มองดูละอองน้ำที่ฟุ้งกระจายเต็มฟ้าและร่างยักษ์นั้น ชายวัยกลางคนรู้สึกใจสั่นขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ความรู้สึกไม่ปลอดภัยคลุมไปทั่วสมอง
เมื่อละอองน้ำตกกระจายลงพื้น ร่างนั้นก็เผยโฉมแท้ออกมาต่อหน้าทุกคน
พอเห็นรูปลักษณ์ของมันชัดเจน ทุกคนต่างเบิกตาโพลงโดยไม่รู้ตัว ความกลัวพุ่งกวาดไล้ไปทั่วทั้งร่าง
นี่มัน...เจียวหลง!
ร่างยาวและอ้วนใหญ่ ทั่วทั้งตัวปกคลุมด้วยเกล็ดเกราะสีเขียวดำ ดวงตาสองข้างเปล่งประกายราวกับคบเพลิง ปากแหลกมีเขี้ยวแหลมคม และยังมีเท้าทั้งสี่ข้างใต้ลำตัว
รูปลักษณ์แบบนี้ ถ้าไม่ใช่เจียวหลงแล้วจะเป็นอะไร!
แต่ว่า...สิ่งมีชีวิตอย่างเจียวหลงจะเป็นแค่บอสเพชรจริง ๆ เหรอ? ของที่เกี่ยวพันกับมังกร จะง่าย ๆ แค่นี้ได้ยังไง!
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่สายอากาศที่แผ่ออกมาจากร่างของมันก็ทำให้ทุกคนหายใจติดขัดแล้ว
"ชิงเยี่ยน เธอยืนยันได้จริง ๆ ว่ามันเป็นแค่บอสเพชร?" ชายวัยกลางคนกลืนน้ำลายลงคอ
ทว่าเมื่อคำพูดจบลงก็ไม่มีเสียงตอบกลับใด ๆ ชายวัยกลางคนหันศีรษะไปมอง กลับพบว่าร่างของชิงเยี่ยนหายไปไหนแล้วไม่รู้
สีหน้าชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปในทันที เขาเข้าใจทันทีว่าพวกเขาทุกคนถูกชิงเยี่ยนเล่นงาน
"ทำไม!?" ใบหน้าชายวัยกลางคนเต็มไปด้วยความงุนงง เพื่อนซี้ที่ร่วมเกิดร่วมตายกันมาตลอด ทำไมถึงทำแบบนี้
น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่เหลือเวลาให้คิดเรื่องพวกนั้นแล้ว เจียวหลงที่พุ่งทะยานออกมาเหลือบมองทุกคนอย่างเย็นชา จากนั้นก็คำรามลั่น หางยักษ์ฟาดอย่างรุนแรงใส่ผู้พิทักษ์โล่ที่อยู่ใกล้ที่สุด