เสียงอุทานดังขึ้น ทุกสายตาพุ่งไปยังจุดนั้นทันที
ก็เห็นลำแสงสีส้มเส้นหนึ่งกำลังร่วงลงสู่เบื้องล่าง
พริบตานั้น ทุกคนพากันคลั่ง
ลำแสงสีม่วงถึงจะน้อย แต่ก็มีเป็นร้อย มีคนได้ไปไม่น้อยแล้ว
แต่ลำแสงสีส้มจนถึงตอนนี้มีแค่เส้นเดียว นั่นหมายความว่าถ้าใครแย่งพรสวรรค์สีส้มนี้ได้ ก็เท่ากับขึ้นเป็นราชาในที่นั้นได้ทันที
วัยรุ่นไฟแรง ใครบ้างไม่อยากเป็นราชา!
ดังนั้น คนส่วนใหญ่ที่ยังไม่ได้เปิดใช้พรสวรรค์ต่างก็พุ่งตัวเข้าหาพรสวรรค์นั้นอย่างบ้าคลั่ง
เฉินมั่วมองพรสวรรค์สีส้มนั้น ดวงตาก็ร้อนแรงไม่แพ้กัน
แต่เขาไม่ได้เข้าไปแย่ง ลำแสงนั้นอยู่ไกลจากเขาเกินไป โอกาสที่เขาจะแย่งได้น้อยมาก
เหลือเวลาอีกหนึ่งนาทีเศษก็จะครบสิบนาทีแล้ว ถ้าแย่งไม่สำเร็จ สุดท้ายอาจไม่ได้อะไรเลย
สุดท้ายเฉินมั่วได้แต่ถอนหายใจ สายตากวาดไปรอบๆ ไม่นานก็จับจ้องที่ลำแสงสีม่วงเส้นหนึ่งที่เพิ่งร่วงลงมาไม่ไกล
แย่งลำแสงสีส้มไม่ได้ ลำแสงสีม่วงก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ในจำนวนหลายหมื่นคน มีพรสวรรค์สีม่วงแค่ไม่กี่ร้อย ก็ไม่เลวนัก
เฉินมั่วฉวยโอกาส พุ่งตัวเข้าหาลำแสงสีม่วงนี้อย่างรวดเร็ว
เพราะคนส่วนใหญ่วิ่งไปแย่งลำแสงสีส้มกันหมด คนที่สนใจลำแสงสีม่วงจึงน้อยลง
ไม่นาน เฉินมั่วก็มาถึงใต้ลำแสงสีม่วง
ทว่า ขณะนั้น ยังมีอีกคนที่จับจ้องลำแสงนี้เช่นกัน ทั้งคู่เกือบจะมาถึงใต้ลำแสงนี้พร้อมกัน
“ฮ่าๆ เฉินมั่ว นึกว่าใคร ที่แท้แกนี่เอง!?” คนที่มาเห็นเฉินมั่วก็หัวเราะทันที
เฉินมั่วมองอีกฝ่าย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็นึกออก
ไอ้หมอนี่คือจ้าวข่ายที่เติ้งเจี๋ยกับพวกเคยพูดถึง
ไม่นึกเลยว่าเจ้าหมอนี่จะมาจับจ้องลำแสงเดียวกับเขา
“เฉินมั่ว ข้าแนะนำให้แกยอมแพ้ซะ แกสู้ข้าไม่ได้หรอก!” จ้าวข่ายหัวเราะเยาะ
รูปร่างเขาบึกบึนกว่าเฉินมั่วเท่าตัว มั่นใจว่าเล่นงานเฉินมั่วได้สบายๆ
แต่น่าเสียดาย เฉินมั่วไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย มือวางลงบนมีดสั้นที่หน้าอกแล้ว
ทว่า ขณะที่ลำแสงสีม่วงกำลังจะร่วงลงมา หางตาของเฉินมั่วก็เห็นลำแสงสีดำเส้นหนึ่ง
“สีดำ?” เฉินมั่วอึ้งไป
สีของพรสวรรค์ที่พวกนั้นพูดถึง ดูเหมือนไม่มีสีดำนี่? หรือว่าพวกนั้นปิดบังไว้?
