อย่าเข้ามาใกล้นะ! ฉันเลิกเล่นบทนางร้ายแล้ว

ตอนที่ 41 ในบ้านใส่ได้ ออกไปข้างนอกไม่ได้ (สามีหึงแล้ว)

8 นาที· 1.7K คำ

วันนี้เจียงเยว่มาที่นี่ก็เพื่อบอกจ้าวซูเหยียนว่า ลูกไม้กระจอก ๆ ของเธอใช้กับเจียงเยว่ไม่ได้ผลหรอก และเจียงเยว่ก็ไม่สนด้วยว่าเธอจะใช้วิธีไหนดึงดูดความสนใจของโจวจี้

องค์หญิงเติบโตมาในวังหลวง ต้องแย่งชิงทุกอย่างมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นอาหารก็ต้องประณีตที่สุด ของใช้ก็ต้องงดงามที่สุด เสื้อผ้าก็ต้องเนี้ยบหรูที่สุด ส่วนเครื่องประดับอัญมณียิ่งต้องไม่ซ้ำใคร

มีเพียงเรื่องผู้ชายเท่านั้น

ที่เธอไม่เคยคิดแย่งชิงกับใคร

ใต้หล้ามีผู้ชายตั้งมากมาย ในเมื่อยังไม่ตายกันหมด ก็ไม่จำเป็นต้องแย่งกันให้วุ่นวาย

ต่อให้ตายกันหมดจริง ๆ ก็ช่างสิ

วันนี้เจียงเยว่ถูกแอบถ่ายรูปกับวิดีโอไว้ไม่น้อยที่สถาบันสื่อสารมวลชน ภายใต้เลนส์กล้องมือถือธรรมดาที่สุด ความงามของเธอกลับดูเปล่งประกายยิ่งกว่าในโทรทัศน์ความละเอียดสูงระดับ 4K เสียอีก

ในบรรดานักศึกษาที่เคยเห็นเธอตัวจริง มีไม่น้อยที่ก่อนหน้านี้เคยด่าเธอในอินเทอร์เน็ต พอได้เห็นตัวจริงก็โดนตบหน้าฉาดใหญ่กันถ้วนหน้า

ต่างสำนึกได้อย่างลึกซึ้งว่าก่อนหน้านี้ตัวเองช่างตาถั่วเสียจริง!

นักศึกษาชายคนหนึ่งถึงกับเขียนคำขอโทษยาวหลายพันคำลงในเว็บบอร์ดเพื่อสำนึกผิด

เมื่อก่อนเธอเป็นพิธีกรแล้วอ่านคำผิดบ้างจะเป็นไรไปล่ะ?!

เธอสวยขนาดนี้ จะให้อภัยกันมากหน่อยก็ถูกแล้ว

เธอนิสัยไม่ดีแล้วจะทำไม? ต้องเป็นคนพวกนั้นหาเรื่องเธอก่อนแน่ ๆ เธอก็แค่โต้กลับเท่านั้น แบบนี้ไม่สมควรแล้วหรือไง?

รูปถ่ายที่ไม่ได้ผ่านการปรับแต่งทยอยแพร่กระจายไปบนอินเทอร์เน็ต

กระทู้ในเว็บบอร์ดพุ่งพรวดจนกลายเป็นกระทู้ยอดนิยม

"ใครพูดว่าองค์หญิงไม่ใช่องค์หญิง วันนี้ท่าทางตอนเธอออกไปข้างนอกนี่เหมือนองค์หญิงจริง ๆ นะเนี่ย"

"ไม่น่าล่ะถึงเปลี่ยนชื่อบัญชีสังคมออนไลน์เป็น 'องค์หญิงผู้สูงศักดิ์เจียงเยว่' วันนี้หน้าโรงเรียนเรามีรถจอดอย่างน้อยสามคัน ข้างในมีบอดี้การ์ดนั่งอยู่เต็มไปหมด มาคุ้มกันองค์หญิงจอมเอาแต่ใจคนนี้โดยเฉพาะเลย"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป