐพีน่ะหรอ เขายังไม่กล้าฝันถึงขนาดนั้นในระยะสั้น
คราวนี้ถ้าไม่มีซุนเทาอยู่ด้วย ไม่ต้องพูดถึงการฆ่าเจ้าตัวนี้ให้ตาย ตัวเขาเองก็คงต้องตายย้อนกลับไปแล้ว
แถมนี่ยังเป็นบอสธาตุไฟอีก ถ้าเป็นธาตุอื่นก็ยิ่งโชคร้ายกว่านี้
ช่องว่างระหว่างบอสระดับเพชรกับบอสขั้นปฐพีนั้นห่างกันมากนัก ระยะเวลาสั้น ๆ อย่าหวังจะล่าสังหารเดี่ยวได้เลย
"อาเทา! เร็ว!" เฉินมั่วตะโกนเรียก
ไม่ต้องรอเขาเตือน เมื่อมังกรปฐพีแดงเพลิงล้มลง ซุนเทาก็พุ่งออกมาทันที แล้วใช้สกิลควบคุมวิญญาณใส่ศพของมัน
ไม่นานนัก มังกรปฐพีแดงเพลิงที่ล้มอยู่ก็ฟื้นลุกขึ้นมาอีกครั้ง ยืนนิ่ง ๆ อยู่ข้างซุนเทาอย่างว่านอนสอนง่าย
"ฮ่าฮ่า! บอสขั้นปฐพี!! สุดยอดไปเลย!" ใบหน้าของซุนเทาเผยรอยยินดีที่ซ่อนเก็บไม่อยู่
บอสขั้นปฐพีตัวนี้เปรียบเสมือนความปีติที่มากระทบกระทั่ง เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ครอบครองบอสขั้นปฐพีเร็วขนาดนี้!
พูดได้ว่าเส้นทางล่าครั้งนี้ แม้เขาจะไม่เอาของรางวัลอื่นเลยสักชิ้น ก็ถือว่าเป็นผู้ได้ประโยชน์มากที่สุดแล้ว
จริงดั่งคำกล่าว ตามพี่ม่วกไปเรื่อย ๆ วันหนึ่งได้กินถึงเก้ามื้อ ชีวิตนี่มันดีเกินหวังจริง ๆ!
อย่างไรก็ตาม พอซุนเทาเงยหน้ามองค่ามานาของตัวเอง ใบหน้าก็มืดครึ้มทันที
"โหยยย! ของอะไรมันกินมานานาทีละ 30,000!?"
"ทนไม่ไหว?" เฉินมั่วหันมามองเขา
"ก็ค่อนข้าง... ตอนนี้มานาผมมีแค่ห้าหมื่นกว่า" ซุนเทาพูดอย่างอาย ๆ