เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 488 ระยะคุ้มครองผู้เล่น

6 นาที· 1.4K คำ

“พี่ม่วก! พวกนั้นถอยแล้ว เราจะยังไงต่อ?” ซุนเทาส่งข้อความมาหาทันที

“นายตามไปได้ คนอื่นให้ค้างเฝ้าป้องกันเมืองที่ประตูเมืองต่อ”

“โอเค!” ซุนเทาตอบกลับมาอย่างตื่นเต้น แล้วพาบอสหลายตัวออกไล่ตามผู้เล่นเผ่าคนแคระที่กำลังถอย

เติ้งเจี๋ยกับพวกก็อยากไล่ตามเหมือนกัน แต่กลัวว่าไม่มีกำแพงเมืองคุ้มกัน ถ้าออกไปไล่แล้วโดนล้อมกลับจะอันตรายเกินไป สุดท้ายจึงตัดสินใจอยู่ป้องกันเมืองต่อ เพื่อกันไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามยกกลับมาโจมตีซ้ำ

ดังนั้นในตอนจบ ก็มีแค่ซุนเทากับเฉินมั่วที่ออกไล่ตาม...

ช่องทางเคลื่อนย้ายปิดไปแล้ว เผ่าคนแคระเคลื่อนย้ายกลับเมืองหลักของตัวเองตรง ๆ ไม่ได้ จะถูกระบบส่งกลับแบบบังคับก็ต่อเมื่อเวลาการล้อมเมืองสิ้นสุดลงเท่านั้น

ดังนั้นตอนนี้พวกเขาทำได้แค่หนีถอยไปเรื่อย ๆ..

ฝั่งเฉินมั่ว ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า ไล่ติดหลังอยู่ตลอด ฟันเก็บผู้เล่นเผ่าคนแคระที่วิ่งช้าอย่างบ้าคลั่ง

ผู้เล่นเผ่าคนแคระทำอะไรเฉินมั่วไม่ได้เลย ทำได้แค่ทยอยเหลือคนไว้ตัดหาง

แต่น่าเสียดาย แม้จะมีคนตัดหาง เฉินมั่วจัดการคนตัดหางเสร็จ แล้วกางปีกมารบินก็ไล่ตามมาทันอีก ทำให้พวกผู้เล่นเผ่าคนแคระทั้งกลุ่มโกรธจัดและอัดอั้นสุด ๆ

ส่วนซุนเทาเก็บบอสตัวอื่นเข้าไป ขี่หลังอินทรีราชันสายลมพายุบินไล่ตามพวกผู้เล่นเผ่าคนแคระไปเรื่อย ๆ

พอบินถึงเหนือกลุ่มคน ก็โปรยบอสทั้งหลายลงไปเลย

บอสหลายตัวลงพื้นปุ๊บคือระเบิดราชันทันที เกลียวเดียวล้างพื้นที่เป็นวงกว้าง ความเร็วในการฆ่ายังเร็วกว่าเฉินมั่วอีก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป