ความคิดเพิ่งผุดขึ้นมา เขาก็รีบกดมันลงไปทันที
ไม่ได้
การจัดซื้อครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อยืนยันว่าเทคโนโลยีของซูเฮ่ายวน นอกจากใช้จับปลาแล้ว ยังสามารถต่อยอดไปใช้ประโยชน์ในด้านอื่นได้จริงหรือไม่
พูดให้ชัดก็คือ เป็นการประเมินว่า “เครื่องมือจับปลา” จะต่อยอดไปสู่การ “บริการสังคม” ได้มากแค่ไหน
ถ้าเขาอาศัยชื่อของกระทรวงกลาโหมสั่งซื้อเพิ่มอีกสองเครื่องเพื่อนำกลับไปตกปลาเป็นการส่วนตัวจริง ๆ ละก็……
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป อย่างน้อยที่สุดก็ต้องโดนตำหนิว่าใช้ทรัพย์สินส่วนรวมเพื่อประโยชน์ส่วนตัว
ไช้กัวหมิงรับเรื่องแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
เขาจึงตัดความคิดนั้นทิ้ง แล้วโทรหาซูเฮ่ายวนทันที
เสียงเรียกเข้าดังไม่นาน ปลายสายก็รับ
“ฮัลโหล ท่านผู้นำ มีคำสั่งอะไรครับ”
ไช้กัวหมิงไม่ได้รีบพูดเรื่องจัดซื้อ แต่หัวเราะออกมาก่อน
“ไลฟ์วันนี้ทำได้ดีนี่”
คำพูดนี้ย่อมไม่ได้หมายถึงเรื่องจับปลา
แต่หมายถึงการช่วยคนและช่วยทีมกู้ภัยในภายหลัง
ซูเฮ่ายวนก็หัวเราะเช่นกัน
“โธ่ แค่บังเอิญเจอเข้าพอดีครับ”
“ในหนังไม่เห็นมีคำพูดอยู่เหรอ ความสามารถยิ่งมาก ความรับผิดชอบก็ยิ่งใหญ่”
“ในเมื่อผมมีอุปกรณ์ที่ช่วยได้อยู่ในมือ จะให้ยืนมองเฉย ๆ ก็คงไม่ได้หรอกครับ”
“คนหนึ่งเป็นดอกไม้น้อย ๆ แห่งอนาคตของประเทศ ส่วนอีกเรื่องก็อาจช่วยตามรอยจับคนที่เป็นภัยต่อสังคมได้ด้วย”
“ช่วยได้เท่าไรก็ช่วยไปเท่านั้นแหละครับ”
“พูดไปพูดมา ถ้าสังคมสงบปลอดภัยขึ้น ตัวผมเองก็อยู่สบายขึ้นไม่ใช่หรือครับ”
ไช้กัวหมิงฟังแล้วพยักหน้าหงึก ๆ เด็กคนนี้พูดจาตรงไปตรงมาจริง ๆ
ไม่เอาคำว่า “เพื่อชาติ” หรือ “เพื่อประชาชน” มาอ้างอยู่ตลอดเวลา
แต่กลับเป็นการพูดแบบนี้แหละที่ทำให้คนวางใจได้มากกว่า