บนป้ายเชียร์ยังพิมพ์รูปของเธอไว้ด้วย เป็นภาพที่แฟน ๆ แอบถ่ายตอนเธอพักระหว่างรายการ เธอถือพัดเล็ก ๆ คงเพราะในสตูดิโอค่อนข้างอบอ้าว เลยทำปากจู๋นิด ๆ แล้วพัดให้ตัวเอง
แสงไฟจากด้านบนส่องลงมาตรงปลายจมูกขาวผ่องของสาวน้อยพอดี ริมฝีปากที่ยื่นออกมาแดงระเรื่อชุ่มชื้นเป็นประกายงดงาม
เธอแหงนคอเรียวระหง ขนตาก็หลุบลงเล็กน้อย ดูแล้วชวนให้อยากจูบสักครั้ง
เจียงเยว่จ้องรูปของตัวเองแล้วส่งเสียงอุทาน ไม่รู้เลยว่าแฟนคลับถ่ายรูปเธอตอนไหน
เธออดชื่นชมตัวเองไม่ได้
โจวจี้ลงจากรถตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ จู่ ๆ ก็มาอยู่ข้างเธออย่างเงียบเชียบ "ไม่เข้าไปเหรอ?"
เจียงเยว่กอดป้ายเชียร์ไว้แนบอก ตอนแรกคิดจะซ่อนไม่ให้เขาเห็น แต่ก็รู้สึกว่ารูปนี้ของเธอสวยเกินไปจริง ๆ
ถ้ามีคนเห็นความงามของเธอน้อยไปหนึ่งคน
เธอคงเสียดายแย่
เจียงเยว่ห้ามใจไม่ไหว หยิบป้ายเชียร์ออกมาแกว่งตรงหน้าเขา สีหน้าเชิดนิด ๆ "ฉันสวยมากใช่ไหม?"
โจวจี้เหลือบมองรูปบนป้ายเชียร์ แสงที่ส่องลงมาช่างพอดิบพอดี เขามองเงียบ ๆ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงสองครั้ง แววตาบอกชัดว่าอยากจูบเธออยู่เหมือนกัน
เขาตอบตามจริง "สวยมาก"
พอได้ยินคำชม หางที่มองไม่เห็นด้านหลังก็ชูสูง เจียงเยว่พยักหน้าอย่างพอใจ "ถือว่านายตาถึง"
ราวกับเสียดายถ้าจะให้เขามองนานกว่านี้
เธอรีบเก็บป้ายเชียร์ด้วยความหวงแหนทันที
จากนั้นก็พึมพำเสียงเบา ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องว่าพูดอะไร