เวทีประลอง...
หมาป่าหิมะมองเฟ่ยเอ่ร์สที่ปรากฏตัวขึ้นตรงข้าม แล้วขมวดคิ้ว..
การต่อสู้บนเวทีประลองหมายเลข 2 เขาก็เห็นมาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เฟ่ยเอ่ร์สผู้ครอบครองพรสวรรค์สะท้อนดาเมจ 10 เท่าก็ทำให้เขาปวดหัวไม่น้อย
จะยอมแพ้ก็ใจไม่ถึง สุดท้ายก็ตัดสินใจยืนนิ่ง ๆ ไม่ขยับ
"สะท้อนดาเมจ 10 เท่าของแกโคตรเทพจริง แต่ถ้าฉันไม่ลงมือตีแก แกจะทำอะไรได้? พอลากยืดจนหมดเวลา ต่อให้ทั้งสองฝ่ายพลังชีวิตเต็ม ผู้ชนะก็ยังเป็นของคนที่ยึดเวทีไว้อยู่ดี" หมาป่าหิมะคิดในใจ
แต่เขาก็ยังเล็กเกินรู้คุณค่าเฟ่ยเอ่ร์สอยู่ดี คนที่มีพรสวรรค์แบบนี้ ย่อมคำนึงถึงกรณีแบบนี้ไว้แล้ว และย่อมมีวิธีรับมือมาตั้งแต่ต้น
เห็นหมาป่าหิมะยังไม่ยอมลงมือ เฟ่ยเอ่ร์สหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง
"คิดว่าไม่ลงมือก็รอดไปได้งั้นเหรอ? ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว"
พูดจบ เฟ่ยเอ่ร์สก็พุ่งชนเข้าใส่หมาป่าหิมะทันที
ร่างของหมาป่าหิมะกระพริบวูบ หลบพุ่งชนของเฟ่ยเอ่ร์สได้ในพริบตา
ทว่า ณ ขณะนั้นเอง แสงสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนตัวเฟ่ยเอ่ร์ส แผ่ขยายไปทั่วทั้งเวทีประลองในพริบตา
หมาป่าหิมะยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกเล่นงาน ตาแดงก่ำทั้งสองข้าง ดึงธนูขึ้นยิง ปล่อยศรหนึ่งดอกพุ่งตรงเข้าหาเฟ่ยเอ่ร์ส
"เพี๊ยะ.."
ศรปักเข้าเป้าอย่างแม่นยำ
แทนที่จะบอกว่าศรเข้าเล่นงานเฟ่ยเอ่ร์ส ก็ไม่ต่างจากบอกว่าเฟ่ยเอ่ร์สรับศรด้วยตัวเองมากกว่า
-52675
ตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นเหนือหัวของเฟ่ยเอ่ร์ส ลบพลังชีวิตไปเกือบครึ่งหนึ่ง