เฉินมั่วเดินออกจากห้องก็เห็นทุกคนนั่งคุยกันอยู่ในสวนหลังบ้าน
พอเห็นเขาออกมา ทุกคนก็หันมามองพร้อมกัน
"พี่ม่วก เรียบร้อยแล้วเหรอ?"
"ยัง..." เฉินมั่วส่ายหน้า แล้วหันไปทางหลิงเอ๋อร์ "หลิงเอ๋อร์ เข้ามาหน่อย.."
"อะ...?" หลิงเอ๋อร์อึ้งไปชั่วขณะ
คนอื่น ๆ ตาโตยิ่งกว่าเดิม...
"ฮ่า ๆ ไม่คิดว่าพี่ม่วกเราจะมีวันกระตือรือร้นขนาดนี้?"
"พี่ม่วก ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว แต่ดันเจี้ยนก็ยังไม่ได้ฟาร์มนะ บางเรื่องรอตอนก่อนนอนค่อยทำจะดีกว่าไหม ใช่ปะ?"
"???"
เฉินมั่วมองพวกนี้ด้วยความงง แต่ก็เข้าใจได้ในไม่กี่วินาที จนได้แค่ขยับตาขึ้น:
"ช่วยเทของเหลืองในหัวพวกแกออกทิ้งหน่อยได้ไหม วัน ๆ คิดเรื่องอะไรบ้า ๆ กันนัก.."
"ผมมีเรื่องจะคุยกับหลิงเอ๋อร์ ไม่ได้เปื่อยอย่างที่พวกแกคิดหรอก.."
"ไม่เป็นไร เราเข้าใจ..."
"........."
"เข้าใจเชี่ยอะไรของพวกแก" เห็นสีหน้าของพวกนั้นแล้ว เฉินมั่วก็รู้ทันทีว่าอธิบายไปก็เสียเปล่า
ส่ายหน้า ขี้เกียจสนใจพวกนี้ต่อ
"ดึกขนาดนี้แล้ว ยังไม่ไปฟาร์มดันเจี้ยนกันอีกเหรอ?"
"ไป ๆ ๆ ไปตอนนี้แหละ จะไม่รบกวนพี่แน่นอน"
พูดจบก็รีบเดินมุ่งออกไปนอกประตู...
"........"
"เดี๋ยว..."
เฉินมั่วหยิบหนังสือสกิลเชื่อมต่อความตายออกจากอินเวนทอรี่ แล้วโยนให้ซุนเทา
"อันนี้ให้แก..."
เห็นเฉินมั่วทำเหมือนไม่มีอะไร ซุนเทาก็รับมาเฉย ๆ
แต่พอเห็นคำอธิบายสกิล เขาก็กระโดดขึ้นกลางที่ ก่อนปล่อยเสียงคำหยาบดังสนั่นออกมา..