เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 440 ปีกมารฉีกฟ้า

5 นาที· 1.2K คำ

"อุ่ย พี่ม่วก เดี๋ยวนะ ของผมยังไม่ทันได้อุ่นเลย ใจร้ายให้ผมถือไปสักครู่ไม่ได้เหรอ" ซุนเทาทำหน้าเซ็ง

เขารู้ดีอยู่แล้วว่าพี่ม่วกหมายความว่าอะไร ถ้าอุปกรณ์ชิ้นนี้เป็นของใช้ร่วมสายกายภาพ ก็ต้องตกเป็นของพี่ม่วก

และไม่เอาซะงั้น มันช่างเป็นอุปกรณ์ใช้ร่วมสายกายภาพจริง ๆ

ที่จริงนอกจากอาวุธแล้ว อุปกรณ์อื่น ๆ โดยพื้นฐานสายกายภาพกับสายเวทมนตร์ใช้ร่วมกันได้หมด ต่างกันแค่เน้นสถานะฝั่งไหนมากกว่า

เช่น พลธนูกับนักลอบสังหาร อุปกรณ์ของพวกเขาจะเน้นการโจมตีกับความเร็วโจมตี ส่วนนักรบเน้นการโจมตีกับการป้องกัน แต่สวมใส่ของกันได้หมด

"พอเถอะ ของแบบนี้มันอุ่นอะไรกัน มาให้เถอะ อุปกรณ์ชิ้นนี้นายถือไว้ก็ไม่มีประโยชน์" เฉินมั่วยื่นมือออกไปตรง ๆ

การจัดชุดของซุนเทาตอนนี้ไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์อะไรเลย ถ้าจะมีจริงก็แค่พวกอุปกรณ์เสริมค่ามานาก็พอ อุปกรณ์อื่นเขาถือไว้ก็ไร้ความหมายจริง ๆ

"เอาไป" ซุนเทาส่งแหวนในมือให้เฉินมั่วอย่างเสียดายสุดหัวใจ

"นี่...เทา ผมว่าโล่ของแกเหมาะกับพี่หูชะมัด" หลิวฮ่าวอวี่พูดอย่างจริงจังเอาการ

"ไอ้บ้าเอ๊ย! แกอย่าเวอร์ไป อะไรก็จะแย่ง!" ซุนเทาขนลุกกระตุกทันที

"จะไปเรียกว่าแย่งได้ยังไง? ก็หลัก ๆ ด้วยฝีมือของแก ไม่จำเป็นต้องใช้ของแบบนี้เลยนี่ โล่มันอึดอื้อขนาดนี้ แกถือไว้ก็ทำให้อิมเมจพัง ผมว่าให้พี่หูไปมันเหมาะสุด ๆ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป