หลินถังมีท่าทีคลุ้มคลั่งราวกับผู้หญิงไร้เหตุผล!
ครั้งก่อนกู้ฟานข่มขู่ให้เธอคุกเข่าขอโทษ แต่ครั้งนี้เธอกลับถูกตบหน้าต่อหน้าผู้คน แถมยังเป็นกลางงานราตรีทองคำอีก!
หลินถังผู้หยิ่งผยองจะทนต่อความอัปยศเช่นนี้ได้อย่างไร ดวงตาแดงก่ำไปด้วยความโกรธ!
ไม่นาน สายตาของทุกคนก็หันมารวมอยู่ที่นี่
ภายในงานเกิดความโกลาหลขึ้น
หลินเซี่ยหว่านมีสีหน้าร้อนใจเล็กน้อย เธอกระซิบว่า “พี่ฟาน งานราตรีทองคำเป็นงานสำคัญที่สุดประจำปีของสมาคมวายุเมฆา ไม่เคยมีใครกล้าก่อเรื่องมาก่อน หรือว่า...พวกเราออกไปก่อนดีไหม”
“ทำไมต้องไป? ไม่ใช่ว่าฉันจะมาอยู่เป็นเพื่อนเธอในงานราตรีทองคำหรือไง”
“อีกอย่าง ฉันนัดหยุนเม่ยเหนียงไว้แล้ว จะไปได้ยังไง”
กู้ฟานมีสีหน้าเรียบเฉย ราวกับเพิ่งทำเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
“ฉันกลัวว่าคนของสมาคมวายุเมฆาจะเล่นงานนาย ที่นี่เป็นขุมกำลังใหญ่ไม่แพ้สมาคมหงซิงเลย โดยเฉพาะเซียวเฉิน ประธานสมาคม น่ากลัวมาก!”
หลินเซี่ยหว่านบอกข้อดีข้อเสียอย่างชัดเจน เธอกลัวว่ากู้ฟานจะเสียเปรียบ!
อย่างไรที่นี่ก็เป็นถิ่นของสมาคมวายุเมฆา!
“ไม่ต้องห่วง สมาคมวายุเมฆาเป็นที่ที่ยึดถือเหตุผล”
กู้ฟานยิ้มตอบ
“กู้ฟาน! แกกล้าตบแม่ฉันได้ยังไง! ใครให้ความกล้าแก! ยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษอีก!”
ซูรั่วโจวประคองหลินถัง พร้อมตะโกนเสียงดังขึ้น!
เขาตั้งใจเรียกความสนใจจากผู้จัดงาน จะได้ลงโทษกู้ฟานอย่างสาสม!
“กู้ฟาน! อย่างน้อยแม่ฉันก็เคยเป็นแม่ยายของนาย นายไม่มีความเคารพกันเลยหรือไง! ทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ได้ยังไง!”