กู้ฟานกับหลินเซี่ยหว่านแนบชิดสนิทสนม สัมผัสเนื้อแนบเนื้อ ราวกับคู่รักบนสรวงสวรรค์!
ภาพตรงหน้าราวกับฝ่ามือฟาดฉาดแล้วฉาดเล่า ตบหน้าจียงอี้เฉินอย่างแรง เหยียบย่ำศักดิ์ศรีและความภาคภูมิใจของเขาจนป่นปี้!
“เราไปกันเถอะ!”
กู้ฟานโอบหลินเซี่ยหว่านไว้ ตั้งใจจะจากไป
“ใครอนุญาตให้นายไป!”
สีหน้าจียงอี้เฉินบิดเบี้ยวขึ้นเรื่อย ๆ เขาโกรธจนหัวเราะออกมา พลางชี้หน้ากู้ฟาน “กู้ฟานใช่ไหม? ตอนนี้ฉันให้นายเลือกสองทาง ทางแรก คุกเข่าก้มหัวให้ฉันสามที แล้วคลานลอดหว่างขาฉันไป จากนั้นออกจากเจียงโจวไปตลอดชีวิต ห้ามกลับมาเหยียบที่นี่อีกแม้แต่ก้าวเดียว ทางที่สอง ฉันจะสั่งคนหักแขนหักขานายเดี๋ยวนี้ ทำให้นายกลายเป็นคนพิการไปทั้งชีวิต เลือกมา!”
เพียงประโยคเดียว บรรยากาศก็เย็นเยียบชวนขนลุกถึงขีดสุด!
ทุกคนสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันบ้าคลั่งและกดดันจนแทบหายใจไม่ออกของจียงอี้เฉิน!
คุณชายใหญ่แห่งเจียงโจวผู้นี้ เมื่อโกรธขึ้นมาแล้วทำได้ทุกอย่างจริง ๆ!
“จียงอี้เฉิน! นายต้องการอะไรกันแน่! ฉันบอกนายไปไม่รู้กี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ได้ชอบนายเลยสักนิด! ในใจฉันมีแต่พี่ฟานคนเดียว! เลิกหาเรื่องไร้สาระสักทีได้ไหม!”
“รีบหลีกไป!”
หลินเซี่ยหว่านตวาด เธอไม่อยากให้จียงอี้เฉินปะทะกับกู้ฟานซึ่ง ๆ หน้า
เปลือกตาจียงอี้เฉินกระตุกไม่หยุด ผู้หญิงที่เขารักหมดหัวใจกลับตวาดใส่เขาเพราะผู้ชายอีกคน!
ความโกรธของจียงอี้เฉินพุ่งพล่านจนแทบระเบิด เขาคำรามลั่น “อาหวัง! หักขาทั้งสองข้างของกู้ฟานก่อน! เขาไม่ใช่อยากไปหรือไง? ก็ให้คลานออกไปสิ! ฉันอยากเห็นนักว่าขาหักทั้งสองข้างแล้วจะยังแย่งผู้หญิงกับฉันได้ยังไง!”