"กู้ฟาน เรามาเลิกกันด้วยดีเถอะ เซ็นสัญญาหย่าเสียที"
"รั่วปิง วันนี้เป็นวันเกิดครบ 60 ปีแม่ฉัน แม่หัวใจไม่ค่อยดี มีอะไรค่อยว่ากันคืนนี้ ได้ไหม"
"ฉันขอร้องเธอเถอะ!"
กู้ฟานมองผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ น้ำเสียงทุ้มต่ำ
บนโต๊ะกลมเต็มไปด้วยอาหารเลิศรส
ล้อมรอบด้วยพ่อตาแม่ยายที่แต่งตัวหรูหรา น้องเขยกับน้องสะใภ้ และแม่ผู้เรียบง่ายของกู้ฟาน กับหนูซีซี ลูกสาววัยห้าขวบที่จ้องเค้กน้ำลายหก
นอกจากนี้ ยังมีเย่เฉิน รักแรกของซูรั่วปิงที่เพิ่งไปรับจากสนามบิน
ในดวงตาของซูรั่วปิงแวบหนึ่งของความลังเล แต่ก็ยังส่ายหน้า "ต้องเซ็นเดี๋ยวนี้!"
"เสี่ยวฟาน รั่วปิง คุยอะไรกันอยู่ รีบขึ้นมานั่งกินข้าวกันเถอะ!"
"พ่อจ๋า แม่จ๋า ซีซีหิวแล้ว!"
กู้ฟานมองแม่กับลูกสาวของตัวเอง "เธออยากหย่า ฉันตกลง แต่ขอให้กินข้าวมื้อนี้ให้เสร็จก่อนได้ไหม"
ซูรั่วปิงเลิกคิ้วเรียวงาม มองท่าทางต่ำต้อยของกู้ฟาน รู้สึกทั้งอึดอัดและผิดหวัง
เมื่อสิบปีก่อน
กู้ฟานฮึกเหิม วัยเพียงยี่สิบปีก็เป็นหนึ่งในผู้มีอิทธิพลแห่งโลกใต้ดินของเมืองเจียงเฉิง
ส่วนเธอตอนอายุสิบแปด ก็เป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่งที่ทำงานพาร์ทไทม์หาเงินเรียนที่บาร์ของกู้ฟาน
สิบปีต่อมา
เธอครอบครองสถานเสริมความงาม คลับ บาร์หลายแห่ง และยังเป็นถึงประธานสาวสวยแห่งเซิ่งซื่อกรุ๊ปที่โด่งดัง
ส่วนกู้ฟาน หลังจากทางการปราบปราม เขาก็จมหายไปกับฝูงชน ถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา ไม่ประสบความสำเร็จอะไร กลายเป็นคุณพ่อบ้านเต็มตัว
พวกเขาอยู่กันคนละโลกแล้ว
ที่สำคัญกว่านั้น รักแรกที่เธอรักแต่ไม่ได้ครอบครอง ในที่สุดก็กลับมาจากต่างประเทศแล้ว!
ผู้ชายที่กักขังความสาวของเธอเอาไว้ ในที่สุดก็กลับมาอยู่ข้างกายเธอ!
เธอสัญญากับเย่เฉินไว้แล้วว่า จะตัดขาดกับกู้ฟานทันที จบการแต่งงานที่ไม่ควรเริ่มต้นตั้งแต่แรก!
เธอไม่อยากให้เย่เฉินกลับมาแล้ว แม้แต่คำสัญญาแรกก็ยังทำไม่ได้
แต่ที่เธอไม่รู้คือ ทุกสิ่งที่เธอมีตอนนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่กู้ฟานประทานให้!
ใช่ ประทานให้!
เป็นภูมิหลังและเส้นสายของกู้ฟานที่ทำให้ธุรกิจของเธอในเจียงโจวก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด เป็นทรัพยากรของกู้ฟานที่ทำให้นโยบายเอื้อประโยชน์และดูแลเธอ และยิ่งกว่านั้นคือการช่วยเหลืออย่างลับๆ ของกู้ฟาน ทำให้เธอรอดตายจากวิกฤตหลายต่อหลายครั้ง!
เธอเอาความทุ่มเทและเสียสละอย่างเงียบๆ ของกู้ฟานมาเป็นความสามารถของตัวเอง หลงคิดว่าตนคือธิดาแห่งสวรรค์ เป็นกู้ฟานที่พันธนาการอิสรภาพและหนทางก้าวหน้าของเธอ!