เฉินมั่วมองมานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นลำแสงสีดำ
ลำแสงสีดำนี้ก็เหมือนลำแสงสีส้ม ที่มีเพียงหนึ่งเดียวในงาน
เมื่อเห็นว่าลำแสงสีดำนั้นกำลังจะตกลงถึงพื้นแล้ว เฉินมั่วก็ขบฟันกรอด พุ่งตัวเข้าไปทันที
จากสถานการณ์ที่เห็นอยู่ตอนนี้ ลำแสงที่หายากยิ่งดูเหมือนจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ดังนั้น เขาตัดสินใจเดิมพัน!
ลำแสงสีม่วงถึงจะดี แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันธรรมดาเกินไป
และตอนนี้ ลำแสงสีม่วงนี้ได้ร่วงลงมาแล้ว จ้าวข่ายกระโดดขึ้นทันที ยื่นมือแตะต้องลำแสงนี้ พร้อมส่งเสียงหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ
“ฮ่าๆ ลำแสงนี้เป็นของข้าแล้ว”
ร่างของเฉินมั่วมาถึงก่อนที่ลำแสงสีดำจะถึงพื้น และรับมันไว้..
เมื่อลำแสงสัมผัสฝ่ามือ ก็หลอมรวมเข้ากับร่างของเฉินมั่วอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนแปลงร่างกายของเขา ขณะเดียวกัน เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในใจของเฉินมั่ว
“เปิดใช้งานพรสวรรค์สำเร็จ!”
“สร้างหน้าต่างเกมสำเร็จ!”
“กรุณาตั้งชื่อตัวละคร...”
เฉินมั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับในใจว่า “เย่หาน!”
“ตั้งชื่อตัวละครสำเร็จ ผู้เล่นสามารถเรียกดูหน้าต่างผู้เล่นได้ด้วย意念”
“ข้อมูลเกมถูกปลดผนึกแล้ว สามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา ขอให้สนุกกับเกม!”
เมื่อเสียงหายไป ในหัวของเฉินมั่วก็มีข้อมูลมากมายเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ล้วนเกี่ยวกับเกม《เส้นทางเทพ》
ข้อมูลเหล่านี้เหมือนถูกยัดเยียดเข้าไปในหัว ไม่จำเป็นต้องจำ มันเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ
นี่ทำให้เฉินมั่วต้องเชื่อในความเป็นจริงของเกมนี้เสียแล้ว
อันที่จริง นับตั้งแต่ประตูหินยักษ์ปรากฏ จนกระทั่งก่อนรับลำแสง เขารู้สึกมาโดยตลอดว่ามันไม่จริง สิ่งเหล่านี้ยากเกินกว่าจะยอมรับ
ไม่ใช่แค่เขา เขาเชื่อว่าทุกคนก็น่าจะรู้สึกเหมือนกับเขา
ที่เข้าไปแย่งลำแสง ก็เป็นพฤติกรรมที่ทำไปโดยไม่รู้ตัว
จนกระทั่งได้ดูดซับลำแสง รับข้อมูลในสมอง พวกเขาก็จำเป็นต้องเชื่อ
ตอนนี้โลกทั้งใบของพวกเขาได้กลายเป็นโลกเกมไปแล้ว
อาวุธร้อนที่เคยพึ่งพามาแต่ก่อนใช้การไม่ได้ทั้งหมด หากต้องการมีชีวิตรอดในโลกนี้ มีเพียงฆ่ามอนสเตอร์ พัฒนาพลังต่อไปเรื่อยๆ เท่านั้น
หลังจากทำความเข้าใจข้อมูลเกมแล้ว เฉินมั่วถอนหายใจ เมื่อไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ก็ทำได้แค่ยอมรับ
โชคดีที่ความสามารถในการปรับตัวของเขาค่อนข้างดี
ทันใดนั้น เฉินมั่วเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาฉายแวบเย็นเยียบ
“บางที นี่อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับข้า!”
“แต่前提คือข้าต้องแข็งแกร่งขึ้นในเกมนี้”
จากนั้น เฉินมั่วก็ใช้意念อัญเชิญหน้าต่างตัวละครออกมา
ไม่นาน แผ่นหน้าต่างเสมือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
【ผู้เล่น: เย่หาน】
【เลเวล: 1】
【เผ่าพันธุ์: มนุษย์】(ข้อเสีย: ร่างกายอ่อนแอ ค่าสถานะพื้นฐานต่ำมาก ข้อดี: ปัญญาสูง สามารถเรียนสกิลของทุกเผ่าพันธุ์ได้)
【อาชีพ: ไม่มี】
【พลังชีวิต: 80】
【พลังเวท: 60】
【โจมตีกายภาพ: 16】
【โจมตีเวท: 14】
【ป้องกันกายภาพ: 8】
【ป้องกันเวท: 6】
ค่าสถานะพื้นฐาน:
ค่าสถานะพื้นฐานของมนุษย์อยู่ระหว่าง 1-10 ได้รับผลจากอายุ การฝึกฝน และสภาพร่างกาย
【พลัง: 8】(ส่งผลต่อพลังโจมตีกายภาพ 1 พลัง = 2 โจมตีกายภาพ)
【ร่างกาย: 8】(ส่งผลต่อพลังชีวิตและป้องกันกายภาพ 1 ร่างกาย = 10 พลังชีวิต + 1 ป้องกันกายภาพ)
【ปัญญา: 7】(ส่งผลต่อพลังโจมตีเวท 1 ปัญญา = 2 โจมตีเวท)
【จิตใจ: 6】(ส่งผลต่อพลังเวทและป้องกันเวท 1 จิตใจ = 10 พลังเวท + 1 ป้องกันเวท)
【ความเร็ว: 8】(ส่งผลต่อความเร็วโจมตี ความเร็วเคลื่อนที่ ความเร็วร่ายเวท 1 ความเร็ว = 0.1% ความเร็วโจมตี + 0.1% ความเร็วเคลื่อนที่ + 0.1% ความเร็วร่ายเวท)
การเติบโตของค่าสถานะพื้นฐาน: 1 ดาว (คือเมื่อเลเวลอัป พลัง ร่างกาย ปัญญา จิตใจ และความเร็ว จะเพิ่มขึ้นอย่างละ 1 แต้ม ทุกคนเหมือนกันก่อนเปลี่ยนอาชีพ หลังจากเปลี่ยนอาชีพจะเปลี่ยนตามอาชีพ และจะเพิ่มขึ้นเมื่อเลื่อนขั้นอาชีพ)
(PS: พวกนายอย่าหาว่าผมยัดน้ำนะ ครั้งแรกจะเขียนค่าสถานะให้ละเอียดหน่อย ทุกคนจะได้เข้าใจภาพรวม หลังจากนี้ผมจะไม่เขียนแล้ว จะลงรูปเลย เพื่อนที่ฟังหนังสือถ้าอยากดูก็คลิกเข้ามาดูได้นะ)
เฉินมั่วมองค่าสถานะของตัวเองแล้วค่อนข้างพอใจ ถึงแม้จะไม่มีถึง 10 แต่โดยรวมก็ไม่ต่ำแล้ว ซึ่งต้องขอบคุณการฝึกพิเศษในช่วงสองปีที่ผ่านมา
ถ้าเป็นเขาเมื่อสองปีก่อน ค่าสถานะต้องต่ำกว่านี้มากแน่ๆ
จากนั้นเฉินมั่วก็มองไปที่พรสวรรค์ของตน..
【พรสวรรค์: สัญญาแห่งความมืด ระดับ: ดำ】
ความสามารถของพรสวรรค์:
1. ปล้นชิง: เมื่อสังหารเป้าหมายที่มีเลเวลไม่ต่ำกว่า สามารถดูดซับพลังงานจากร่างของมัน ยิ่งเป้าหมายแข็งแกร่ง พลังงานที่ดูดซับได้ก็ยิ่งมาก
2. บูชายัญ: ใช้พลังงานบูชายัญ จะสุ่มได้รับไอเท็มหนึ่งชิ้น ยิ่งใช้พลังงานมาก ไอเท็มที่ได้ก็ยิ่งดี หากพลังงานไม่พอ สามารถใช้ยุทโธปกรณ์หรือสิ่งของที่มีพลังงานทดแทนได้
คำอธิบายพรสวรรค์มีแค่สองข้อนี้ ระดับของพรสวรรค์คือสีดำ
ตอนนี้เฉินมั่วเองก็เข้าใจข้อมูลเกมแล้ว รู้ว่าไม่ใช่พวกนั้นปิดบัง แต่ไม่มีคำอธิบายพรสวรรค์สีดำจริงๆ
นี่ทำให้เฉินมั่วดูไม่ออกว่าพรสวรรค์นี้จะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวลองทดสอบดูก็รู้เอง พรสวรรค์เพียงหนึ่งเดียวแบบนี้ ไม่น่าจะแย่หรอก”