คนปกติที่ไหนจะควักเงินเป็นหมื่น เพื่อซื้อดอกไม้ไฟแค่ดอกเดียวกันล่ะ?
มีเงินขนาดนั้นเอาไปทำอะไรไม่ได้ดีกว่านี้หรือไง?
ที่วันนี้เขาขน【ปืนใหญ่บ้านๆ】ออกมา ก็ไม่ได้หวังจะใช้มันทำเงินตั้งแต่แรก แค่อยากอาศัยเอฟเฟกต์การแสดงที่เว่อร์พอจะดึงคนเข้ามาดูไลฟ์ให้เยอะขึ้น จะได้ปลดล็อกแบบแปลนสิ่งประดิษฐ์ใหม่เร็ว ๆ
ใครจะคิดว่าแค่เปิดไลฟ์เล่น ๆ กลับหาช่องทางขายได้ซะงั้น
คาร์นิวัลหนึ่งใบราคา 3,000 หยวน หลังหักส่วนแบ่งให้แพลตฟอร์มแล้ว เขาน่าจะได้ประมาณ 1,500 หยวน
ส่วนต้นทุนของชุดขับดันหนึ่งชุดอยู่ที่ 1,400 หยวน
คิดดูแล้ว ทุกครั้งที่เพิ่มเข้าไปหนึ่งชุด เขายังได้กำไรสุทธิ 100 หยวน
กำไรแค่นี้แน่นอนว่ายังชดเชยต้นทุนการผลิตดอกไม้ไฟทั้งลูกไม่ได้ แต่ถึงจะเป็นยุงตัวเล็กก็ยังเป็นเนื้อ อย่างน้อยก็พอได้ทุนคืนมาบ้าง
อีกอย่าง เงินก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด
คาร์นิวัลเป็นหนึ่งในของขวัญระดับสูงสุดของโต้วินในตอนนี้
ทุกครั้งที่มีคนส่ง จะมีประกาศวิ่งขึ้นหน้าจอทั่วทั้งแพลตฟอร์ม
ในมือเขายังเหลือชุดขับดันอีกไม่น้อย ถ้าเชงเก๋าเอาไปแลกเป็นคาร์นิวัลแล้วส่งออกมาหมด แค่ประกาศของขวัญก็เรียกผู้ชมหน้าใหม่เข้ามาได้เป็นกองแล้ว
ไม่แน่ว่าจบไลฟ์รอบนี้ ค่าความนิยมอาจสะสมได้มากพอสำหรับการจับรางวัลครั้งที่สองเลยก็ได้
คิดถึงตรงนี้ ซูเฮ่ายวนจะมีเหตุผลอะไรให้ปฏิเสธอีกล่ะ
เขาพยักหน้าทันที “ได้ งั้นตกลงตามนี้ นายส่งคาร์นิวัลหนึ่งใบ ฉันจะติดตั้งชุดขับดันให้หนึ่งชุด”
【มหาเศรษฐีแห่งอนาคต เชงพี่ชายของนาย】: เรื่องจิ๊บจ๊อย
พอทั้งสองตกลงกัน ห้องไลฟ์ก็ครึกครื้นขึ้นมาทันที
【เชงเก๋า ลุยเลย! วันนี้ทำให้เขาเห็นไปเลยว่าอำนาจของเงินเป็นยังไง!】
【รอบนี้ช่างยวนไม่ขาดทุนเลยนะ ยืนเฉย ๆ ก็หาเงินได้แล้ว!】
【ตอนนี้ฉันไม่ห่วงแล้วว่าเชงเก๋าจะเปย์ไม่ไหว กลัวก็แต่ชุดขับดันในมือช่างยวนจะไม่พอต่างหาก!】
【ฮ่า ๆ ๆ ด้วยกำลังทรัพย์ของเชงเก๋า ถ้าคิดว่าเงินแลกชุดขับดันได้จริง ๆ สงสัยยังไม่ทันจุดไฟ ของนี่ก็ต่อกันสูงเกิน 100 เมตรแล้ว】
【ฉันเรียกป้าน้าอาทั้งบ้านมาดูไลฟ์แล้ว รีบยิงเลย!】
ระหว่างที่ผู้ชมส่งเสียงเชียร์กันไม่หยุด ซูเฮ่ายวนกับน้องเชงก็ไม่ได้อยู่ว่าง
เอฟเฟกต์คาร์นิวัลปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์ก่อนเป็นอย่างแรก
ซูเฮ่ายวนหยิบชุดขับดันขึ้นมาหนึ่งชุด แล้วติดตั้งเข้าไปอย่างคล่องแคล่ว
พอคาร์นิวัลใบที่สองปรากฏ เขาก็ต่อเพิ่มเข้าไปอีกหนึ่งท่อน
ใบที่สาม ใบที่สี่...
