"ทุกคนอย่าท้อแท้ ขอแค่สร้างดาเมจได้ พวกเราคนมากมายยังไงก็จัดการพวกมันจนตายได้ ไม่จำเป็นต้องมาแข่งกับผมหรอก เพราะยังไงผมก็มีพรสวรรค์สีส้ม" หลี่หมิงเหล่ยพูด "ปลอบใจ" เสียงดัง มุมปากที่ยกขึ้นนั้นใครๆ ก็มองออกว่าเขากำลังย่ามใจแค่ไหน
ตอนนี้เขา俨然把自己当成这片区域的领导者了。
แต่ก็ไม่มีใครเถียงเขา เพราะเขานั้นแข็งแกร่งเกินจริง
แม้แต่ผู้นำของโรงเรียนบางคนก็ไม่ส่งเสียง พวกเขาล้วนเป็นคนฉลาดแกมโกง เวลานี้ยิ่งเงียบยิ่งดี
เมื่อมีคนลงมือแล้ว คนอื่นๆ ก็ค่อยๆ ระงับความกลัวในใจ และลองลงมือบ้าง
ไม่นาน ผู้คนก็เข้าร่วมรุมล้อมซอมบี้มากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ซอมบี้ก็ไม่ใช่เป้านิ่ง การตอบโต้ของพวกมันก็ไม่เบาเลย แค่ตบมือเดียวก็สูญเสียเลือดไปกว่า 10 แต้ม
อย่ามองว่า 10 แต้มนั้นน้อยนิด กลุ่มคนส่วนใหญ่ในที่นี้ค่าพละกำลังไม่เกิน 7 แต้ม ตราบใดที่ไม่ใช่คนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ค่าพละกำลังทั่วไปจะอยู่ที่ประมาณ 5-6 แต้ม ค่าพลังชีวิตก็แค่ 50-60 แต้ม ไม่รับได้กี่ทีหรอก
ถ้าตอบสนองช้า ถูกซอมบี้กระโดนทับกัดคอละก็ โดยพื้นฐานก็ต้องเดินตามทางของพยาบาลสองคนก่อนหน้านี้แล้ว
ดีที่มีข้อได้เปรียบด้านจำนวนคนอย่างเด็ดขาด เมื่อทุกคนละทิ้งความกลัวแล้ว การกำจัดซอมบี้พวกนี้ก็แค่เรื่องเวลา
อีกอย่าง ไม่ใช่แค่หลี่หมิ่งเหลยเท่านั้นที่เก่ง คนที่มีพรสวรรค์สีม่วงบางคนก็ค่อยๆ เผยความแข็งแกร่งออกมา
เฉินมั่วยืนมองดูอยู่ไกลๆ สักพัก ในใจก็พอจะหยั่งรู้ถึงความแข็งแกร่งของซอมบี้พวกนี้แล้ว
จากนั้น เฉินมั่วก็เดินไปทางกลุ่มคนที่กำลังรุมล้อมซอมบี้ตัวหนึ่ง เขาก็ตั้งใจจะลองดูเหมือนกัน เรื่องพวกนี้ยังไงก็ต้องเผชิญหน้า
อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งเดินไปได้สองก้าว ก็มีร่างหนึ่งปรากฏตัวตรงหน้า ขวางทางของเขาไว้
"เฉินมั่ว แกรจะไปไหน!?"
เฉินมั่วเหลือบมองจ้าวข่ายแวบหนึ่ง ไม่อยากเสียลมหายใจกับเขา จึงพูดเรียบๆ ว่า "หลีกไป!"
"ยังไง!? แย่งไม่ทัน เลยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟรึไง!?"
"ให้ข้าเดาดูว่าแกดูดซับพรสวรรค์ระดับไหนมาล่ะ? สีขาวหรือสีเขียว?"
"ดูแกทำเป็นมาดใหญ่ขนาดนี้ ไม่ใช่เดินตกท่อโชคดีดูดซับได้อันสีน้ำเงินหรอกนะ!?" จ้าวข่ายพูดจาโอ้อวดเว่อร์ๆ
เฉินมั่วไม่ได้พูดอะไร เพียงมองจ้าวข่ายเหมือนมองคนโง่
แววตาของเฉินมั่วนั้นทำให้จ้าวข่ายไม่พอใจอย่างมาก
"สายตาแบบนั้นมันอะไร!?"
"ต่อให้แกได้พรสวรรค์สีน้ำเงินมาจริงๆ แล้วยังไง? ต่อหน้าพรสวรรค์สีม่วงของข้ามันก็แค่ขี้ผง!"
"แกรู้ไหมว่าแสงสีม่วงนั่นมันพรสวรรค์อะไร!?"
