เมื่อเสียงดังขึ้น จิ้งจอกทั้งสองตัวก็กระโจนถอยหลังไปในทันที
แต่เฉินมั่วไม่ได้ตั้งใจจะหยุดมือ เขายังคงบุกเข้าไปสังหารบอสทั้งสองต่อไป
เรียกแล้วไม่ยอมออกมา ต้องมาทดสอบชั้น ตอนนี้บอกให้หยุดมือก็หยุดมือ!? ไม่มีทางที่จะง่ายอย่างนั้น
ยังไงก็ต้องฆ่าซะสักตัวเพื่อลองดู ตั้งแต่ได้เจอบอสระดับปฐพีสองตัวพร้อมกันแบบนี้
อย่างไรก็ตาม ในจังหวะที่การโจมตีของเฉินมั่วกำลังจะปรากฏบนตัวจิ้งจอกตัวหนึ่ง ด้านหน้าเขาก็มีกำแพงพลังผุดขึ้นมาเฉียบพลัน ดาบสงครามแดนเพลิงฟันลงบนกำแพงนั้นอย่างหนักหน่วง แต่มันก็ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
"ฉันบอกให้หยุดมือ! นายไม่ได้ยินเหรอ!?" เสียงเย็นชาดังขึ้น พร้อมกับเสียงนั้น หญิงสาวร่างสูงที่สวมเสื้อขนสัตว์สีขาวทั้งตัว รูปร่างเพริศพริ้ง มนต์เสน่ห์เป็นธรรมชาติ ก็เดินออกมาช้า ๆ
แม้เฉินมั่วเคยเห็นหล่อนมาก่อน แต่การเห็นอีกครั้งก็ยังต้องเผลออึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบได้สติ
"บอกให้หยุดก็หยุด!? งั้นฉันจะไปมีหน้ามีตาอยู่อย่างไร!?"
"เหอะ ๆ ไม่เจอกันช่วงเวลาหนึ่ง ความกล้าเพิ่มขึ้นเยอะเชียว..."
"นายคิดว่ามีฉันอยู่ นายจะฆ่าพวกมันสำเร็จเหรอ?"
"เอาเถอะ..." เฉินมั่วเก็บอาวุธอย่างจำใจ
เขารู้ดีว่าตราบใดที่ผู้หญิงคนนี้ยังอยู่ เขาก็ไม่มีทางสังหารจิ้งจอกทั้งสองได้
เป้าหมายหลักที่เขามาครั้งนี้ก็คือผู้หญิงคนนี้ต่างหาก สองจิ้งจอกนี่จะฆ่าหรือไม่ฆ่าก็ไม่เป็นไร
"เหอะ ๆ อย่างนี้แหละ" จิ้งจอกปีศาจเก้าหางยิ้มออกมา