เป็นอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ คนหนึ่งส่งของขวัญ อีกคนก็ติดตั้งโมดูลเพิ่มให้ดอกไม้ไฟ ทั้งคู่ประสานงานกันได้อย่างเข้าขา
จนกระทั่งเอฟเฟกต์คาร์นิวัลใบที่ 20 จางหายไป ซูเฮ่ายวนถึงยกมือส่งสัญญาณ
“พอแล้ว เชงเก๋า ไม่ต้องส่งต่อแล้ว”
เขามอง【ปืนใหญ่บ้านๆ】ที่ประกอบเสร็จแล้ว ก่อนอธิบายว่า “ชุดขับดันที่ฉันเตรียมไว้ช่วงสองสามวันนี้ ติดตั้งเข้าไปหมดแล้ว”
พอได้ยินเขาพูดอย่างนั้น ความสนใจของทุกคนก็หันกลับไปที่ดอกไม้ไฟลูกนั้นอีกครั้ง
พอมองดู ห้องไลฟ์ก็เงียบไปชั่วขณะ
ดอกไม้ไฟที่เดิมยาวแค่เมตรกว่า ๆ หลังติดตั้งชุดขับดันเพิ่มเข้าไปต่อเนื่อง 20 ชุด ความยาวโดยรวมก็เกือบแตะ 3 เมตรแล้ว
ก่อนหน้านี้ยังพอฝืนพูดได้ว่ามันดูเหมือนขีปนาวุธ
แต่พอมองตอนนี้...
นี่มันยิ่งดูเหมือนขีปนาวุธเข้าไปใหญ่ชัด ๆ
แต่ซูเฮ่ายวนกลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติเลย
เขาตรวจดูจุดเชื่อมต่อต่าง ๆ ครบแล้วก็หันมายิ้มให้กล้อง “ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม 【ปืนใหญ่บ้านๆ หมายเลขหนึ่ง】กำลังจะเริ่มยิงแล้ว”
พอพูดจบ ความเห็นที่เมื่อครู่ยังไหลขึ้นมาไม่หยุดก็เบาบางลงไปมาก
ผู้ชมแทบทุกคนหยุดสิ่งที่ทำอยู่โดยไม่รู้ตัว โน้มตัวเข้าหาจอแล้วจ้องเขม็ง
หลายคนถึงกับนั่งตัวตรงขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว สีหน้าพลอยตึงเครียดไปด้วย
เมื่อเทียบกันแล้ว ซูเฮ่ายวนกลับสงบนิ่งราวกับกำลังจะจุดดอกไม้ไฟพุ่งขึ้นฟ้าธรรมดา ๆ สักดอก
เขาเชื่อมต่อกล้องจิ๋วที่ติดตั้งอยู่บนหัวจรวดเข้ากับระบบไลฟ์ก่อน พอยืนยันว่าภาพส่งมาได้ตามปกติแล้ว ก็เตือนผู้ชมว่า “ขอแจ้งก่อนนะ เดี๋ยวภาพจะตัดไปเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่งโดยอัตโนมัติ ใครอยากดูภาพจากด้านนอกก็สลับไปเป็นมุมมองบุคคลที่สามได้เอง”
พูดจบเขาก็ไม่รีรอ นิ้วโป้งกดปุ่มเริ่มทำงานบนรีโมตทันที
วินาทีถัดมา เสียงเตือนอิเล็กทรอนิกส์ดังรัวขึ้นในห้องไลฟ์
“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด—”
ตามมาด้วยเสียงนับถอยหลังที่เย็นชาและชัดเจน
“10”
“9”
“8”
“...”
“1”
“ยิง!”
ขั้นตอนทั้งหมดเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป
ผู้ชมที่เพิ่งคิดว่าซูเฮ่ายวนคงจะเกริ่นอะไรอีกสักสองสามนาที ถึงกับไปไม่เป็นทันที
เดี๋ยวนะพี่...
อาเจิน นี่เอาจริงเหรอ?!
