“พี่มั่ว!? นายแน่ใจแล้วเหรอ!? จะเอามือเดียวสังหารมันจริงๆ!?” เติ้งเจี๋ยถลุกตาโต คนอื่นๆ ก็จ้องมองเฉินมั่วด้วยสีหน้าตกตะลึงไม่ต่างกัน พวกเขายังจำได้ดีว่าครั้งก่อนในแผนที่พิเศษนั้น เฉินมั่วต้องอาศัยลักษณะพิเศษของซุนเทาที่ควบคุมบอสขั้นปฐพีไว้ ถึงจะสังหารแม่มดหิมะน้ำแข็งตัวนั้นได้ ก็ยังเหนื่อยยากเหลือเกิน เวลาผ่านไปไม่นานเลย ตอนนี้จะเอามือเดียวสังหารมันแล้วเชียวเหรอ?
“อืม เรียกไอ้อ้วนมาก็เพราะให้มันมาควบคุมบอส พวกนายเดินตามมาเพื่ออะไรล่ะ”
“........”
“ผมนึกว่านายเรียกพวกเขามาช่วย ก็เลยคิดว่าถ้าพวกเราตามมาจะได้ช่วยมือสักหน่อย..” เติ้งเจี๋ยพูดอย่างอับอาย
“เอาเถอะ ถือว่าผมไม่ได้พูดให้ชัด แต่ถ้ามาแล้วก็ยืนดูข้าง ๆ ไป อีกไม่นานจะได้อัปเลเวลพร้อมกันที่นี่”
“ครับ”
“แต่พี่มั่ว นายมั่นใจจริงเหรอ?”
“ไม่มีปัญหาอะไรหรอก” เฉินมั่วพูดจบ ปีกมารด้านหลังก็กางออก ร่างของเขาทะยานบินตรงลงด้านล่างทันที
เมื่อลงไปยัง “ภูเขาน้อย” อีกครั้ง เฉินมั่วไม่มีความปราณีใด ๆ อีกแล้ว ปล่อยท่าเทวดาผ่าฟ้าลงกระแทกทันที
“เฮี้ยน!” พร้อมเสียงระเบิดดังกึกก้อง “ภูเขาน้อย” ยุบลงไปหลายเมตรในพริบตา
“คำราม!” เสียงคำรามสยดสยองดังขึ้น ศีรษะยักษ์ยื่นโผล่ออกมาจาก “ภูเขาน้อย” แล้วพุ่งเข้างับเฉินมั่วด้วยความเร็วราวสายฟ้า
เฉินมั่วอัสนีวาบใต้ฝ่าเท้า ร่างปรากฏที่อีกด้านทันที
การโจมตีพลาดเป้า “ภูเขาน้อย” ก็เริ่มขยับ..