"ฮ่าๆ ไม่ปิดบังหรอกนะ พรสวรรค์นี้ชื่อว่า [ออร่าความกล้า] เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 25%"
"เป็นไง!? สุดยอดไหมล่ะ!" จ้าวข่ายพูดอย่างได้ใจเป็นที่สุด มองเฉินมั่ว
อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ที่เขาคาดการณ์ไว้ ว่าเฉินมั่วจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟนั้นกลับไม่ปรากฏ
สีหน้าของอีกฝ่ายตั้งแต่ต้นจนจบยังคงสงบนิ่ง สิ่งนี้ทำให้จ้าวข่ายรู้สึกเหมือนต่อยปุยฝ้าย อึดอัดใจเป็นที่สุด
"พูดจบหรือยัง!?" เฉินมั่วมองจ้าวข่ายเรียบๆ "พูดจบแล้วก็ไสหัวไปซะ!"
"แก..!" จ้าวข่ายโกรธจนหน้าแดง พูดอย่างเย็นชาว่า "ข้าแนะนำแกให้พูดกับข้าให้เกียรติหน่อย ตอนนี้โลกวุ่นวายไปหมดแล้ว ถึงข้าจะจัดการแกให้ตายก็ไม่มีใครสน!"
"แกก็ลองดูสิ!" เฉินมั่วยังคงสีหน้าสงบ แต่มือกลับสอดเข้าไปในอก
ถึงแม้พรสวรรค์ของเขาเวลานี้จะดูไม่มีประโยชน์ต่อการต่อสู้เท่าไหร่ แต่ในอกเสื้อเขายังมีมีดดาบหนึ่ง
การเพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 25% นั้นแข็งแกร่งนักจริง แต่ในช่วงแรกค่าสถานะยังไม่สูง บวกเพิ่มก็ไม่ได้มากไปไหน เขาจะกลัวอีกฝ่ายได้ยังไง การฝึกพิเศษสองปีมานี้ของเขาไม่ได้มีไว้กินเล่น
"ข้าเกลียดท่าทางงี่เง่าของแกที่สุด วันนี้จะต้องสั่งสอนแกให้สักหน่อย!"
จ้าวข่ายพูดจบก็เปิดใช้งานพรสวรรค์ออร่าความกล้าทันที จากนั้นก็พุ่งเข้าหาเฉินมั่วอย่างรวดเร็ว หมัดหนักๆ ฟาดใส่หัวของเฉินมั่ว
เขาออกกำลังกายเป็นประจำ ดังนั้นค่าสถานะจึงไม่แย่ ค่าพลังโจมตี พละกำลัง และความคล่องตัวล้วนถึง 7 ภายใต้การเพิ่มของออร่าความกล้า เพิ่มเป็น 8.75 เกินกว่าคนส่วนใหญ่แล้ว
อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับหมัดดุดันของจ้าวข่าย เฉินมั่วยังคงสีหน้าสงบนิ่ง
ในตอนที่หมัดของจ้าวข่ายกำลังจะถึงหัวของเขา เฉินมั่วหลบเฉียงตัวหลีกหนึ่งครั้ง มือขวารีบชักมีดสั้นออกจากอก เล็งไปที่คอของจ้าวข่ายแล้วพุ่งแทง
การกระทำราบรื่นไม่มีสะดุด เป้าหมายตรงจุดตาย
"พรวด..!"
มีดสั้นเสียบเข้าคอของจ้าวข่ายอย่างแม่นยำ
-34 (โจมตีจุดอ่อน)
ตัวเลขสีแดงฉูดฉาดลอยขึ้นจากหัวของจ้าวข่าย ดาเมจตัวเลขมหาศาลนี้ทำให้เฉินมั่วถึงกับตะลึงไปชั่วขณะ
ดาเมจนี้นอกเหนือความคาดหมายของเขาอย่างสิ้นเชิง
พลังโจมตีกายภาพของเขาคือ 16 แต้ม หักลบพลังป้องกันของอีกฝ่ายออก ต่อให้เป็นดาเมจโจมตีจุดอ่อนสองเท่า ก็อย่างมากยี่สิบกว่าแต้ม
ดาเมจ 34 นี้มาจากไหน?
ทันใดนั้น เฉินมั่วนึกอะไรขึ้นได้ รีบมองไปที่มีดสั้นในมือ
【มีดสั้นคมกริบ】อุปกรณ์พิเศษ
ระดับ: ไม่ทราบ
พลังโจมตีกายภาพ +10
ความเร็วโจมตี +1%
เงื่อนไขการสวมใส่: ไม่มี