"นายจะลาออกเพราะอยากไปกิลด์อื่นใช่ไหม!?" ประธานถามด้วยน้ำเสียงที่สุขุมลงมาก
"ค่ะ หนูจะไปตำหนักรัตติกาล" เยว่ถิงถิงตอบด้วยใบหน้าตื่นเต้น
"ด้วยฝีมือแบบเธอ ไม่มีความเสียหาย ก็ไม่ใช่แทงก์ ไปตำหนักรัตติกาลแล้วใครจะรับเธอหรือไง เขาเค้ารับแต่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้น" ชายหนุ่มผู้เป็นผู้นำกิลด์คนเมื่อครู่พูดยั่วโมโหซ้ำ
แท้จริงแล้วเขารู้ดีว่าด้วยพรสวรรค์ของเยว่ถิงถิง ไปตำหนักรัตติกาลก็เข้าได้อย่างแน่นอน เหตุผลที่พูดแบบนี้ก็เพียงเพราะไม่อยากให้เธอไป เพราะถ้าไม่มีเยว่ถิงถิงแล้ว การล่ามอนสเตอร์ของพวกเขาจะยากลำบากขึ้นอีกมหาศาล
ประธานก็ไม่อยากให้เยว่ถิงถิงจากไป จึงพูดอย่างหนักแน่นจริงจังว่า "ถิงถิง พี่รู้ว่าเธอชื่นชมเทพเย่หาน อยากไปตำหนักรัตติกาลพี่ก็เข้าใจ แต่เธอเคยคิดไหมว่าในตำหนักรัตติกาลนั้นผู้แข็งแกร่งมีมากมายนับไม่ถ้วน ฝีมือของเธอถึงแม้จะเข้าได้ ก็แค่สมาชิกธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีใครใส่ใจหรอก"
"เธอมีแต่ทักษะควบคุม ไม่มีความเสียหาย ถ้าไม่มีผู้แข็งแกร่งจับทีมด้วย การเก็บเวลของเธอก็จะช้ามาก"
"ในกิลด์ของเรา เธออย่างน้อยก็ยังเป็นผู้นำ ได้ใช้ทรัพยากรของผู้นำครบถ้วน แถมยังมีพวกพี่ๆ จับทีมอัปเลเวลด้วย นี่แหละที่ทำให้เลเวลของเธอไม่ตกขบวน"
"ถ้าเธอไปตำหนักรัตติกาล ไม่มีใครพา พึ่งพาตัวเองอัปเลเวลก็ช้ามาก"
"ค่ะ ประธานพูดถูก" เยว่ถิงถิงพยักหน้า
"แต่ตำหนักรัตติกาลมีผู้แข็งแกร่งมากขนาดนั้น ฉันก็ขอให้คนอื่นจับทีมด้วยได้สิคะ"