โดยไม่รู้ตัว ฉินเหล่าก็มายืนอยู่ตรงหน้าฉินอวิ๋นจู๋แล้ว เขามองเธอด้วยแววตาผิดหวังเล็กน้อย
“ฉะ...ฉินเหล่า!”
เมื่อเห็นชายชรา ร่างบอบบางของฉินอวิ๋นจู๋ก็สั่นสะท้าน สีหน้าตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
นี่คือหัวหน้ากลุ่มอัศวินคนปัจจุบัน!
การใช้อำนาจในทางมิชอบของเธอถูกจับได้คาหนังคาเขาเสียแล้ว!
แต่เหตุใดฉินเหล่าถึงมาอยู่ที่คลับสมัยใหม่ได้?
ฉินอวิ๋นจู๋ก้มหน้าเหมือนเด็กที่ทำผิด
คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะชายชราผู้นี้ดูธรรมดา ไม่ต่างอะไรกับคุณลุงข้างบ้าน
“เฮ้ย! ตาแก่นี่คิดจะทำอะไร? รู้ไหมว่าขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของกลุ่มอัศวินมีความผิดอะไร? เชื่อไหมว่าฉันจะจับแก!”
“รีบไสหัวไปให้พ้น! ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
เย่เฉินกำลังตื่นเต้นที่คิดว่าจะได้เห็นกู้ฟานถูกจับ พอเห็นใครบางคนขัดขวางฉินอวิ๋นจู๋ แถมยังเป็นชายชราหน้าตาป่วยกระเสาะกระแสะ ก็เดือดดาลขึ้นมาทันทีและด่ากราด
เพี๊ยะ!
ขณะที่เย่เฉินถกแขนเสื้อเตรียมขับไล่ฉินเหล่า ฉินอวิ๋นจู๋ก็หันขวับมาอย่างเดือดดาล ดวงตาแดงก่ำ ก่อนจะฟาดฝ่ามือใส่หน้าเย่เฉินอย่างแรง จนฟันของเขาหักไปซี่หนึ่ง
ฟันที่แตกหักร่วงลงพื้น เย่เฉินร้องโหยหวน รอยนิ้วทั้งห้าประทับลึกลงบนแก้ม เลือดซึมออกจากมุมปาก ความเจ็บปวดและอับอายถาโถมถึงขีดสุด!
เย่เฉินมองอย่างไม่อยากเชื่อ เขาไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับฉินอวิ๋นจู๋หรอกหรือ?
คนที่ควรถูกตบไม่ใช่กู้ฟานหรือไง?
ทำไมถึงกลายเป็นเขาที่โดนตบ แถมยังต่อหน้าซูรั่วปิงกับกู้ฟานอีก!