เมื่อราชาแมงป่องล้มลง ซุนเทาพุ่งเข้ามาทันที แล้วรีบใช้สกิลพรสวรรค์ควบคุมวิญญาณ...
ไม่ช้า ราชาแมงป่องที่ล้มลงไปก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แล้วเดินมายืนอยู่ข้างซุนเทาอย่างเกรงใจ
แม้จะเคยเห็นมาแล้วหนึ่งครั้ง แต่เมื่อเห็นซุนเทาได้บอสขั้นปฐพีเพิ่มอีกหนึ่งตัว หยุนซวงและพวกก็ยังคงตื่นตะลึงเต็มหน้า
ขณะที่แต่ละฝ่ายยังปวดหัวกับการล้มบอสเพชรอยู่ ไอ้คนนี้กลับพกบอสขั้นปฐพีติดตัวมาถึง 4 ตัว แค่คิดก็ทำให้คนหมดหวัง
เสียดายที่ประเทศเหล่านั้นยังคิดว่าหัวเซี่ยมีแค่เย่หานเป็นหลัก เชื่อว่าแค่ฆ่าเย่หานให้ตาย หัวเซี่ยก็ไม่น่ากลัวแล้ว
ถ้าพวกเขารู้ว่าข้าง ๆ เย่หานยังมีไอ้อ้วนน่ากลัวขนาดนี้อีกคน คงไม่กล้าคิดการณ์ใหญ่อะไรอีก
ด้วยสเปกแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงการกวาดหนึ่งฝ่าย แม้แต่กวาดผู้เล่นทั้งเมืองหลักก็ยังง่ายดาย
เมื่อควบคุมราชาแมงป่องนรกได้แล้ว รอยยิ้มบนหน้าซุนเทายิ่งสดใสขึ้น ทริปนี้เขากำไรงามจริง ๆ
แต่เมื่อเห็นราชาแมงป่องนรกชูหางเดินเข้ามาใกล้ ซุนเทาก็ลากตัวเองหลบไปข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว
แม้ตอนนี้ไอ้ตัวนี้จะเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาแล้ว แต่เข็มหางที่น่าสะพรึงนั่นก็ยังทำให้เขาขนลุก
แต่แล้วซุนเทาก็นึกขึ้นได้ ถ้าวันหนึ่งเห็นใครไม่เข้าตา ให้ราชาแมงป่องนรกลงมือกัดเขาสักสองสามที ความรู้สึกนั้นต้องฟินแน่
"เฮิ่ก..." คิดถึงตรงนี้ ซุนเทายิ่งมีความสุขขึ้น