เครื่องหมายคำถามพรึ่บเต็มหน้าจอในทันที
จากนั้นทุกคนก็เห็นชัดเจนว่า ใต้ลำตัวของเจ้าสิ่งมหึมาที่ซูเฮ่ายวนยืนกรานเรียกว่า “ดอกไม้ไฟ” เริ่มพ่นเปลวไฟสีส้มแดงออกมาหลายสายอย่างช้า ๆ
เสียงคำรามดังกระหึ่มตามมา
ขณะเดียวกัน กล้องจิ๋วที่ติดอยู่กับลำจรวดก็ค่อย ๆ สูงขึ้น
พื้นดินห่างออกไปอย่างรวดเร็ว มุมมองเริ่มไต่สูงขึ้นเรื่อย ๆ
ห้องไลฟ์ระเบิดความตื่นเต้นขึ้นมาทันที
【เชี่ย? บินขึ้นจริง ๆ ด้วย?!】
【เดี๋ยวนะ ตั้งแต่เริ่มไลฟ์ฉันก็คิดมาตลอดว่าช่างยวนแค่เล่นพิเรนทร์ สรุปนายสร้างจรวดออกมาจริง ๆ เหรอเนี่ย?】
【ความรู้สึกตอนทะยานขึ้นไปแรงมาก! ตอนเด็กฉันกินเจลลี่กันตาแดดไปตั้งเยอะ ที่แท้ไม่ได้กินเปล่า ๆ จริงด้วย!】
【ฝันไปยังไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะได้บัตรทดลองเป็นนักบินในวันสุดท้ายของปีนี้】
【พวก รีบเปลี่ยนเป็นวีอาร์เลย! ประสบการณ์คนละเรื่องจริง ๆ!】
【อินมากจริง ๆ ตอนนี้ฉันเริ่มจะอาเจียนแล้วเนี่ย】
เมื่อภาพจากกล้องไต่สูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ความเห็นที่เคยสงสัยว่าซูเฮ่ายวนกุเรื่องหลอกลวงก็แทบหายไปจนหมด
เพราะความจริงปรากฏต่อหน้าทุกคนแล้ว
เจ้าสิ่งนี้บินได้จริง ๆ
แถมตอนทะยานขึ้นยังทรงตัวได้อย่างมั่นคงจนน่าประหลาดใจ
ชั่วขณะนั้น เอฟเฟกต์ของขวัญกับความเห็นบนจอก็แทบปกคลุมหน้าจอไลฟ์ทั้งหมด ทุกคนตกอยู่ในความตื่นตะลึงอย่างหนัก
แต่เรื่องที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจจริง ๆ ยังรออยู่ข้างหลัง
หลังจาก【ปืนใหญ่บ้านๆ】บินขึ้นไปอย่างมั่นคงอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีเสียงสัญญาณเตือนที่แหลมบาดหูดังขึ้นในไลฟ์
“ติ๊ด ๆ ๆ—!”
ผู้ชมที่เพิ่งกำลังดื่มด่ำกับมุมมองตอนบิน ต่างสะดุ้งตกใจขึ้นมาทันที
【อะไรเนี่ย? เครื่องมีปัญหาเหรอ? อย่าบอกนะว่าเดี๋ยวก็ระเบิดแล้ว?!】
【ฉันเพิ่งได้เป็นนักบินไม่ถึงนาทีเอง นี่เตรียมเครื่องพังคนตายแล้วเหรอ?】
【พวกนายลืมหรือเปล่าว่ามันเป็นดอกไม้ไฟ สุดท้ายดอกไม้ไฟก็ต้องระเบิดอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง?】
【พูดให้เคร่งหน่อย ขีปนาวุธสุดท้ายก็ระเบิดเหมือนกัน ดูสมเหตุสมผลดีนะ】
ระหว่างที่ผู้ชมกำลังคาดเดากันอย่างบ้าคลั่ง เสียงแจ้งเตือนจากเครื่องจักรที่ชัดถ้อยชัดคำก็ดังขึ้นจากในไลฟ์
“เชื้อเพลิงของโมดูลขับเคลื่อนขั้นที่หนึ่งหมดแล้ว กำลังจะดำเนินการแยกตัว...”
วินาทีถัดมา
ฟู่—
เสียงคล้ายการปล่อยก๊าซแรงดันสูงดังขึ้นฉับพลัน
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน ผู้ชมแทบทั้งหมดก็เปลี่ยนไปดูภาพมุมมองบุคคลที่สามจากด้านนอกพร้อมกัน
ในภาพ ส่วนท้ายของ【ปืนใหญ่บ้านๆ】ที่กำลังไต่ระดับขึ้นอย่างต่อเนื่อง โมดูลขับดันทั้งท่อนที่เชื้อเพลิงหมดแล้วแยกออกจากลำตัวอย่างรวดเร็ว
ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ ทันทีที่โมดูลท่อนนั้นหลุดออกจากลำตัว ร่มชูชีพขนาดเล็กที่ด้านบนก็กางออกโดยอัตโนมัติ
ผืนร่มกางออกอย่างรวดเร็ว
โมดูลขับดันที่กำลังร่วงลงไปเมื่อครู่ถูกพยุงไว้ในทันที จากนั้นก็ค่อย ๆ ลอยลงสู่พื้นด้วยความเร็วที่นุ่มนวลอย่างยิ่ง
ส่วนตัวดอกไม้ไฟที่แยกขั้นแรกเสร็จแล้ว กลับไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย
ระบบขับเคลื่อนช่วงที่สองเริ่มทำงานตามมาติด ๆ
ตูม—!
เปลวไฟท้ายลำกลับมาพ่นออกมาอีกครั้ง
ความเร็วของลำจรวดเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ก่อนพุ่งทะยานขึ้นไปยังที่สูงกว่าเดิมอีกครั้ง