หลินเซี่ยหว่านหน้าแดงระเรื่อ เธอชอบฟังคำพูดแสดงความเป็นเจ้าของสุด ๆ แบบนี้จากกู้ฟานเหลือเกิน!
เธอเป็นผู้หญิงของกู้ฟาน!
ถ้าตระกูลเจียงกล้าทำร้ายกู้ฟานจริง ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เธอก็จะทำให้ตระกูลเจียงไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุข!
“กู้ฟาน! เลิกใช้อารมณ์ได้แล้ว! รีบฉวยโอกาสนี้ออกไปจากที่นี่ซะ! อย่าไปหาเรื่องคนที่นายไม่มีปัญญารับมือ!”
ทันใดนั้น ซูรั่วปิงก็เดินเข้ามา แล้วตวาดใส่กู้ฟาน
กู้ฟานเหลือบมองซูรั่วปิงที่เย็นชาเหมือนน้ำแข็ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นคนที่ฉันรับมือไม่ได้? ซูรั่วปิง ดูแลตัวเองให้ดีก่อนเถอะ อย่ามาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงแบบนี้อีก เธอไม่มีสิทธิ์แล้ว!”
สีหน้าซูรั่วปิงชะงักไป
เธอพบว่ากู้ฟานเย็นชากับเธอมากขึ้นทุกที!
ซูรั่วปิงข่มความโกรธเอาไว้ “คิดว่าฉันอยากยุ่งเรื่องเป็นตายของนายหรือไง? ฉันแค่ไม่อยากให้เรื่องของนายพาซีซีเดือดร้อนไปด้วย!”
“งั้นเธอก็ยิ่งไม่ต้องห่วง! ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ก็ไม่มีใครทำร้ายซีซีได้!”
กู้ฟานกล่าวอย่างหยิ่งผยอง
นับตั้งแต่จิตใจปลอดโปร่งแจ่มชัด และสายเลือดมังกรแท้ตื่นขึ้นอีกขั้น บุคลิกของกู้ฟานก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน
“กู้ฟาน! นายก็ยังมั่นใจในตัวเองเกินไปเหมือนเดิม ไม่รู้จักประมาณตัวเลยสักนิด!”
ซูรั่วปิงพูดอย่างเดือดดาล
กู้ฟานจ้องซูรั่วปิงแล้วเอ่ยอย่างเย็นชา “ซูรั่วปิง เธอเอาแต่คิดว่าฉันหลงตัวเอง แต่ไม่เคยเข้าใจเลยว่าฉันมีความสามารถแค่ไหน! วันนี้ก็พอดีเลย ลืมตาที่บอดสนิทของเธอให้กว้าง แล้วดูให้ดี! ดูให้เห็นว่ากู้ฟานคนนี้มีฝีมือแค่ไหน! ดูด้วยว่าที่ฉันเคยพูดว่าจะเอาทุกอย่างที่เคยมอบให้เธอกลับคืนมา เป็นแค่คำพูดลอย ๆ หรือเปล่า!”