ที่เธอยิ่งไม่รู้ก็คือ เมื่อไม่นานมานี้ พลังของกู้ฟานทะลวงไปอีกขั้น บรรลุถึงขั้นสูงสุดที่เล่าขาน!
ระดับที่เธอต้องแหงนมองไปชั่วชีวิต!
"กู้ฟาน ฉันรู้ว่าเธออยากถ่วงเวลา แต่มันไร้ประโยชน์ ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว"
"จำเป็นต้องเป็นวันเกิดแม่ฉันเลยเหรอ วันเดียวเธอก็รอไม่ได้หรือไง"
"ใช่!"
กู้ฟานกำหมัดแน่น จากนั้นก็ค่อยๆ คลายออก "ได้ ฉันจะเซ็นสัญญาหย่า แต่ฉันมีข้อแม้หนึ่งข้อ"
"ข้อแม้อะไร"
"ซีซีต้องอยู่กับฉัน!"
"เป็นไปไม่ได้!"
กู้ฟานลดเสียงลง "เธอจะไปมีความสุขกับรักแรกของเธอ ฉันไม่ยอมให้ซีซีไปอยู่กับเธอแล้วถูกพ่อเลี้ยงรังแกเด็ดขาด"
ซูรั่วปิงหน้าตึงด้วยโทสะ "ฉันกับเย่เฉินเพิ่งเจอกันวันนี้เอง เราไม่มีอะไรกันเลย! ต่อให้สุดท้ายฉันกับเย่เฉินจะลงเอยกันจริงๆ ก็จะไม่ยอมให้ซีซีต้องเจ็บแม้แต่น้อยเด็ดขาด!"
"ไม่มีอะไรกันเลย? แล้วทำไมวันเกิดแม่ฉัน เธอถึงพารักแรกของเธอกลับมากินข้าวที่บ้านล่ะ ซูรั่วปิง เธอเห็นฉันเป็นอะไร"
"เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันพาเย่เฉินมาไม่ใช่เพื่อให้เธออับอาย แต่เขาเพิ่งลงเครื่องไม่มีที่ไป เลยว่าจะแวะมาที่บ้าน..."
"ไม่มีที่ไป... เหรอ"
"ช่างเถอะ จะหย่าก็ได้ แต่ซีซีต้องอยู่กับฉัน ไม่งั้นสัญญาหย่านี้ ฉันไม่มีทางเซ็น"
"กู้ฟาน! ฉันไม่คิดว่าเธอจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้ ตอนนี้เธอไม่มีอะไรเลย ถ้าซีซีอยู่กับเธอก็มีแต่ลำบาก แต่ถ้าอยู่กับฉัน ฉันให้สิ่งที่ดีที่สุดในโลกกับเธอได้!"
กู้ฟานเลิกคิ้ว
"พ่อจ๋า แม่จ๋า ทำไมยังคุยกันอีกแล้วล่ะ รีบมาเถอะ ซีซีอยากกินเค้กแล้ว ซีซีจะเป่าเทียนอวยพรกับคุณยาย!"
"ซีซี แม่ไปเดี๋ยวนี้"
"ซีซี อย่าเพิ่งรีบสิ แม่เธอกับพ่อเธอกำลังคุยเรื่องหย่ากันอยู่ รอให้จัดการเสร็จก่อนค่อยกินข้าวนะ"
ทันใดนั้น เสียงไม่เข้ากับบรรยากาศของเย่เฉินก็ดังขึ้น
ประโยคเดียว ดั่งระเบิดกลางวง
"ห... หย่า?"
หลี่อิง แม่ของกู้ฟานลุกพรวดขึ้นด้วยความตกใจ "เสี่ยวฟาน นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น อย่าทำให้แม่ตกใจนะ!"
"แม่ครับ อย่าตกใจ ผมแค่มีปัญหากับรั่วปิงนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก"
กู้ฟานรีบเข้าไปประคองแม่ของเขา
แม่ของเขาหัวใจไม่ดีมาตลอด รับแรงกระตุ้นมากๆ ไม่ได้ ไม่งั้นอาจช็อกถึงแก่ชีวิต
"จริงเหรอ"
หลี่อิงหายใจถี่ "รั่วปิง เธอว่าไง เกิดอะไรขึ้นกันแน่"
ซูรั่วปิงมองเย่เฉินด้วยความตำหนิ
"รั่วปิง ขอโทษนะ ฉันนึกว่าทุกคนรู้แล้ว ฉันเผลอพูดไปหน่อย..."
