ห้องปฏิบัติการที่คุ้นเคยตรงหน้าพลันเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของซูเฮ่ายวนสว่างวาบขึ้นทันที
ช่วงเวลาอีกยาวนานต่อจากนั้น เขาทดลองฟังก์ชันต่าง ๆ ของ【แว่นตาซูเปอร์】อย่างต่อเนื่อง
หนึ่ง สอง สาม……
แทบจะได้ลองความสามารถทุกอย่างที่ใช้งานได้ในขั้นปัจจุบันแล้ว
เมื่อถอดแว่นออกในที่สุด สีหน้าตื่นเต้นของเขาก็ยังไม่จางหาย
ก่อนหน้านี้แค่ได้อ่านข้อมูลทางเทคนิคที่ระบบจัดเตรียมไว้ให้ ก็ทำให้เขารู้สึกแล้วว่าผลิตภัณฑ์ชิ้นนี้เกินจริงสุด ๆ
แต่ข้อมูลก็เป็นแค่ข้อมูลเท่านั้น
พอได้ลองใช้ด้วยตัวเองจริง ๆ ความตื่นตะลึงที่ได้รับก็อยู่คนละระดับกันเลย
ซูเฮ่ายวนก้มมองแว่นในมือ มุมปากยกขึ้นอย่างอดไม่ได้
“ไม่เลว”
“เนื้อหาไลฟ์วันนี้……”
“ก็มีแล้วไม่ใช่หรือไง?”
หลังยืนยันว่าฟังก์ชันต่าง ๆ ของ【แว่นตาซูเปอร์】ใช้งานได้ตามปกติทุกอย่าง ซูเฮ่ายวนก็เก็บมันไว้อย่างพึงพอใจ
ทันทีที่ผ่อนคลายลงอย่างเต็มที่ ความเหนื่อยล้าที่ต้านทานไม่ไหวก็โถมเข้าปกคลุมไปทั่วร่าง
เขาอดนอนมาทั้งคืน แถมยังรักษาสภาวะ【สมาธิบริสุทธิ์】เอาไว้นาน ต่อให้ตอนทำงานแทบไม่รู้สึกเหนื่อย แต่พอสภาวะนั้นสิ้นสุดลง ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาก็ระเบิดออกมาทีเดียว
ซูเฮ่ายวนอ้าปากหาวยาว
“ไปนอนสักงีบก่อน……”
เขาผลักประตูห้องปฏิบัติการออก เงยหน้ามองข้างนอกแวบหนึ่ง แล้วชะงักไปทั้งตัว
“โห ฟ้าสว่างขนาดนี้แล้วเหรอ?”
ขอบฟ้าทางทิศตะวันออกเริ่มสาง ความมืดกำลังจางหายไปอย่างรวดเร็ว
ซูเฮ่ายวนไม่กล้าเสียเวลาอีก รีบปิดห้องปฏิบัติการให้เรียบร้อย ก่อนจะย่องกลับเข้าห้องนอน