กำจัดหญิงสาวเสร็จ เฉินมั่วก็เดินต่อไปยังบริเวณตรงกลาง
สำหรับเขาแล้วการสังหารหญิงสาวเป็นแค่เรื่องที่ทำผ่าน ๆ ฝีมือขนาดนั้นยังไม่พอจะให้เขาเอาใจใส่
ตลอดเส้นทาง เฉินมั่วสังหารสัตว์มารไปเรื่อย ๆ เจอผู้เล่นสักคนก็จัดการด้วยมือเปล่าเช่นกัน
ผู้เล่นในสนามรบระดับทองมืดล้วนแกร่งกันทั้งนั้น แต่ฝีมือของเฉินมั่วเห็นได้ชัดว่าเกินกรอบระดับทองมืดไปแล้ว มีแต่ผู้เล่นจากเผ่าพันธุ์ชั้นสูง 10 อันดับแรกเท่านั้นที่จะเอามาต่อกรได้ ส่วนผู้เล่นคนอื่นแทบทุกคนก็มีแต่โดนบดขยี้
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป คะแนนของเฉินมั่วแตะเลขสองพันต้น ๆ และในตอนนี้ ผู้เล่นบนสนามรบเหลือต่ำกว่า 50 คน สงครามแย่งชิงคะแนนก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว
คะแนนของเฉินมั่วคงอยู่ในอันดับหนึ่งตลอด ทำให้ผู้เล่นจำนวนมากต้องเดากันเป็นแถวว่าตัวตนของเขาคือใคร
"เย่หาน... ชื่อนี้... หรือจะเป็นของเผ่ารัตติกาล?" มีคนพึมพำ
"ไม่ว่าจะเผ่าไหน ฉันพลาดมาแล้วสองครั้งติด ครั้งนี้ต้องได้เลื่อนขั้น ใครก็ห้ามขวาง!"
อีกด้านหนึ่ง...
ชายหน้าตาขรุขระหลังงอมองชื่อบนกระดานจัดอันดับ แววตาส่องประกายเย็นเยียบ
"ไม่แปลกที่ฆ่าผีร้ายได้ ที่ไหน ๆ ก็ต้องมีของบ้าง"
"แต่ครั้งนี้มีฉันอยู่ เจ้าอย่าฝันที่จะได้เลื่อนขั้น"
ทุกคนต่างรีบมุ่งหน้าไปยังบริเวณตรงกลาง โอกาสที่ผู้เล่นจะเจอหน้ากันตรง ๆ ยิ่งมีมากขึ้น การต่อสู้ระเบิดขึ้นทั่วทุกพื้นที่ ชื่อบนกระดานจัดอันดับก็สลับไปมาตลอดเวลา