"แต่ กระดาษห่อไฟยังไงก็ไม่อยู่ สิ่งที่จะรู้ก็ต้องรู้ไม่ช้าก็เร็ว สู้ว่ากันให้หมด จะได้ไม่ต้องปิดบังอะไรอีก!"
"หุบปาก!"
สายตาดั่งเหยี่ยวของกู้ฟานกวาดไปที่เย่เฉิน
ทันใดนั้น เย่เฉินเงียบกริบ หลบสายตาไม่กล้าสบตากับกู้ฟานโดยอัตโนมัติ!
มันคือแววตาแดงก่ำที่เอาชีวิตคนได้!
ซูรั่วปิงเม้มริมฝีปากบางเบา ลังเล
"แม่ครับ วางใจเถอะ ผมกับรั่วปิงจะไม่หย่ากัน วันนี้วันเกิด 60 ปีแม่ มากินข้าวกันเถอะ"
กู้ฟานพูดพร้อมรอยยิ้ม
"กู้ฟาน! จะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ มันสนุกไหม"
ตอนนั้นเอง หลินถัง แม่ของซูรั่วปิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ "เจ็บนานสู้เจ็บสั้นดีกว่า เลิกกันเดี๋ยวนี้เลย พอดี ให้ทุกคนที่นี่เป็นพยาน!"
"คุณแม่..."
"น้องหลี่อิง การแต่งงานของกู้ฟานกับรั่วปิงมันถึงจุดจบแล้ว พวกเขาไม่เหมาะที่จะอยู่ด้วยกันอีกต่อไป วันนี้ต้องหย่า!"
หลินถังพูดอย่างเด็ดขาด
"แม่คะ จริงๆ ไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้..."
มองดูใบหน้าซีดเซียวผิดปกติของหลี่อิง ซูรั่วปิงพูดเบาลง
"ลูกสาว แม่รู้ว่าใจอ่อน แต่บางคนนะ ใช้ประโยชน์จากจุดนี้ของลูกนี่แหละ เลยผูกมัดลูกมาตลอด! วันนี้กินข้าวได้ ฉลองวันเกิดก็ได้ แต่เรื่องหย่าต้องทำให้ชัดเจนก่อน! ลูกจะให้กู้ฟานรั้งชีวิตลูกอยู่ไม่ได้อีกแล้ว! วัยสาวของผู้หญิงมันแค่ไม่กี่ปี!"
"ใช่ครับพี่สาว ไอ้ขยะกู้ฟานน่ะ มันคู่ควรกับพี่ที่ไหน ต่อให้หย่าไป ด้วยคุณสมบัติของพี่ พี่จะหาคนแบบไหนก็ได้! ผมว่าเย่เฉินก็ดีนะ!"
ซูรั่วโจวผู้หยิ่งยโสมองกู้ฟานด้วยความเหยียดหยัน "บางคนน่ะไม่มีดีสักอย่าง แต่ยังคิดจะเกาะคนอื่นกินไปทั้งชาติ ฝันไปเถอะ!"
"พี่สาว พี่ควรได้คนที่ดีกว่า! อย่าลังเลอีกเลย! วันนี้ต้องเซ็นสัญญาหย่านี่ จากนั้นพรุ่งนี้ไปที่สำนักทะเบียนหย่า รอระยะเวลาพิจารณาหนึ่งเดือนก็หลุดพ้นจากไอ้ขยะนี่ได้แล้ว!"
สีหน้าซูรั่วปิงดูแย่ ในใจก็โทษตัวเอง
เธอเองก็ไม่อยากทำอะไรให้ถึงที่สุด
แต่ก็เพราะกู้ฟานไม่ยอมเซ็นสัญญาหย่าสักที!
เธอก็จนปัญญาเหมือนกัน!
ถ้ากู้ฟานยอมเซ็นสัญญาแต่แรก เรื่องคงไม่มาถึงขั้นนี้
"เสี่ยวฟาน ลูกกับรั่วปิงมันเกิดอะไรขึ้น อย่าทำให้แม่ตกใจนะ... สามีภรรยา ตีกันบนเตียงก็คืนดีกันบนเตียง มีปัญหาอะไรที่ผ่านไปไม่ได้..."
ริมฝีปากของหลี่อิงเริ่มซีด เสียงสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้
"แม่คะ รีบนั่งลง!"
"รั่วปิง มานี่หน่อย บอกแม่ที ว่าเธอกับเสี่ยวฟานไม่ได้จะหย่ากัน ใช่ไหม"
"แม่คะ หนูกับกู้ฟาน..."