กลางสมรภูมิ...
เฉินมั่วดาเมจอย่างคลั่งไคล้ไปแล้วรอบแล้วรอบเล่า กดพลังชีวิตของเต่าดำแห่งปฐพีลงเรื่อย ๆ ไม่หยุด
ศึกนี้ ถึงแม้จะไม่มีอันตรายอะไร แต่กลับเป็นการต่อสู้ที่เหนื่อยที่สุดของเขา ตลอดเวลาเกือบทั้งหมดต้องดาเมจอย่างบ้าคลั่ง ไม่กล้าผ่อนแรงแม้แต่น้อย
ด้วยความเข้มข้นระดับนี้ ตบมือกันไปกว่ายี่สิบนาที...
ในที่สุด เมื่อถึงรอบที่ห้า เฉินมั่วก็ผลักพลังชีวิตของเต่าดำแห่งปฐพีลงไปจนเหลือ 5% เขารีบอัญเชิญเจ้าอ้วนออกมาทันที ให้หลบไปยืนข้าง ๆ เพื่อแบ่งค่าประสบการณ์
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ตะโกนไปยังซุนเทาที่อยู่ไกลออกไปว่า “ไอ้อ้วน เตรียมตัว!”
ไอ้อ้วนอึ้งงัน กวาดสายตามองพลังชีวิตของเต่าดำแห่งปฐพี ยังเหลือ 5%
“ด้วยพลังชีวิตระดับบอสแบบนี้ ยังต้องเหลือเลือดอีกราวพันกว่าล้านสินะ พี่ม่วกทำไมถึงให้เตรียมตัวตอนนี้?”
แต่ด้วยความไว้วางใจในเฉินมั่ว ซุนเทาก็ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว อัญเชิญราชาอินทรีฉีกม่านฟ้าออกมาทันที ขึ้นขี่แล้วบินตรงไปยังสมรภูมิ
ในเวลาเดียวกัน ซุนเทาก็ปลดราชาเสือเขี้ยวแตกด้วยความเสียดายสุดซึ้ง...
ที่ต้องปลดราชาเสือเขี้ยวแตก ก็เพราะเป็นการตัดสินใจที่เขาคิดมานานหลายรอบก่อนจะลงมือ
มังกรดินเพลิงแดงกับมังกรน้ำครามมืดนั้น ฝีมือจริง ๆ ไม่เทียบราชาเสือเขี้ยวแตก แต่มังกรดินเพลิงแดงมีสกิลความเสียหายวงกว้าง ไม่ว่าจะฟาร์มเลเวลหรือลงสนามกิลด์วอร์ก็มีประโยชน์มหาศาล
ส่วนมังกรน้ำครามมืดที่มีความสามารถฟื้นฟูแบบนี้ หาได้ยากยิ่งกว่าของหายาก ยิ่งไปกว่านั้นก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะปลด