ดังที่ทุกคนเดากันไว้ ตอนนี้สายตาของเฉินมั่วได้จับจ้องอยู่ที่ชาวต่างเผ่าทั้งสองคนแล้ว
ถึงแม้จะห่างเกินกว่าจะได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไร แต่เฉินมั่วก็มองเห็นความทะเยอทะยานที่อยากกลืนกินนครเทียนเชวี่ยจากดวงตาของทั้งคู่ได้เช่นกัน
เฉินมั่ววางความตั้งใจจะไปยังเส้นทางเทพไว้ชั่วคราว แล้วเดินตรงเข้าไปหาชาวต่างเผ่าทั้งสอง
ในตอนนี้ ทั้งสองกำลังจะออกจากจัตุรัสเคลื่อนย้าย เดินเล่นไปยังที่ที่คนชุกชุม แต่พอเห็นเฉินมั่วเดินเข้ามาหา ก็หยุดฝีเท้า มองเฉินมั่วอย่างใจเย็น ท่าทางไม่แม้แต่จะเอาเข้าคิด
ทั้งสองต่างเป็นผู้เข้มแข็งที่ติดอันดับร้อยแรกของเผ่าพันธุ์ตนเอง และเผ่าของพวกเขาก็ถือว่าอยู่หน้า ๆ ของเหล่าเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำ ธรรมชาติแล้วย่อมไม่เกรงกลัวผู้เล่นจากเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำ
ยิ่งไปกว่านั้น เผ่ามนุษย์ที่พวกเขาเคยเผชิญก็อ่อนแอจริง ๆ จึงยิ่งไม่เอาเฉินมั่วลงตา
อย่างไรก็ตาม เหล่าผู้เล่นรอบ ๆ เมื่อเห็นเฉินมั่วเดินเข้าหาชาวต่างเผ่าทั้งสอง ต่างตื่นเต้นโคตร ๆ
"มาแล้ว! มาแล้ว... เทพเย่หานกำลังจะลงมือแล้ว!"
"สองตัวนี่จบแน่ ใต้มือเทพเย่หานไม่เคยมีคนรอดชีวิต หวังว่าสองต่างเผ่านี่จะทนได้อึดขึ้นหน่อย อย่าเพิ่งโดนเทพเย่หานใช้สกิลเดียวจบ"
"นี่นายก็ยากจะเอาความสุขมาให้คนอื่นเกินไปแล้ว... ความเสียหายของเทพเย่หานโหดแค่ไหนนายก็ไม่เคยรู้เหรอ นอกจากพวกมันจะเป็นผู้เล่นจากเผ่าพันธุ์ชั้นกลาง-สูง ไม่งั้นรับสกิลเดียวของเทพเย่หานแน่ไม่ไหว"