แสงจันทร์สาดส่อง บ้านตระกูลหลี่เงียบสงัด
ซูหลีก้าวเท้าเบา ๆ ในหูได้ยินเพียงเสียงลมพัดใบไม้ไหว
เดินไปถึงห้องปีกตะวันออกเฉียงใต้ ซูหลีหยิบกิ๊บดำอันเล็กออกมา งัดกุญแจประตูอย่างง่ายดาย แล้วย่องเข้าไปอย่างเงียบกริบ
นี่คือห้องหนังสือ ผนังด้านหนึ่งเป็นตู้หนังสือเรียงราย ภายในอัดแน่นไปด้วยหนังสือ
“ชิ” ซูหลีอดหัวเราะเยาะไม่ได้
พูดแล้ว การก้าวขึ้นมามีอำนาจของหลี่เฉิงลี่ก็หนีไม่พ้นความช่วยเหลือของซูจิ่งเหอ
หลังก่อตั้งประเทศ ซูจิ่งเหอกลับบ้านเกิดที่ซีเป่ยเพื่อเยี่ยมญาติ ตอนกลับมาก็พาหลี่เฉิงลี่เพื่อนร่วมหมู่บ้านมาด้วย
ฝากคุณตาให้หางานให้
ช่วงแรก ๆ เขาก็ทำงานขยันขันแข็ง แถมยังมีลูกมีเมียตั้งรกรากที่เมืองหลวง
พอขบวนการใหญ่มาถึง เขาทะเยอทะยาน จัดตั้งกองกำลังเรดการ์ดขึ้นกลุ่มหนึ่ง เริ่มชีวิตปฏิวัติด้วยการทุบ-ตี-ปล้น ผู้คนเรียก “หลี่กล้าบุก”
ทะยานสูงไม่หยุด ตอนนี้เป็นประธานคณะกรรมการเขตซีเฉิง
คนที่อ่านหนังสือไม่ออกสักกี่ตัว พอเข้ากรุง เปลี่ยนโฉม กลับมีภาพลักษณ์นักปราชญ์ผู้ดีไปได้
ซูหลีหยุดคิด หยิบเครื่องตรวจจับออกมาจากมิติ
“ติ๊ด——ติ๊ด——ติ๊ด——” เสียงเตือนเบา ๆ บ่งบอกว่าชั้นล่างของตู้หนังสือมีสิ่งผิดปกติ
ซูหลีย่อตัวลง เปิดตู้หนังสือ เคาะที่แผ่นไม้ด้านล่างสุด ตามจังหวะเคาะ แผ่นไม้ส่งเสียงดังทึมทึมกลวง ๆ
เหอะ ๆ หมามันสมควรตายจริง ๆ เจ้าเล่ห์นัก ซ่อนได้แนบเนียนดีแท้
ซูหลีกดแผ่นไม้เลื่อนไปข้างหน้า แผ่นไม้ดีดตัวออก