ในหัวของซูเฮ่ายวนถึงกับผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ
หรือว่า...หอบหิ้วยกเตี๊ยกหนีดี?
แต่ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมาได้ไม่นาน เขาก็ข่มมันลงไปด้วยตัวเอง
ดาวเทียมถูกชนจนพัง เรื่องแบบนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีใครสังเกตเห็น
เกรงว่าทันทีที่เกิดการชน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็คงได้รับแจ้งความผิดปกติแล้ว
ตอนนี้ยังคิดจะหนีอีกเหรอ?
ไม่ต้องพูดถึงหนีออกจากแดนมังกรเลย เดี๋ยวแม้แต่จะเดินออกจากประตูบ้านตัวเองได้อย่างราบรื่นหรือเปล่ายังไม่รู้
“เดี๋ยวก่อน...”
ซูเฮ่ายวนพลันขมวดคิ้ว
มีปัญหาสำคัญข้อหนึ่งที่เขามองข้ามไปตลอด เพราะเมื่อครู่ตื่นเต้นเกินไป
ไม่ถูกต้อง
ตามหลักแล้ว [ปืนใหญ่บ้านๆ] ของเขาไม่ควรพุ่งเข้าชนยานบินลำไหนเองเด็ดขาด!
ซูเฮ่ายวนจำได้แม่น
ตอนที่จับรางวัลได้แบบแปลนการออกแบบชุดสมบูรณ์ของ [ปืนใหญ่บ้านๆ] สิ่งแรกที่เขาคิดถึงก็คือเรื่องความปลอดภัย
ถึงอย่างไรเจ้าสิ่งนี้ก็ทะยานขึ้นไปได้สูงอย่างเหลือเชื่อ
ถ้าไม่มีมาตรการหลบหลีก แล้วพุ่งขึ้นฟ้าไปเรื่อย ๆ ใครจะรู้ว่าเมื่อไรจะไปชนเครื่องบินหรือยานอวกาศลำอื่นเข้า
เพราะอย่างนั้น ตอนแลกวัสดุสำหรับสร้างจากระบบ เขาจึงแลกฐานข้อมูลที่ใช้ประกอบการทำงานมาเพิ่มอีกชุดด้วย
ฐานข้อมูลชุดนี้ไม่ใช่ระดับเดียวกับข้อมูลสาธารณะทั่วไปที่ค้นหาได้บนอินเทอร์เน็ตของแดนมังกรเลย
เป้าหมายบินทุกชนิดที่อาจปรากฏในน่านฟ้าของแดนมังกรหรือเขตน่านฟ้าที่เกี่ยวข้อง ล้วนถูกบันทึกไว้แทบทั้งหมด
ทั้งเครื่องบินพาณิชย์และเครื่องบินทหารหลากหลายรุ่น ดาวเทียม สถานีอวกาศ...
แม้แต่ข้อมูลบอลลูนลมร้อนบางชนิดก็ยังรวมอยู่ด้วย
เมื่อทำงานร่วมกับเทคโนโลยีการบินลาดตระเวนที่ระบบมอบให้ ระหว่างทะยานขึ้นสู่ฟ้า [ปืนใหญ่บ้านๆ] จะหลบเป้าหมายทุกชนิดที่มีข้อมูลอยู่ในฐานข้อมูลโดยอัตโนมัติ